Het is gebeurd !

Mijn (zeer) lange periode thuis zit er op.

Morgen terug gaan werken.

Aan alle goeie dingen komt een eind.

Enfin, dat zeggen ze toch.

En dat het goed was kan ik alleen maar verzekeren !

Tijd tekort gehad, eindelijk.

Dat ik het zou gewoon worden ook.

Laat maar komen dat pensioen !

Ik heb de collega’s niet echt gemist.

Toch zal ik blij zijn om sommige ze terug te zien.

Ik zal de poezen missen.

Zij mij ook ?

Ik hoop dat ik vlug voltijds het onthaal mag doen.

Dat ik niet eerst die ingewikkelde, nieuwe materie moet aanleren.

Ik heb (vast) werk dus ik klaag niet.

Toch ben ik zooooooooooo graag thuis.

Het zal pijn doen om morgen weer vroeg op te staan.

Het zal morgen een korte werkdag worden.

Deze laatste dag thuis zal weer zeer vlug voorbij zijn.

Het gapende gat van een nieuw werkjaar is des te groter.

Een nieuw jaar = nieuwe verlofdagen.

Morgen eerste werk = bepalen wanneer ik die dagen zal opnemen.

😉