Typisch ikke.

Gisteren zat ik in de zetel met de laptop op mijn schoot, zoals wel vaker. ūüėČ

Meestal steek ik onmiddelijk de stroomkabel in. Wanneer ik dan een spel speel op groot scherm, moet ik niet onderbreken omdat de batterij plat is.

Toen mijn schat gisteren zei dat het eten klaar was, trok ik de kabel uit het toestel om het in de hoes te steken. Mijn grote, volle koffiemok stond, zoals steeds, naast me op een klein tafeltje. Ik leg de muis en de kabel daar ook op waanneer ze niet gebruikt worden.

Ik heb die beweging al honderd keren gedaan maar gisteren viel het deel dat in de laptop moet in de mok. Dju ! Hoe kan je zo lomp zijn !

Vlug, vlug er terug uit gehaald en erop geblazen om de koffie eruit te krijgen. Aangezien het mooi weer was, heb ik de hele kabel buiten op een tuinstoel gehangen, in de zon. Zo kon het verder uitdrogen.

En ja, je raad het al : vergeten binnen te nemen. Het is dan beginnen regenen en regenen en regenen … Ik¬†ging juist inslapen¬†toen ik eraan dacht. Ik ben niet meer uit mijn bed gekomen, het kwaad was toch al geschied.

Toen mijn schat deze ochtend opstond heb ik het hem gezegd. Toen ik opstond lag de kabel in de keuken. We hebben alles goed afgedroogd, hopen we. Ik heb de stroomdraad nu in de stekker gestoken en er is geen kortsluiting geweest. So far so good.

Ik zal vandaag eerst de batterij van de laptop leeg spelen en dan hopen dat de boel niet ontploft.

Moest je enkele dagen niets van me vernemen, je weet hoe het komt …

De hoeveelste waren we gisteren alweer ? Pff !

Advertenties

Ik moet er zo geen 12 hebben.

De eerste 13-de van het jaar was een voltreffer. NOT !

Opgestaan met ferme buikkrampen, gevolgd door straffe afloop. In een half uur was ik leeg. Ik voelde me een koe ! :-/

Aangezien mijn schat ook nog steeds last heeft van zijn darmen was het soms afspreken wie naar welke wc zou vluchten.

Tegen de middag was het beter maar toen begon ik overal pijn te krijgen. Mijn gewrichten en spieren voelden aan alsof ik een professionele work-out had gedaan. Ik kreeg koppijn en had het warm & koud tegelijk. Griep, dacht ik.

Ik ben vroeg gaan slapen en de poezen hebben ze goed warm gehouden zodat ik goed geslapen heb.

Deze ochtend was ik er alweer helemaal door en kon ik dus gaan werken. De 13-de was voorbij en ook mijn ziek-zijn … dacht ik.

Tegen de middag begon mijn maag op te spelen. Toch gegeten want het was steak met frietjes. Big mistake ! Heel de namiddag heeft het als een baksteen op mijn maag blijven liggen. Ik werd opnieuw 7 maanden zwanger en moest met mijn broek open zitten. Gelukkig, voor alle aanwezigen, had ik een lange top aan. ūüėČ

Vandaag toch goed nieuws gekregen van de notaris en dit op de dag dat mijn moeder 2 jaar geleden overleden is : het vonnis tot verkoop zou er¬†tegen het eind van de maand moeten zijn. Zo komt er toch nog schot in deze zaak …

En dat allemaal op vrijdag de 13de.

Normaal gezien kom ik niet buiten op vrijdag de dertiende. Ik sukkel de trap af, al morsend eet ik mijn ontbijt, mijn tandvlees bloedt tijdens het poetsen (anders zelden) en ik val in de zetel waar ik zo weinig mogelijk nog uit kom en wacht tot de dag voorbij is.

Gisteren moest het anders, dus heb ik het maar helemaal omgegooid.

Ik had een afspraak voor nieuwe nagels. Aangezien ik in het begin van de maand al zo lomp ben geweest als maar kan, dacht ik het te kunnen riskeren. En het is gelukt ! Mijn nagels zijn nu oud roze van kleur en zien er weer fantastisch uit !

Ik ben wel met de fiets geweest, kwestie van mijn auto te vrijwaren van eventuele ongevallen. Als ik lomp ben met de fiets kan ik alleen mezelf pijn doen, hé.

We zijn ook naar Kinepolis gereden om de film ‘Battleship’ te zien. Opnieuw met de fiets voor dezelfde reden. ¬†Het 2-richtingsfietspad naast de Expressweg maakt het aangenaam rijden en zo is het echt niet ver.

De film ‘Battleship’ gaat over een Alien invasie die natuurlijk afgeslagen wordt en de wereld is gered. Het komt wat traag op gang maar is wel spectaculair om te zien. Zelfs Rihanna speelt niet slecht.

’s Avonds zijn we naar ‘Jukebox 2000’ in het Stadsschouwburg geweest. Tine Embrechts, Lucas Van Den Eynde en Nele Bauwens, samen met een 10-koppig orkest, speelden een selectie uit 100 Nederlandstalige liedjes.

Er kon vooraf een selectie gemaakt worden via hun website. Tijdens de pauze kon men ook nog zijn/haar stem uitbrengen. Elk op beurt gingen ze ook het publiek in om iemand de mogelijkheid te geven zijn/haar keuze te laten spelen. Ze zijn zelfs tot in het ‘kiekenkot’ gegaan, tot grote hilariteit van iedereen aanwezig. Er werd zelfs iemand in het publiek opgebeld.

Het was een zeer aangename avond. Vol meezingers, schitterend gezongen en prachtig gespeeld. De humor was altijd aanwezig en het was duidelijk dat ze zich ook amuseerden, wat altijd aanstekelijk werkt.

Bijna hees gezongen, ik toch, en met een grote smile op onze snoet, zijn we terug naar huis gefietst.

Dat ik zo’n event volle dag zonder kleerscheuren overleefd heb, begrijp ik nog altijd niet, maar ik ben er wel dankbaar voor. Ik ben er een hele week in geslaagd om niet buiten te komen en dan, op die dag, 3 keer ergens naartoe gegaan. Bijna 10 uur in totaal uit huis geweest van de 16 uur dat ik wakker ben geweest¬†√©n¬†ik kan het navertellen !¬†Goe bezig !

Vandaag is het al weer heel wat minder : ik heb mezelf al 3 keer met mijn ochtendthee gedoopt, ben al 2 keer over een kat gesukkeld en heb bijna al 2 nagels gebroken … Ja, ik kom de rest van het weekend niet meer uit mijn zetel !

De hoeveelste zijn we vandaag alweer ?

Ik was weer goed bezig deze ochtend op het werk. Ik had 4 tassen mee van thuis.¬†Ik zet er 3 in mijn bureaulade en laat 1 staan om vandaag te gebruiken. Ik maak thee, laat die te lang trekken, vergeet mijn tas te vullen, laat vanalles uit mijn poten handen vallen, … kortom een gebruikelijke 13de.

Wanneer ik dan toch de tas vul met thee en er melk bij doe, zie er iets in drijven. Ik  denk dat er een ring ingevallen is en kijk stomverbaasd naar mijn handen. Neen, ik had er maar 2 aan die zitten nog rond mijn vingers. Tiens.

Ik vis het ding eruit en zie dat het de USB-stick is waar de foto’s van het nieuwjaarsdiner + feestje op staan. Ja, ik had het in een tas gestoken for safe keeping, omdat ik het niet zou verliezen en vlug terug zou vinden …

Ik heb het vlug afgedroogd en, op hoop van zegen,¬†aan de juiste persoon gegeven die de foto’s op onze werk-pc’s kon krijgen. Ik heb er wel bijgezegd dat de originele foto’s¬†nog op onze computer thuis staan moest die stick kapot zijn.

Gelukkig was dat niet zo en een korte tijd later waren de foto’s¬†te bezien voor iedereen binnen het WB. Oef !

De rest van de dag ben ik niet lomper geweest dan anders.

You don’t want to know

Jullie willen niet weten welke 13de ik weer heb moeten ondergaan !

Het begon weer schitterend :

  • Ik kom uit bed en val op de grond. Ik weet niet hoe het komt. (Blauwe knie – gelukkig niet mijn dikke)
  • Ik wil mijn voeten in mijn pantoffels steken en schop er ene onder het bed. (Godver-de-godver-de-godver)
  • Ik trek de gordijnen open en de boel valt naar beneden. (Bijna hartaanval van ’t verschieten)
  • Ik loop tegen een deurpost. (Blauwe plek aan mijn schouder)
  • Op de trap struikel ik en val bijna. (Bijna hartaanval)
  • Ik struikel over een kat en val bijna. (Mompel-de-mompel-de-mompel)
  • Ik giet mijn glas multivitaminen grotendeels¬†in mijn d√©colet√© ipv in mijn mond. (Om dood te vallen)
  • Ik struikel bij het binnen gaan van de douche. (Hoe is dat nu mogelijk)
  • Mijn voet schuift weg bij het buiten komen van de douche. (Bijna hartaanval)
  • Ik verslik me bij het eten van mijn ontbijt. (Bijna gestikt)
  • Wat ik tijdens het poetsen van mijn tanden heb uitgespookt is hier niet deftig onder woorden te brengen. (Niet te doen)
  • Bij de derde poging het zwart rond mijn ogen een beetje deftig gekregen. (Mompel-de-mompel-de-mompel)
  • Mijn tas laten vallen in de uitgietbak – gelukkig niet gebroken. (Godverd*mme)
  • Mijn handtas wilde niet in mijn (zeer grote) draagtas. (Bijna in tranen uitgebarsten)
  • Gelukkig zonder ongelukken, want heel voorzichtig gereden, aangekomen op het werk. (Oef)
  • De lift blokkeert (Maar ja, dat kan er ook nog bij) maar gaat dan gelukkig weer verder.
  • Bij het uitladen van de draagtas vallen mijn propere tas (gelukkig niet gebroken) en alle sigaretten uit het pakje. (Dat is toch Godgeklaagd)
  • Op weg naar de collega’s om een handje te geven 2 keer gestruikeld (mompel-de-mompel-de-mompel) en tegen 1 bureau gelopen. (Blauwe plek op mijn bil)

Het was toen pas 7u40 !  Need I say more ?

Pfffffffff ! Volgende maand blijf ik in bed !