De schuld is bijlange nog niet betaald !

Gisteren heb ik mijn vriendin naar huis gebracht die eindelijk ontslagen werd uit het UZ Leuven na haar harttransplantatie.

Omdat ik de regenzone gevolgd had op het internet ben ik zonder noemenswaardige regenbuien daar geraakt. De rit van bijna 2 uur gaf me de gelegenheid om ‘Dark Side of the Moon’ bijna anderhalf keren mee te brullen. Ja, ik heb in de file weer de ruiten naar omlaag gedaan zonder te beseffen dat iedereen me kon horen, tot het te laat was.

Zij en haar zus hadden alles al ingepakt en stonden klaar om te vertrekken. Nog eventjes wachten op een voorschriftje en de toestemming van de dokter, en we konden vertrekken.

Eens alles en iedereen in Mia geladen was, konden we maar hopen op een vlotte rit naar huis zonder files en wolkbreuken. Ik rij zeer graag met de auto maar niet aan 120 km/h in erge regen ! We hebben beide gehad maar toch hebben de Weergoden voor me gezorgd : de eerste keer dat er erg veel water viel stonden we in de file. De tweede straffe regenbui heeft gelukkig niet zo lang geduurd.

Eens bij haar thuis, na iets meer dan 2 uur, heb ik eerst een sigaret gerookt. Ik ben niet gewoon om met Mia te rijden en niet te roken. Maar ook om mijn zenuwen te kalmeren. Opdracht volbracht : iedereen was veilig thuis. Oef !

Een beetje wankel, want ze is nog niet goed ‘te pote’, ging ze haar huis binnen terwijl haar zus en ik vlug al haar spullen uit de auto haalden. Ze was duidelijk blij thuis te zijn. Haar zus bleef slapen dus kon ik gerust zijn.

Terwijl we op haar thuiskomt ene dronken, zus en ik een Rodenbach en zij een limonade, vroeg ze haar schuld aan mij. Ik zei : ‘Niets natuurlijk. Het is met liefde gedaan !’ Wat ik had moeten zeggen is : ‘Neen, de schuld is bijlange nog niet vereffend ! ‘

Ik heb dat niet gedaan want ik wilde ook naar huis om een douche te nemen. Na 4 uur zweten in de auto (het was plakkerig weer en mijn angst in die zware regenbui), voelde ik me vuil en vies.

Wat ik had moeten zeggen en daarom zeg ik het hier zodat iedereen het kan lezen en zij ook, is : ‘ Weet je niet meer 13 jaar geleden ? Ik zat in zak en as maar jij was er voor mij ! ‘ Ik heb een zeer slecht geheugen maar zo’n dingen vergeet ik niet.

Ik had haar leren kennen via mijn vorige vriend. Ze was een vriendin/collega security medewerker  van hem op de Reismarkt en Cactusfestival. We konden het direct goed vinden met elkaar. Toen die relatie kapot was zei ze direct : ‘Maar wij zullen toch vriendinnen blijven, hé ?’ Dat was toen echt wat ik wilde horen en nodig had. Ik was zo bang dat ze zijn kant zou kiezen of toch tenminste niets meer met me te maken zou willen hebben. Onze vriendschap werd nog dieper en ik schaam me over de uren dat ik bij haar heb zitten zagen en huilen over het verlies van mijn ‘grote’ liefde. Ze troostte me, gaf een schop onder mijn kont wanneer ik het nodig had, … Kortom : ze was er voor mij. Ze was ook zeer blij toen ik een relatie begon met mijn schat. Toen ik (weer) eens over hem klaagde, bracht ze steeds zijn goede kwaliteiten onder mijn aandacht zodat ik mijn ‘klachten’ begon te relativeren en opnieuw the big picure zag. Zij en mijn schat kunnen het goed met elkaar vinden wat ook leuk is. Ik weet dat hen volledig mag vertrouwen. Zo gaat hij met haar soms naar het voetbal kijken of ze gaan naar de whiskey degustatie. Dingen die ik niet graag doe maar hem niet wil ontzeggen. Wanneer ik weer eens in paniek geraakt, net voor ons feestje, dat er niemand zal komen opdagen, kalmeer ik mezelf want weet ik zeker dat zij er zal zijn. Zij zal ons niet in de steek laten !  Ja, we zien haar graag.

Daarom en voor nog zo vele andere redenen, lieverd, is mijn schuld aan jou zeker nog niet betaald !

We zijn zo blij dat het je goed gaat en dat je terug thuis bent. Aarzel niet om een beroep te doen op ons ! We zijn er voor jou zoals jij er was voor mij.