The Eagles en Bob, een goeie combinatie.

Ik ben gisteren namiddag ALLEEN naar Leuven gereden. Mijn liefste kon niet mee wegens verlof tekort. Hij heeft niet zoveel vrije dagen als ik dus moet hij kiezen.

Hij verzekerde me dat met Bob in Mia, ik het wel zou kunnen. En hij had gelijk ! Ja, ik ben een beetje trots op mezelf. 🙂

Ik had de radio op staan tot het teveel storing gaf wegens geen ontvangst meer en heb dan een cd van The Eagles opgezet. Aangezien ik alleen in Mia zat kon ik meebrullen en vals zingen, zoveel ik wilde. Dat heb ik ook gedaan. Geen mens die me hoorde. Al moet ik zeggen dat mijn mede weggebruikers toch wat vreemd opkeken in de file. Ik had mijn ramen verder open gezet want het was warm en ik maar vals zingen … Gelukkig konden we na enkele minuten verder rijden. 😀

Met een kleine 10 minuten vertraging was ik er. Dat is goed ‘gefietst’, hé ?

Ik dacht nog : 3 keer elkaar zien in 2 weken, waarover zullen we nu weer eens praten ? Maar dat bleek geen enkel probleem te zijn. Ik heb haar zelfs vergeten te zeggen dat ik gewonnen heb. Maar dat zal ze hier wel lezen.

Ik was zeer blij te merken dat ze er goed op vooruit gegaan is in die week tussen mijn bezoekjes. Ze kan al alleen in en uit haar bed. Met een looprekje kan ze al alleen naar het toilet gaan. Ja, ze is goed bezig.

Ik moest van haar iedereen hier bedanken voor de lieve wensen en blijken van medeleven. Ze zal het proberen zelf te doen wanneer ze sterk genoeg is. In afwachting daarvan : Lieve zegt ‘Bedankt’ !

Aangezien ik alleen was kon ik ook wat langer blijven : geen schat die last kreeg van de beschermende kledij en het opeens op zijn heupen krijgt en dan onmiddellijk weg wilt. Het was rond 17u30 toen ik haar nog een knuffel ter afscheid gegeven heb.

De rit naar huis was iets trager maar toch nog zeer te doen. Een file bij het oprijden van de Ring rond Brussel en ene bij het afrijden van diezelfde Ring. Met een half uur ‘vertraging’ volgens Bob stond ik alweer voor de deur geparkeerd. Dat is nog te doen, hé.

Toch was ik doodop eens ik in de zetel zat.  Zo anderhalf uur aan 120 per uur weven tussen al die auto’s is toch vermoeiend. Je aandacht mag geen moment verslappen want er zijn altijd cowboys in Porches of andere lage auto’s die moeten gevaarlijk doen …

Ze moet daar zeker nog 2 weken blijven dus zal ik nog wel eens naar daar rijden. Ha ja, ik heb nu bewezen dat ik het alleen ook kan ! Ik vraag me af welke cd ik die keer zal opleggen. ‘Darkside of the Moon’ lijkt me een goeie keuze. Kan ik weer meezingen. 😉

Advertenties