De Nieuwe Snaar, Koñec.

Gisterenavond in de Stadsschouwburg te Brugge, Koñec wat ‘einde’ betekent. Zeer toepasselijk want dit is hun 12de show en tevens hun laatste.

We hadden er al enkele gezien en wilden deze zeker niet missen, dus had mijn schat kaartjes bemachtigd zodat we erbij konden zijn. Hoera !

Het begon alweer goed : we waren nog niet in de zaal toen we werden gevraagd geen foto’s te nemen tijdens de show. We probeerden uit te leggen dat er zonder flits getrokken werd vanop onze stoel, dat het niet zou storen, dat we alle eerdere optredens al getrokken hadden, … Maar het mocht niet baten : geen foto’s. Jammer maar het zij zo.

Mijn schat was nog aan het morrelen en pruttelen, toen ik iemand op het podium de instumenten zag nazien. Ik schoot uit mijn stoel en probeerde zijn aandacht te trekken. Hij zag me maar kwam niet. Dju. Groot was mijn verbazing toen hij opeens uit een zijdeur kwam. Ik vroeg hem of hij aan Jan (De Smet) wilde vragen of we toch foto’s mochten nemen en gaf hem een afdrukje met foto’s van hun vorige show mee.  Opnieuw vermeldde ik dat we zonder flits vanop onze plaats wilden trekken. Hij zou terug komen, zei hij. En ja, net voor het zou beginnen kwam hij terug met de melding dat het mocht ! Joehoe ! Ik kreeg prompt een klinkende zoen van mijn schat en daar was het mij natuurlijk om te doen. 😉

De show was schitterend ! Ze begonnen zeer sober met ‘De fotografie’, ik kon een glimlach niet onderdrukken, wat al vlug uit draaide naar hun gekende manier van doen. Wat we te zien kregen waren uitstekende muzikanten, goede zangers, een grote portie humor en acrobatie.

Ze bespelen elk instrument alsof ze ermee geboren zijn. Of het nu onderste boven is, in een betonmolen, een (electrische) gitaar, een trompet, een mandoline, een tamboerijn, … alles klonk perfect.

Ook al hebben ze deze persoonlijk bloemlezing uit hun 30-jarige geschiedenis al vele keren gebracht, toch oogt het fris. Oude acts en liedjes in een nieuw jasje en je zou denken dat je het voor de eerste keer ziet/hoort. Je moet het maar kunnen.

Deze oude rakkers zijn tussen de 52 en de 60 jaar en spelen nog steeds alsof het hun eerste optreden is : met veel plezier en goesting. We werden enkele keren verzocht om terug te roepen of mee te zingen. Wat we dan ook graag deden, in grote getale want er was geen zitje meer vrij.

We hebben onze ogen weer uitgekeken, gelachen en vooral genoten en dat 130 minuten lang !

Achteraf kwamen ze het boek ‘Het verhaal van De Nieuwe Snaar’ dat Kris De Smet heeft geschreven signeren. Natuurlijk moest ik er een hebben. Mijn liefste had graag de dvd van de show gehad. Samen 36 euro, daarvoor laten we ons niet kennen, hoor. Terwijl Jan zijn krabbel zette bedankten we hem dat we mochten foto’s nemen. Hij zei dat hij er niets van gemerkt had en ‘Zo moet dat zijn, dus graag gedaan.’

Blij met wat we gezien hadden, het compliment en onze aankopen zijn we naar huis gereden. Het was een prachtige avond geweest.

Hier enkele foto’s :

tn_IMG_6782 tn_IMG_6794

 

tn_IMG_6815 tn_IMG_6822

 

tn_IMG_6856tn_IMG_6863

 

Hier en daar zijn nog kaartjes te koop dus haast je en probeer er een te bemachtigen want het is meer dan de moeite ! Vlug, vlug, je moest al aan het zoeken zijn !

Advertenties

14 thoughts on “De Nieuwe Snaar, Koñec.

Geef een reactie

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit / Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit / Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit / Bijwerken )

Google+ photo

Je reageert onder je Google+ account. Log uit / Bijwerken )

Verbinden met %s