Mijn auto’s.

Bij deze lieve dame las ik haar logje over haar wagenpark en dat deed me denken aan de auto’s waar ik zelf nog mee gereden heb.

Ik was iets meer dan 19 jaar toen ik zwaar uitging met een ex lief. Hij reed met een BMW Touring. Hij reed naar Gistel waar de dancing was waar ze muziek draaiden waar we graag op dansten. Aangezien ik beter tegen drank kon dan hij, reed ik op de terugweg, meestal ’s morgens vroeg. Ik was meer dan 18 jaar maar had geen rijbewijs. Ja, toen kon dat nog. Gelukkig nooit iets tegen gekomen of flikken gezien.

Ik heb echt leren rijden met de auto van mijn vader. Hij hield veel van Mercedes en heeft er enkele gehad. Deze waar ik mee heb leren rijden was een 300 diesel. Dat het in 2 keer moest gebeuren is voor mij normaal. De eerste keer waren we in ruzie gekomen, of wat dacht je ? Ik moest doen wat hij zei maar dacht het weer beter te weten. Toen ik na een hele tijd toch wilde leren rijden met hem vroeg ik: ‘Papaaaaaaaaa ?’ Hij zei direct : ‘Natuurlijk wel. Maar deze keer doe je wat IK zeg !’ Zo afgesproken heb ik vele uren gespendeerd aan het leren parkeren. Dat was op de kleine parking van het Tillegembos. Hij ging een pint drinken in de Trutselaar terwijl ik van de ene parkeerplaats naar de andere reed. Vooruit, achteruit, linksom, rechtsom, … Ik kende de afmetingen van die auto beter dan hem ! Toen hij vond dat ik er klaar voor was, na mijn gezaag natuurlijk, mocht ik op de weg. We hadden een afspraak : potje breek, potje betaal. Ik was dus zeer voorzichtig om geen brokken te rijden. Theoretisch en praktisch was ik geslaagd bij de eerste poging. We waren er wel trots op. Ik reed zo goed dat ik zelfs met zijn auto mocht uitgaan ! Moest hij weten wat ik er allemaal mee en in heb uitgespookt …

Na een tijdje wilde ik toch mijn eigen auto. Samen met mijn vader gingen we op zoek naar een Renauld 5. Met moest en zou een R5 zijn ! Tot hij een Datsun 100A zag voor een zeer mooie prijs. Dat hij er nog een stukje van de prijs kon af doen, gaf voor hem de doorslag. Het was een geel karretje, 4 deurtjes (echt deurTJES), het stond te blinken in zijn vel, reed goed, was pas 7 jaar oud met weinig kilometers en betaalbaar voor mij. Ik doopte het Tuurke wegens te klein om Voiture te noemen.

Toen ik het kocht was er niets aan. Bijna 2 jaar later was alles eraf ! Buiten staan en nooit wassen maakte dat het kleur er bijna af was. De bumpers voor en achter hangden wat scheef. Een deuk net voor het voorwiel ontsierde de zijkant. Het overslaan van de chauffeursdeur maakte dat ik er op het laatst mijn voet moest tegen zetten om het nog gesloten te krijgen. Tijd voor een andere, dus.

Na enkele miskopen en op aanraden van mijn toenmalige vriend (later mijn ex-echtgenoot), heb ik me een BMW Coupé 320i (2de hands) aangeschaft. Hij reed met BMW en was er zeer tevreden over. Toen ik de auto kocht stond het binnen en dacht dat het een donkerblauwe was. Toen we het gingen ophalen stond het buiten in de zon en bleek het een paarse te zijn. Schitterend ! Mens, was dat een auto ! Die deuren waren zo groot dat ze een extra parkeerplaats nodig hadden. Daar reed ik graag mee ! Zo graag zelfs dat ik 2 keer een ‘coulasse’ heb gereden. Dat komt ervan wanneer je de motor niet laat opwarmen voor je ermee gaat scheuren. En dat deed ik : scheuren ! Die kar trok op als een vliegtuig en dat moest ik altijd doen. Het zoop benzine als een koe water maar dat kon me niet schelen. Veel andere kosten had ik niet, in die tijd.

Hij reed ondertussen met een 3-serie en daarna een 5-serie en daar reed ik ook graag mee. Toen mijn auto weer moest hersteld worden hebben we besloten om nog maar 1 auto te hebben. We zochten, vonden en kochten een 520i. Het leuke aan die oudere, grote BMW’s was dat ze 2de hands niet duur waren. Voor 20.000 Bfr had je er al ene van 10 jaar oud. We hebben er zo 2 gehad tot we de 7 serie ontdekten. De laatste auto dat we samen hadden was een 730i. Wat een prachtige kar ! Die auto was aan mijn kont vast gekleefd en ik kon er alles mee doen wat ik wilde. Het was mijn eerste automaat maar toch kon ik er ‘sportief’ mee rijden en dat deed ik ! Ja, ik heb er een litertje benzine door geblazen in die tijd. Toen ik afscheid nam van mijn man moest ik ook de auto achterlaten. Dat was de afspraak.

Met mijn volgende vriend heb ik dan een smederij begonnen en daar pasten geen BMW’s in. Ons voertuig was een Toyota Lite Ace. Daar kon veel in en was geschikt voor het werk. Wat een ommezwaai ! Een funtionele auto had ik nog nooit gehad. Gedaan met laag-vliegen in en rond Brugge. Tijd voor om ijzer gaan, met het gemaakte product naar de metallisatie gaan, het gaan ophalen en na het schilderen gaan plaatsten. Ik reed er graag mee maar het was geen BMW, hé.

Op het eind van die relatie wilde ik weer een auto voor mezelf. Het geld voor een grote auto was er niet dus werd het een occasie Ford Escort. Die auto heb ik mee genomen toen we uiteen gingen. Ik ben ermee naar Engeland gereden en geraakte er bijna niet in, in het Land, wel te verstaan. Maar dat is een ander verhaal, zo ik het nog niet verteld heb. Ik reed er graag mee maar het was toch niet dat.

Ik was eigenlijk blij toen ik die kon vervangen door een grotere auto. Mijn neef, garagist, wilde die Ford Sierra niet verkopen aan mij wegens ‘niet goed genoeg voor mij’. Maar ik wilde van geen wijken weten. Ik wilde een stationcar en zou ook met een rijden ! Ik heb er 2 keer een coulasse mee gehad, dus mijn neef had gelijk : het was geen goede auto. Maar wel een grote.

Toen hij die Sierra niet meer wilde herstellen kwam hij af met een Suzuki Baleno. Bijna even groot en veel betrouwbaarder, zei hij. Zoals steeds had hij gelijk. Dat was nu eens een auto waar ik weer graag mee reed. Bijna 5 jaar was hij mijn trouwe metgezel. Hij heeft me overal gebracht waar ik heen wilde en weer veilig terug. Tot op het laatst toen er een wiel dreigde af te breken.

 

Mijn huidige auto is dus geen cabrio maar wel een zeer degelijk Kia Carens. Het was wat aanpassen bij het parkeren, moet je doen op de spiegels omdat je hoger zit. Gelukkig ken ik dat nog, met de Toyota was dat ook zo. Mia, de Kia rijdt vlot en zacht. Hij trekt snel op wanneer het moet, wat dezer dagen niet meer zo vaak is als toen ik nog jong was. Het verkeer leent er zich niet meer zo voor, ik ben kalmer geworden, ik heb geen zin om veel snelheidsboetes te betalen, … Ik rij er graag mee en zit lekker hoog & droog. Ik hoop nog vele jaren samen door te brengen.

Wat de volgende zal worden zullen we wel zien. Het hang af van wat er beschikbaar is, wat ik me kan veroorloven en hoe de wind staat. Ik heb nog nooit een nieuwe auto gekocht en vermoed dat ik dat ook nooit zal doen. Hoeft ook niet zolang mijn neefke voor me zorgt, hé.

Advertenties

12 thoughts on “Mijn auto’s.

  1. Dat is een hele serie auto’s. Je zou het met wat goeie wil de geschiedenis van de auto van de laatste 25 jaar kunnen noemen. 😉

  2. Ik vond dat ook raar om mijn eigen overzicht te maken, zo zie je maar hoe de modellen geëvolueerd zijn gedurende de jaren.
    En iedere keer als ik verander, heb ik het gevoel dat ik me verbeter, en dat gevoel is ook meegenomen natuurlijk…

    • Ik heb je idee ‘geleend’ wegens geen andere inspiratie maar was wel blij met het resultaat. Ook leuk om nog eens aan al die momenten te denken.
      Het is de bedoeling dat je erop vooruit gaat, als het mogelijk is.

  3. wij veranderen ook vaak van wagen, heeft ons al vele centjes gekost. Maar nu zijn we van plan om met onze huidige wagen te blijven rijden tot hij uit elkaar valt… 😉

  4. Da’s een hele reeks auto’s die je hebt ‘bereden’! Ikzelf heb geen rijbewijs (…) maar van mijn ouders bv weet ik dat ze aan hun derde karretje bezig zijn. De eerste was ook een tweedehands, maar de tweede en hun huidige waren nieuw toen ze ‘m kochten.

    • Ik heb al 30 jaar auto’s, hé.
      Een nieuwe verliest teveel van zijn waarde in het begin, vind ik. Ik zou dat dan ook willen ‘op’ rijden. Zou ik ook omnium verzekeren dus dubbel betalen. … Daarom liever 2de handse, zeker wanneer mijn neef, garagist er achter staat. 😉

  5. Wat een reeks. Bij mij is het nog simpel: een citroën van mama waar ik heb mee leren rijden gevolgd door het peugeuotje van mijn toenmalige vriend. Daarna mijn eigen (werk-) peugeot die wat groter was en nu een (werk) ibizatje. Dus eigenlijk nog steeds geen échte eigen auto gehad 🙂

Geef een reactie

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit / Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit / Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit / Bijwerken )

Google+ photo

Je reageert onder je Google+ account. Log uit / Bijwerken )

Verbinden met %s