Niet veel soeps en een veilige dame.

Het is bijna een maand geleden dat ik hier nog iets zette. Ja, ik leef nog. Zo ook mijn schat en de poezen. So far so good.

– Eerst het goede nieuws :

  • We zijn geregeld naar een optreden of voorstelling geweest. Allen waren ze de moeite om buiten te komen.
  • Iedereen hier is in goede gezondheid. Altijd leuk mee genomen op onze leeftijd.
  • Het huis staat er nog na alle sneeuw en stormen. We hebben geen schade moeten herstellen. Ook altijd goed.
  • We zijn nog niet ontslagen en het ziet er niet naar uit dat het binnenkort zou gebeuren. Ook leuk om met een gerust hart te gaan slapen, wetende dat de rekeningen zullen betaald worden.
  • Ons leventje kabbelt rustig verder, zoals we het graag hebben.

– Nu het mindere nieuws : ik loop nog steeds zo zenuwachtig als een kat op een hete plaat.

  • Ik zit nog steeds niet voltijds aan het onthaal.
  • Blijkbaar ben ik nog niet terug zo ‘groot’ als ik gedacht had. Na een luide woordenwisseling met een collega op het werk (dat gebeurt NOOIT) voelde ik me weer klein en aangevallen. Ik wilde uitleg over de vernieuwingen omdat ik ze blijkbaar nu toch moet afwerken. Het zou me, dossier per dossier, GETOOND worden. Ik ben geen aapje, hé. Ik wilde weten waarom ik ergens iets moet invullen. Als ik elk dossier moet gaan vragen, vlot het niet voor mij maar ook niet voor de collega die ik er voor moet lastig vallen. Ik kon niet begrijpen dat er geen practische handleiding was. Ik had alleen de theorie gezien. Mijn collega vond niet dat ik ‘speciaaltjes’ moest vragen omdat zij het ook allemaal alleen hebben moeten zoeken. Dat de vervangende chef naar de onder-directeur gegaan was om te zeggen dat IK de boel op stelten had gezet, deed me nog meer krimpen. Ik plooide en deed wat ze van me vroegen. Ik kreeg dossiers en ging ze voorleggen aan een collega. Na 2 dagen haalde ze opeens een kaft boven met 145 blz (!) die ik niet kende. Dat bleek de practische handleiding te zijn ! Blijkbaar had niemand die voor me gekopieëerd. Het werd stil in de bureau toen iedereen tot het besef kwam dat ik moest werken zonder alle info. Ik ben dan ook naar de onder-directeur gegaan om het te melden. We hebben afgesproken dat het geen pesterij was maar een vergetelheid … Ik begin zelden een ruzie maar beëindig het meestal wel !
  • Na bijna 1 jaar dat we eindelijk kopers gevonden hebben voor het huis van mama, is het nu nog niet verkocht. Verleden week kon de Rechtbank geen beslissing nemen omdat er geen attest bij zat van een beëdigd schatter ! Die man is vorige week komen kijken. De kopers, die het nu huren, hebben al verbeteringswerken gedaan. Ik heb foto’s mee gegeven met de toestand zoals het was toen moeder overleden was (2 jaar geleden !). Het probleem zit hem erin dat als hij het huis (veel) hoger schat dan wat we overeen gekomen zijn met de kopers, zij het niet zullen kopen. En wat dan ? Het heeft een jaar geduurd eer we die mensen gevonden hebben aan de afgesproken prijs. Wat met de werken die ze al gedaan hebben ? We kunnen maar hopen dat de schatter ook aan het afgesproken bedrag komt, of toch ongeveer, en dat de Rechtbank dan, eindelijk, de verkoop laat doorgaan.
  • Nog steeds hebben we geen bericht gekregen dat de werken aan de woonwijk achter ons huis, en ook de beloofde garage, zullen starten. De tuin ligt er verwaarloosd bij en de schuttingen staan op instorten. Bij elke storm houden we ons hart vast. Stel dat ze los komen en weg vliegen. Stel dat ze ergens schade maken ? Het heeft geen zin om nu nog nieuwe te plaatsen want er komen muren, alleen weten we nu nog niet (tot) waar. Het duurt nu al meer dan 4 jaar !
  • Door dit alles (de laatste 2 puntjes) kan ik ook ons huis niet laten afwerken. Het moet dringend herschilderd worden (overal), de zolder … (breek me de bek daarover niet open), ik wil overal spanplafonds, nieuw laminaat beneden, oude muren moeten bekleed worden zodat ze toonbaar zijn, … Misschien ooit voor ik sterf ?

– En nu leuke dingen : Neelix blijkt al 6 maanden oud te zijn. Ze moet dus 3 maaanden geweest zijn toen ze bij ons kwam en geen 6 weken ! Geen probleem : ze is en blijft klein (zoals we onze poezen graag hebben) en we houden toch van dat lieve schatje. Het werd dus tijd voor haar sterilisatie en dat gebeurde gisteren. Dat een kat taai is, wist ik al, maar dat ze zo vlug recupereren niet. Ze was deze week weeral krols en had eindelijk een lief gevonden waarmee ze de laatste dagen geregeld mee in de tuin zat. Hier volgt een fotoreportage.

Eerst hoe ze naar voetbal op tv kijkt :

 

tn_DSC_0002 tn_DSC_0003

Ik ga altijd om mijn poes terwijl ze nog slaapt. Ik denk dat ze het leuker vinden om thuis wakker te worden. De dierenarts had gezegd dat ze nog 2 uur zou slapen. Niet dus ! Nadat ze amper thuis was wilde ze al rond lopen.

tn_DSC_0006

Ik heb haar terug naar haar dekentje voor de kachel kunnen brengen waar ze nog een dutje gedaan heeft.

tn_DSC_0010

Toen ze na een kwartiertje terug op wandel wilde, heb ik haar laten gaan. Ze moest plassen en wilde dat doen in haar kattebak. Ik heb haar geholpen en recht gehouden. Het operatiedoekje was ook nat dus heb ik dat weg genomen. Zo heeft ze nog een dut van een uur gedaan.

tn_DSC_0026

Rond 1 uur werd ze terug wakker, nu op het afgesproken uur. Nog wankel op haar pootjes probeerde ze zich proper te likken.

tn_DSC_0028

Ze moest en zou op de zetel liggen. Ik haar geholpen om erop te komen. Ik dacht dat ze tussen mijn kuiten zou liggen, zoals ze zo vaak doet wanneer ik met de laptop op mijn schoot zit, maar deze keer wilde ze op mijn schoot liggen. Ik was zo gelukkg en durfde me bijna niet bewegen om haar geen pijn te doen. Zo zijn we meer dan een uur blijven zitten. Toen vond ze het genoeg en wilde er terug af. Kira was zeer braaf en was al eens aan haar komen ruiken maar deed toch onwennig. Nu Pruts meer wakker was, kwam ze nog eens kijken.

tn_DSC_0037

Hoe meer ik naar haar keek, hoe meer ik moest huilen : wat had ik haar aangedaan ? Maar het moest want ik kan geen kittens in huis krijgen, ik zou ze nooit kunnen weg doen …

tn_DSC_0038

Toen ze tekenen toonde van nog meer wakker heb ik haar begeleid naar hun eten. Het was leuk te zien hoe ze samen van hun ‘speciaaltjes’ aten.

tn_DSC_0043

Nadat ze gegeten had moest en zou ze op ‘haar’ plaatsje gaan liggen. Ze had nog pijn en kon er niet alleen op dus heb ik haar geholpen.

tn_DSC_0052

Na een dutje van 45 minuten, wilde ze naar buiten. Ik wilde dat niet en zette de box voor hun katteluikje. Omdat ze heel fanatiek begon te doen en ik bang was dat ze zich pijn zou doen, heb ik de box terug op zijn plaats gezet.

tn_DSC_0056

Net toen viel ze om van de vaak.

tn_DSC_0059

Na 10 minuten ging ze toch naar buiten. Het was duidelijk dat ze iemand zocht. En ja, haar lover zat op haar te wachten. Samen gingen ze de tuin in …

 tn_DSC_0066

2 uur later ging mijn schat een kijken waar ze was en vond ze hoog in een struik.

tn_DSC_0067

Hij was bang om haar pijn te doen dus heeft hij haar maar laten zitten. Ze is pas laat terug binnen gekomen.

tn_DSC_0068

Vandaag loopt ze rond alsof er niets gebeurd is. Al moet ik toegeven dat ze meer slaapt dan anders. Ze heeft me al vergeven en speelt nog zoals vroeger.

Nu mag ze zoveel ze wil optrekken met haar vriendje, het kan geen kwaad meer. 😉

Advertenties

15 thoughts on “Niet veel soeps en een veilige dame.

  1. Uw positieve berichten verdringen de negatieve. Je gezondheid en werkzekerheid zijn toch heel erg belangrijk. Dat de werken aan het huis niet lopen zoals je wil, ja daar kun je niets aan doen. Je moet maar denken, het moet toch allemaal gebeuren, of het nu vandaag is of morgen. Natuurlijk wil je dat het snel vooruit gaat, maar dat is nu eenmaal zo. Leuke foto’s van die deugnietjes.

  2. Je hebt er goed aangedaan. We hebben dat ook met hen gedaan (laten sterliseren) en dat is veel beter voor hen – minder kans op baarmoederhalskanker. Leuke foto’s van haar en goh, zit het eens tegen, er is altijd nadien wel een streepje zon, die je dag dan weer kleurt.

    Goh, wat een gedoe met dat huis zeg!

  3. Zo te horen zijn jullie net op tijd naar de dierenarts gegaan, want met zo’n lover die daar rondhangt… 😉
    Leuk dat je je post zo positief eindigt, al wegen die negatieve dingen waarschijnlijk hard door. Echt niet fijn als je zo wordt tegengewerkt door je collega’s 😦

Geef een reactie

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit / Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit / Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit / Bijwerken )

Google+ photo

Je reageert onder je Google+ account. Log uit / Bijwerken )

Verbinden met %s