Reo Rock #2.

Hier dan de rest van onze avonturen op Reo Rock.

We hadden juist tijd genoeg om een zakje frietjes met tartare te veroberen, voor The Bollock Brothers aan hun optreden begonnen. Dat ze Schotten zijn, zagen we direct. Dat ze het nog steeds kunnen, kan ik je verzekeren ! Een set om U tegen te zeggen !

© Micheleeuw

© Micheleeuw

Toen we onze foto’s genomen hadden, hebben we ons tussen het talrijke publiek geplaats om verder te genieten van hun schitterend optreden. Er waren vele ruige mannen maar iedereen was gekomen voor het optreden en gedroeg zich voorbeeldig. De drummer mocht/moest, na het zingen van een song, het applaus in ontvangst nemen.

© Micheleeuw

Het meisje dat de verkoop van cd’s en t-shirts deed, bleek ook enkele liedjes mee te zingen.

© Micheleeuw

Na hun optreden zijn we back stage gegaan om hun te feliciteren met hun optreden. Wat zijn dat sympatieke gasten, zeg !  Mijn schat heeft zijn kaartje afgegeven zodat ze kunnen mailen om foto’s te krijgen.

We zagen dat de deur van de loge van The Scabs open stond en we zijn ook eens bij hen binnen gegaan. Guy Swinnen, Willy Willy en Frankie Saenen zijn ook zo’n lieverds. Ze herkenden ons half en toen we uitlegden waar we elkaar laatst nog gezien hadden, viel hun euro helemaal. We hebben eventjes gepraat en beloofd dat we foto’s zouden bezorgen.

Hun optreden was schitterend ! Die mannen weten ook niet van ophouden. Dat ze zich amuseerden, was duidelijk. Die vibe werd overgenomen door het publiek en binnen de korste keren was iedereen in de volle hall aan de dansen en meezingen. Ik kreeg er zo waar kippenvel van ! Je moet het maar kunnen.

© Micheleeuw

© Micheleeuw

We zijn gebleven tot de laatste noot want we wilden er niets van missen. Hopelijk is het mooi weer tijdens Klinkers zodat we ze nog eens kunnen fotograferen/bewonderen/horen/bezig zien/genieten.

Moe maar gelukkig zijn we naar huis gereden. Zo rond 2 uur zaten we in ons bed. Voor mijn schat veel later dan gewoonlijk. Toch was de volgende dag (zondag) geen echte rustdag want er moesten nog foto’s geselecteerd worden.

Van de ongeveer 800 foto’s die we elk getrokken hebben, blijven er van mij nog zo’n 300 over.  De mensen van de verlichting hebben zich geamuseerd, wat het voor ons, fotografen, niet altijd gemakkelijk maakte. We hebben vele foto’s van vampieren (lijkbleke mensen wegens teveel blauw licht) of het zijn platte tomaten (teveel rood waardoor er geen schaduwen meer zijn). Aan die is nog (veel) werk …

De foto’s die hier staan zijn onbewerkt en kunnen misschien nog verbeterd worden, maar dat is voor een volgende keer.