Nory met de blote buik.

Ja, onze kleine meid is een jonge dame geworden en daarom moest ik ze, al mag ze niet buiten, gesteriliseerd worden. Ik wil niet dat ze toch eens buiten glipt en met een ‘pakje’ thuis komt, zoals haar moeder.😉

Ze is zo’n schatje ! Dat groot uur dat ze niet hier was, was het zo leeg en stil in huis ! Ze is het al goed gewoon dat ik veel thuis ben en dat ik me veel met haar bezig hou. Dat ze soms met haar energie geen blijf weet, kan ik goed begrijpen want ze mag niet naar buiten. Mijn schat heeft daar minder begrip voor. Van mij mag ze lopen, springen, aan de deurpost van de badkamer hangen, … Ze mag niet in de gordijnen of op de hor klimmen, wat ze natuurlijk wel doet. Ze komt dan moe gespeeld bij me liggen in de longchair wanneer de laptop op mijn schoot heb, tussen mj en de leuning, en geniet van de warme lucht die uit de laptop komt. Ook laat ze Kira zelden met rust wanneer die in de buurt is : ze wil spelen en Kira (nog) niet. Hopelijk komt dat vlug goed. Ik denk het wel want Kira is terug aan het open bloeien : bij ons komen in de salon, in de een-zit slapen en heel zelden bij me op de zetel of op mijn schoot. Ze blazen nog zelden naar elkaar en spelen ‘tikkertje’ elk aan een kant van het gordijn. Ik vermoed dat het van Kira minder spel is, maar ze doen het toch. Ook valt Kira niet zo vaak meer aan naar Nory. Ze ruiken aan elkaar wanneer ze denken dat de ander het niet merkt.

Ik had de halve nacht wakker gelegen met de vraag hoe ik Kira in de reistas zou krijgen want zij moest ook mee voor haar jaarlijkse prik. Natuurlijk was mijn ongerustheid helemaal niet nodig : ik heb haar van het bedje boven gepakt, ben ermee naar beneden gekomen, ze stribbelde wat tegen maar ik heb haar goed vast gehouden en haar prompt in de reistas gestoken. Ze was zo’n kabaal aan het maken dat ook Nory bang werd maar met haar heb ik net hetzelfde gedaan. Het concert kon beginnen. Ik was bijna doof tegen dat ik bij de dierenarts aan kwam ! Daar eerst Nory gewogen en ze had het normale gewicht. Oef ! Dan een spuitje om in slaap te vallen. Ze sliep al toen ik vertrok. Ze zal nooit weten dat ik haar daar heb achter gelaten. Kira was natuurlijk weer zo mak als een lammetje. Ze heeft het onderzoek zonder kik ondergaan. Ook de prik en het pilletje heeft ze waardig ondergaan. Wij 2-en konden terug vertrekken, zonder Nory.

Thuis gekomen wilde Kira direct naar buiten maar na enkele minuten kwam ze al terug binnen. Dat ik haar een halve streel mocht geven, bewijst dat ze niet (meer) boos was.

Om 11 uur stipt, zoals afgesproken, was ik terug bij de dierenarts om Nory op te halen. 159 euro lichter kon ik met haar vertrekken. Ik had geleerd van met Neelix en al de kachel aan gezet zodat het warm zou zijn wanneer we thuis kwamen.  Ik heb haar op het klaargelegde handdoek voor de kachel gelegd. Ik ging geregeld kijken of ze nog ademde, natuurlijk.

Kira was zo braaf : ze heeft voorzichtig eens aan een oortje van Nory geroken en verder loopt ze rond haar in een grote boog. Ze heeft nu gegeten en wacht samen met mij tot Nory wakker wordt. Ze begrijpt duidelijk niet waarom Nory zo lang stil ligt. Het is aandoenlijk om te zien hoe vaak ze kijkt naar Nory.

Nory heeft braaf geslapen tot 13 uur. Ze wilde weg omdat ze had geplast op het operatiedeken dat ze nog rond haar had. Ik kon haar niet meer voor de kachel houden want ze wilde in de zetel, dicht bij mij, zo bleek. Van zodra ik dicht bij haar ging zitten bleef ze stil liggen. Omdat ik, na een uur, dringend moest plassen wilde ze ook weg en ze ging op zoek naar een plaatsje. Na een kleine omzwerving naar de een-zit, waarin ze haar draai niet vond, kwam ze nu terug in de zetel.

Rond 16 uur was het alsof ze volledig wakker was. Ik wilde dat ze bleef liggen in de zetel en heb ik van haar speciaal eten gebracht. Ze at het gretig op maar direct daarna begon ze klaaglijk te miauwen en boos te krijsen naar mij. Ze ging in de badkamer zitten. Omdat ze nog miauwde ging ik kijken en van zodra ze me zag, krijste ze tegen me. Ze was zeer boos op me ! Ik trok me weg en ze zweeg maar van zodra ik mijn kop weer toonde krijste ze. Ik heb haar gelaten maar toen ik een geluid hoorde dat ik niet kon plaatsen ging ik opnieuw kijken. Ik vond haar bovenop de kast in ‘haar’ wasmand. Ze zag me en krijste opnieuw dus heb ik haar laten zitten en ben weg gegaan. Ik ben wel geregeld gaan kijken met telkens het zelfde resultaat. Ze zat daar goed dus bleef ik weg maar met mijn oren gespitst. Na een tijdje hoorde ik weer iets en voor ik kon gaan kijken zag ik haar naar me toe komen. Ze kwam terug bij me liggen in de zetel maar ik mocht haar niet aanraken of naar haar kijken. Met de kachel aan was het blijkbaar warmer bij mij dan in de badkamer. Zo zijn we blijven zitten tot mijn liefste thuis kwam rond 20 uur. Hij kwam van het Kerstetentje met zijn werk en was ‘moe’. Ik ben naar hem toe gegaan en Nory is terug naar de badkamer getrokken. We hebben haar gevonden in de wasmand met vuile was, op de handdoek die ik rond haar gelegd had toen ze voor de kachel lag. Hij mocht Nory voorzichtig strelen en ik niet ! Ik was dus duidelijk de boeman. Ook goed. Ze likte haar buikje en ze had geen pijn.

Na een half uurtje is terug in de zetel komen liggen. Ik mocht haar nog niet aanraken maar ze kwam toch bij ons liggen. Oef ! Kira had heel de dag op de zetel gelegen aan de kant waar min schat zit. Nu ging ze in de een-zit liggen. Ze is zo braaf geweest en heeft goed voor ons gezorgd, op haar manier. Ik had dat niet van haar verwacht. Ik had gedacht dat ze heel de tijd boven of buiten zou blijven en haar niets aan trekken van die kleine. Misschien omdat de kachel heel de dag aangebleven is ? In elk geval : ze is een lieve meid !

Rond 21u30 is mijn liefste gaan slapen en ik ben blijven kijken naar een film met de poezen dicht bij me. Rond 23 uur ben ik ook gaan slapen. Nory keek was verbaasd en Kira bleef liggen. Ik heb nog speciaals voor hen gelegd en ben naar boven gegaan. Na een tijdje is Nory boven gekomen en is bij me onder de dekens komen liggen en ik mocht haar een beetje voorzichtig strelen. Lang heeft het niet geduurd want  toen Kira ook boven kwam is ze boven de dekens gaan liggen aan mijn buik. Kira wilde onder de dekens maar dat kon niet omdat Nory er bovenop lag. Kira is dan aan mijn benen gaan liggen. Voor mij niet gemakkelijk maar ik ben toch in slaap gevallen. Het einde van een stressvolle dag …

De volgende dag was ze helemaal niet meer boos op me maar toch was ze voorzichtig en nog zeer moe. Vandaag is ze alweer helemaal zichzelf. Ik sta er telkens stom van hoe vlug poezen recupereren.

Hier volgen de foto’s. Ik wilde ze tussen de tekst zetten maar het ging natuurlijk weer niet. Pff. Ga met de muis over de foto voor extra info.

DSC_0026

DSC_0023

 

DSC_0027

 

DSC_0028

 

DSC_0029

 

DSC_0035

 

DSC_0038

 

 

DSC_0046

 

DSC_0047

 

DSC_0048

 

DSC_0051

 

16 thoughts on “Nory met de blote buik.

  1. De foto aan de deurstijl, geweldig. En die blik van:”Watte? Watte? Wa ga je doen, me straffen?” Kleine deugenieteke. Belangrijk zo’n operatie, vermindert de kans op kanker bij kattinnekes.

  2. Hahaha kat aan deurstijl: hilarische foto!🙂
    Onze hond was vroeger ook boos, nukkig, als ze uit narcose kwam na een operatie. Denk dat ze dan nog veel last hebben van de narcose en niet goed beseffen waar, hoe, wat – heel verwarrend voor die arme beestjes.

  3. toen we onze Annabel en Ginger meenamen van het asiel waren ze al “bewerkt”. Onze rakker die gevonden werd door kinderen uit de buurt heeft achteraf ook een behandeling ondergaan. Zo blijven ze van vechtpartijen en ander ongemak gespaard en wij ook ! 🙂

Geef een reactie

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit / Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit / Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit / Bijwerken )

Google+ photo

Je reageert onder je Google+ account. Log uit / Bijwerken )

Verbinden met %s