Ik mag toch nooit (lang) gelukkig zijn …

Het meest onvoorstelbare is gebeurd : Mijn lieve, kleine Neelix de Pruts is niet meer !

 

Poseren kan het ook al.

 

Sedert de dood van Toyah was ik altijd zeer ongerust wanneer de kleine Pruts niet in huis/bij me, was. Dat was gelukkig niet vaak want ze was een echt ‘mama-sleppe’. Ze moest en zou bij me zijn, zelfs wanneer ik (maar) naar het toilet ging. Ze lag bij me, op me, naast me, in elkaars zicht, … Ze had er een hekel aan wanneer ik wegging en kwam dan altijd vlug aangelopen van zodra ik terug thuis kwam.

Daarom was ik niet op mjn gemak toen ik wakker werd en ze niet in de slaapkamer was. Ze was ook niet beneden. Na een sms met mijn schat wist ik dat hij haar ook niet gezien had toen hij opgestaan was om te gaan werken. Ik werd doodongerust. Ik heb haar geroepen maar ze kwam niet ! Ze kwam altijd !

Om mezelf te kalmeren heb ik iets gegeten en een douche genomen. Toen hield ik het niet meer en heb haar opnieuw geroepen. Ze kwam nog niet !

Om 10u15 werd ik gek en was van plan om haar te gaan zoeken, maar toen ik buiten kwam zag ik haar direct liggen : op de stoep, enkele meters van de deur ! Ze was dood en al stijf !

Vlug heb ik haar binnen gebracht en buiten op een handdoek gelegd. Ik zag er niets aan. Een beetje bloederig slijm uit haar mond en een vuile kont. Net zoals Toyah.

Ik ben bij haar gebleven tot mijn schat ’s middags thuis gekomen is en haar heeft begraven. Ze ligt bij Rufo en Toyah.

Ze is amper 10 maanden oud geworden, is amper 7 maanden bij ons geweest. Ze heeft me opnieuw leren lachen na Toyah, maar dat ben ik nu weer verleerd. Ze heeft ons leven weer kleur gegeven, nu is alles opnieuw grijs. Ze was zo’n lievertje, zo’n dotje, zo’n grapjas. Zo vol leven tenzij ze doodmoe was van ravotten en dan kwam ze dichtbij of op me liggen slapen. Ze had niet liever dan dat je op haar ‘bolletje’ (kopje, tussen haar oren) streelde. Ze stond op haar achterpootjes toen ik vers eten of snoepjes gaf. Ze kon zo naar me kijken met verliefde oogjes en dan eens goed zuchten : alles was goed. Ons huis is weer veel stiller en kouder …

Ze heeft een veel te kort maar goed leven gehad en wat zullen we haar missen !

Ons verdriet is onuitspreekbaar …

Veilig in mijn handen. Wie troost wie ?     Kom dan als je durft !

Dutje doen bij 'mama'   tn_DSC_0250

DSC_0069   DSC_0014

tn_DSC_0002   tn_DSC_0040

Advertenties

19 thoughts on “Ik mag toch nooit (lang) gelukkig zijn …

  1. Oei, dat is jammer. Dikke knuffel. Mag ik iets vragen? Wat is eigenlijk de doodsoorzaak? Is Toyah ook zo doodgegaan? Ik wil absoluut niets zeggen hiermee, maar vrienden van mij hebben 2x achter elkaar hun kat dood teruggevonden in hun tuin, en ze hebben dat laten onderzoeken. Nu bleek dat ze vergiftigd was door de buren. Pasop, dit is wat zij aan de hand hebben gehad, ik wou het gewoon even vertellen. Sterkte.

    • Bedankt.
      We wonen aan 2 zeer drukke banen. Ze werden langs de kant van die wegen gevonden. Ik vermoed dat ze zijn aangereden en langs de kant gesmeten door de klap of gelegd zodat ze niet plat gereden werden. Eerder het laatste.
      Toch bedankt om me er attent op te maken. BTW Ik zou die buur zelf vergiftigen !

      • Sorry dat ik zo laat reageer maar de manier waarop je Neelix terug gevonden hebt, gaf me een déjà vu geval van de manier waarop wij vroeger enkele van onze katten dood hebben aangetroffen. In tegenstelling tot Toyah, gaf het me toch een vermoeden van vergif. Zoiets is wel heel moeilijk te bewijzen en nog moeilijker om de dader aan te wijzen laat staan dat er eigenlijk kwaad opzet is spel is, dus heb ik lang getwijfeld om mijn twijfels te uiten. We hebben ooit katten gehad die door ‘dierenliefhebbers’ (lees duivenkwekers) met opzet vergiftigd zijn maar er komen ook katten om het leven door het eten van allerlei chemische producten die bedoeld zijn voor alles behalve het doden van katten. Daarom ben ik ook hevig tegen dat ma geneigd is om allerlei chemisch troep in de tuin gebruikt om ‘onkruid te bestrijden’, slakken of ander ongedierte te weren of zelfs plantenziektes tegen te gaan. Een mens weet nooit waar dat chemisch spul slecht voor is en wat de gevolgen precies is.
        Een voor mijn doen heel betoog om te zeggen dat het heel jammer is dat ze zo vroeg is heen gegaan. Nee, jij hebt niets gedaan in een vorig leven dat jullie dit verdienen. Dus: veel sterkte, grote knuffel en een zoen.

        • Lieverd, je had al je medeleven vele keren getuigd dus dat zit snor. Bedankt.
          Vergiftigd ? Mogelijk. Het moet dan snelwerkend gif zijn want om 3 uur ’s nachts was ze nog gezond. Wel vreemd dat ik haar op de stoep heb gevonden, mooi aan de kant gelegd. We zullen het nooit weten. Ik kan alleen maar zeggen dat we haar opzettend missen en dat ik zeer veel verdriet heb. 😥

  2. ach hoe triest! maar wanneer katten vrij rondlopen, worden ze wel vaker overreden, zeker als je aan de weg woont. ik heb het vroeger ook meegemaakt, en begrijp je verdriet; een huisdier daar hecht je aan en dat hoort bij je leven… dikke knuff… ❤

  3. Pingback: Het mocht iets kosten … | Mich & co.

Geef een reactie

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit /  Bijwerken )

Google photo

Je reageert onder je Google account. Log uit /  Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit /  Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit /  Bijwerken )

Verbinden met %s