De kop is er af.

Mijn eerste (verkorte) werkdag zit er op.

Deze ochtend vroeg opstaan ging nog na een tamelijk goede nacht, gelukkig.

Toen Nory merkte dat ik, na de douche, geen huiskleed aan trok, zag ze de bui al hangen. Toen ik nog een sigaret rookte kwam ze op mijn schoot zitten en beet in mijn handen. Ze doet dat anders nooit maar nu was ze duidelijk niet tevreden. Ze is mee gegaan toen ik mijn schoenen aan trok en is dan maar in ‘haar’ wasmand gaan liggen. Uit protest ? Enfin, ik ben vertrokken zonder tranen.

Op het werk zag ik dat ik het onthaal mocht doen, waar ik blij om was want de dag zou vlug voorbij gaan. Toen mijn collega/doublure ook toekwam heb ik haar gevraagd of ze wilde overnemen vanaf 14 u 30 zodat ik vroeger kon naar huis komen. Ze vond dat geen probleem. Hoera !

Toen ik een zware plastieken bak over mijn grote teen trok, kon ik eigenlijk terug naar huis want het bloedde erg, maar er waren geen chefs en ik wilde mijn collega’s niet in de steek laten. Die gescheurde nagel zal wel terug groeien en de zwelling zal ook wel weg trekken. Het doet geen pijn want ik voel dat toch niet, dus heb ik verder gewerkt. Wel heb ik goed opgelet om die teen niet opnieuw te stoten want dan zou ik wel sterren zien, vrees ik.

Op het afgesproken uur kwam mijn collega me vervangen en korte tijd later zat ik in mijn Mia en reed ik naar huis. Ik was een beetje bang wat ik daar zou vinden, maar alles bleek in orde te zijn. Nory kwam voorzichtig piepen vanuit de badkamer toen ze mijn stem hoorde. Toen ze me zag kwam ze dartel aangelopen. Met tranen in mijn ogen heb haar onderzocht en ze was ongeschonden en gezond. Kira kwam van boven en wilde naar buiten. Blijkbaar hebben ze elkaar met rust gelaten : de ene boven, de andere beneden. Goed zo !

Veel hadden ze niet gegeten dus het vers eten werd gretig verorberd door Nory. Kira is ook al komen eten en is nu buiten haar toer aan het doen. Nory en ik hebben al veel samen gespeeld. Nu speelt ze naast me in de zetel. Ze moet me zien of voelen. Bang dat ik terug weg zou gaan ? Ze zal onze routine wel vlug genoeg leren.

Die 4 weken thuis hebben ons goed gedaan om elkaar te leren kennen. De ‘bonding’ is gelukt.

Dat ik die kleine mis op het werk, hoe druk het ook is, mag duidelijk zijn. Maar ik kan morgen met een gerust hart vertrekken …

Advertenties