Slacht het vetste … euh, neen, wacht … toch liever niet.

Ik wilde zeggen, zoals in dat boek staat, maar toch heb ik liever dat er geen dieren geofferd worden.

De gelegenheid ? Het heuglijke feit dat de dochter van mijn liefste, na zo’n lange periode, hier terug over de vloer is geweest en dat het een leuk bezoek was !

Na vele jaren dat ze niet meer wilde komen, onderbroken door onprettige telefoontjes/sms-en met haar eisen of wat we niet mochten doen van haar (!), zocht ze opeens weer contact. We hadden vorig jaar afgesproken op 1 mei in het Astidpark, om het op neutraal terrein te houden. Dat ze gekomen was, verbaasde ons, maar we waren blij haar te zien, al ging het wat stroef. We hadden haar al meer dan 10 jaar niet meer gezien.

Bij de volgende afspraak, in juni voor de verjaardag van haar vader, had ze haar kat gezonden en pas weken nadien een excuus  gezonden … per sms. Hij was ontgoocheld maar liet niets blijken.

Rond nieuwjaar hield hij de boot af met een ‘het zal wel eens passen’. Kwestie van zijn hoop niet opnieuw neergeslagen te zien ?

Vorig weekend was haar verjaardag. Hij had een kaartje gezonden en kreeg opnieuw een lading sms-en met de vraag of ze eens mocht langs komen. Deze keer dacht hij dat het haar ernst was en zei dat het deze week zou passen. Ze kon niet op maandag, zei ze, en gisteren was ze er !

We waren alle 3 zenuwachtig in het begin. Ze is ondertussen een jonge vrouw geworden (26). Werkt deeltijds, heeft al 2 jaar een vriend, woont bij zijn ouders in om te sparen voor een eigen stekje, vergeet niet te leven, … Goed bezig.

Wat ze vertelde was zinnig, ze was geïntersseerd in ons leven, had geschenkjes mee voor ons, was tevreden met het kleinigheidje dat hij voor haar had, geen eisen meer, geen geschooi of gezaag over wat ze allemaal te kort heeft, geen drama,  … Kortom, voor ons zat (eindelijk) een verstandige jonge vrouw die met haar voetjes op de grond staat. We hebben veel gepraat en vooral veel gelachen.

We kijken uit naar de volgende ontmoeting en hopen dat ze echt is zoals ze ons gisteren getoond heeft. Zo ja, komt het wel goed met haar (en haar vader).

Advertenties

18 thoughts on “Slacht het vetste … euh, neen, wacht … toch liever niet.

  1. Verstand komt met de jaren, zeker? En ze zal beseffen dat ze maar één vader heeft en dat het toch wel mooi kan zijn om te kunnen zeggen met een gerust hart dat je nog een papa hebt.

    Houden zo!

  2. Het verstand komt met de jaren. Een cliché dat klopt zoals een zwerende vinger in dit geval. Misschien heeft ze een toffe vriend die haar al dan niet bewust tot inkeer heeft doen komen.

    • Haar grootouders en zelfs haar eigen moeder hebben er op aangedrongen maar pas verleden jaar zoch ze weer contact. Misschien door haar vriend ? Niet zo belangrijk als alles maar weer goed komt, hé. 🙂

  3. Ik kijk daar altijd met grote ogen naar, families die helemaal uit elkaar vallen (en hopelijk weer naar elkaar toegroeien). Zelf kan ik me dat niet voorstellen dat ik mijn ouders of mijn kinderen (of zus) niet meer zou zien door ruzie.

    Dat het daar allemaal mooi mag verlopen.

  4. Goh dat moet echt niet makkelijk geweest zijn voor je vriend… Hoe hard haar gedrag hem moet hebben gekwetst! Ze heeft nog veel goed te maken maar als ze echt is veranderd dan komt dat allemaal wel goed 🙂

  5. Tja, in de puberjaren met een scheiding geconfronteerd worden is ook niet ideaal natuurlijk. Ergens kan je haar dan misschien wel begrijpen, al ken ik de details niet.
    Maar het is toch wel fantastisch dat ze nu inziet dat de vaderliefde er nog is, en dat ze zelf ook een mooi gezinnetje kan stichten…

    Groetjes!

    • Ze kwam geregeld bij ons en opeens wilde ze niet meer komen. Geen idee hoe dat kwam … Hij heeft nooit gelaten haar kaartjes te sturen waarop zij nooit reageerde, tot verleden jaar.
      Ja, de liefde was er en blijkbaar is ze nu (weer) gelukkig. 🙂

      • Misschien heeft iemand haar op de één of andere manier tegen haar vader opgestookt en heeft dat een tijd gewerkt. Zoals Billy opmerkt zijn dat soort dingen nogal gewoon bij scheidingen al hoeft er niet echt een scheiding te zijn om ervoor te zorgen dat kinderen van hun ouder(s) vervreemd kunnen raken.

Geef een reactie

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit /  Bijwerken )

Google photo

Je reageert onder je Google account. Log uit /  Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit /  Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit /  Bijwerken )

Verbinden met %s