Ik moet er zo geen 12 hebben.

De eerste 13-de van het jaar was een voltreffer. NOT !

Opgestaan met ferme buikkrampen, gevolgd door straffe afloop. In een half uur was ik leeg. Ik voelde me een koe ! :-/

Aangezien mijn schat ook nog steeds last heeft van zijn darmen was het soms afspreken wie naar welke wc zou vluchten.

Tegen de middag was het beter maar toen begon ik overal pijn te krijgen. Mijn gewrichten en spieren voelden aan alsof ik een professionele work-out had gedaan. Ik kreeg koppijn en had het warm & koud tegelijk. Griep, dacht ik.

Ik ben vroeg gaan slapen en de poezen hebben ze goed warm gehouden zodat ik goed geslapen heb.

Deze ochtend was ik er alweer helemaal door en kon ik dus gaan werken. De 13-de was voorbij en ook mijn ziek-zijn … dacht ik.

Tegen de middag begon mijn maag op te spelen. Toch gegeten want het was steak met frietjes. Big mistake ! Heel de namiddag heeft het als een baksteen op mijn maag blijven liggen. Ik werd opnieuw 7 maanden zwanger en moest met mijn broek open zitten. Gelukkig, voor alle aanwezigen, had ik een lange top aan. 😉

Vandaag toch goed nieuws gekregen van de notaris en dit op de dag dat mijn moeder 2 jaar geleden overleden is : het vonnis tot verkoop zou er tegen het eind van de maand moeten zijn. Zo komt er toch nog schot in deze zaak …

14 thoughts on “Ik moet er zo geen 12 hebben.

  1. Veel mensen hebben dezelfde symptonen zoals jij beschrijft! Rustig aan doen en niet te zwaar eten tot je het wat beter kan verteren.

    Dat is nu toch nog een beetje goed nieuws! Ik duim mee!

Geef een reactie

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit /  Bijwerken )

Google photo

Je reageert onder je Google account. Log uit /  Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit /  Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit /  Bijwerken )

Verbinden met %s