Mijn moeder (5)

Ik had niet gedacht dat ik zoveel over mijn moeder zou (kunnen/moeten) schrijven …

Dus een sprookjes huwelijk is het niet geworden voor haar. Ze leefde voor haar kinderen want haar echtgenoot was vaak afwezig.

Toen Parain, haar schoonvader, gestorven was hebben mijn vader en zijn broer de andere kinderen uitgekocht en de zaak alleen verder gezet. Met de opkomst van de frigo’s en diepvriezers konden ze heel het jaar door zaken doen en ‘moest’ mijn vader niet meer met de autocar gaan ‘reizen’. Nu hij tijd had, wilde hij toch niet meer op reis met ons want ‘hij had het al allemaal gezien’.

De zaken gingen goed en de broers verdienden goed geld. Niet dat mijn moeder daar veel van zag : zij kreeg elke week huishoudgeld en moest daarmee rond komen. Ze zorgde ervoor dat ze alles kon betalen. Ik droeg meestal de (verstelde) kleren van mijn zus. Heel soms kon er eens iets nieuws vanaf voor iedereen. Voor haarzelf kocht ze stofjes die ze dan in kleren liet maken door een kleermaakster. Zo nu en dan kon ze eens iets opzij leggen. Ja, sparen kon ze als de beste. We hadden niets te kort maar er was geen luxe.

Wel kwam mijn vader geregeld thuis met het nieuwste ‘snufje’. Iets dat mijn moeder zelden kon appreciëren. Zo hadden wij al heel vroeg een tv, een frigo, een diepvriezer, een kleuren-tv, een vol automatische wasmachine, een Hooverstofzuiger, … Zij vond dat eerst ‘zonde van het geld’ maar toonde/vertelde het wel met trots aan familie en vrienden.

Naar de buitenwereld toe had ze een gelukkig, zo niet perfect, huwelijk. Niemand moest iets weten van wat er binnenskamers afspeelde. Wij mochten er ook nooit iets over laten merken, zelfs niet tegen haar zelf. Lang leve de ‘schone schijn’ ! Misschien daarom dat ik er zelf zo’n hekel aan heb.

Waar ze zo voor vreesde is dan toch gebeurd : mijn vader had een ernstig ongeluk met zijn auto. Hij was niet strontzat en er waren geen andere mensen/voertuigen bij betrokken. Zijn Mercedes 280 was volledig in frieten ! Hij was door het oog van een naald gekropen, zoveel was duidelijk. Hij moest een hele tijd in het ziekenhuis verblijven en heel die tijd kreeg ze geen geld uit de zaak. Dat waren zeer magere tijden voor ons. Zij reed met haar fiets van winkel naar winkel om de nodige produkten zo goedkoop mogelijk te kopen. We aten zoveel mogelijk wat er uit de tuin kwam. Eieren ipv vlees …

Toen zijn rijverbod er eindelijk op zat kwam hij op een middag thuis en moesten we naar buiten komen want ‘hij had een verrassing’. Op de oprit stond een splinternieuwe Mercedes 250 ! Typisch vader ! Ik dacht dat mijn moeder hem ging vermoorden ! Wij hadden net geen honger geleden en ‘Mijnheer’ kwam aanzetten met een betaalde auto van 250.000 BF (in 1973) ! Wij, de kinderen, dachten toen echt dat ze ons in de steek zou laten. Gelukkig is ze niet verder dan de bushalte gegaan en is ze terug naar huis gekomen.

Na zijn ongeval hebben ze een soort van evenwicht gevonden. Hij dronk niet meer tijdens de week op café. Eens hij thuis was, na het avondeten, nam hij de fles whiskey en een glas, zette zicht voor de tv (waarover hij baas was) en ging niet slapen voor de fles leeg was (de laatste jaren toch). Alleen op zondag ging hij naar ‘de jacht’ (hij was een jager op klein wild) en kwam hij dronken thuis. We hadden dan 2 kansen : ofwel was hij boos en dan was ik de enige van de kinderen die beneden durfde blijven, ofwel zat hij onnozel te doen achter zijn stuur terwijl hij wachtte tot ik de poort open deed zodat hij zijn auto in de garage kon rijden. Dat laatste betekende dat hij frietjes mee had en wij moesten er allemaal van eten. Ook al zaten we al in bed, mama moest ons wakker maken. Ons hoorde je niet klagen.

Ze maakten zelden nog ruzie, hielden rekening met elkaar, spraken af wanneer de beste dag was dat hij met mijn moeder zou boodschappen doen met de auto, gingen geregeld op bezoek bij (haar) familie, er kwamen geregeld vrienden/familie/zakenrelaties eten en moeder zorgde dat alles piekfijn in orde was, leefden als broer en zus samen, … Toen heb ik geleerd dat ik nooit zo in een relatie zou willen leven !

Mijn zus ‘moest’ trouwen voor haar 19de verjaardag met een jongen die net 16 jaar geworden was. Schande ! Oneer ! Mijn vader was er meer gelaten over. Mijn broer trouwde enkele jaren later met een meisje die in de zaak werkte ! Een viswijf ! Beneden zijn stand, vond mijn moeder. Mijn papa zag dat ze gelukkig waren en vond het goed.

Ik had een goede relatie met mijn moeder. Als de jongste kind zijnde hebben wij veel tijd samen door gebracht. Mijn zus was het huis uit, mijn broer ging voetballen of ging uit en wij waren alleen thuis. Ik kon haar alles vragen en we hadden vele theorieën over God, het leven na de dood, buitenaardse wezens, … Later spraken we over homo’s, sex, muziek, … Elk onderwerp was goed, er waren geen taboe’s. We begrepen elkaar en konden het goed vinden samen.

Eens op een kerstfeestje, ik was dan ongeveer 20 jaar, met alleen wij, hadden we allemaal teveel gedronken. In die toestand werden de verwijten luidruchtig geuit. Mijn vader voelde zich aangevallen en begon te ‘drummen’ tegen moeder. Mijn broer kwam er tussen en bedreigde mijn vader. Verslagen trok die zich terug en zei : Je trouwt dan met een cafévrouw en na het huwelijk wil ze niet meer uit en blijkt ze frigide te zijn ! Leef daar eens mee. Geen wonder dat ik het op een ander zocht. Het beeld dat ik tot dan had van mijn vader was wat ik van mijn moeder gehoord had. Ik hoorde nu de andere klok luiden en begreep hem beter. Ik was ook boos op mijn moeder dat ze ons vader zo slecht had afgeschilderd. Ik ben namelijk jaren boos op hem geweest voor wat hij mijn moeder had ‘aangedaan’. Na die keer hadden we een afspraak wanneer we allemaal samen waren : ‘geen politiek’. Dat wil zeggen : geen pijnlijke onderwerpen meer bespreken en zeker niet wanneer we allemaal dronken waren. Schone schijn !

Toen mijn vader bijna 54 jaar was, ging hij naar het ziekenhuis om een zweer te laten open snijden. Er zijn complicaties gekomen en 3 weken later was hij dood ! Wij wisten niet hoe wij het hadden. De grond was van onder onze voeten weg. Hoe moest het nu verder ?

Mijn broer en schoonbroer werkten al in de zaak, samen met hun vrouwen, en hebben de zaak draaiende gehouden tot de mannen firma overgenomen hebben. We hebben afgesproken dat we mama nooit uit haar huis zouden zetten, ook al hadden we elk 1/8 geërfd.

Kort na de dood van ons vader begon mijn moeder raar te doen. Ze voelde dat ‘haar’ Rudi (de Duitser) bij haar was. Ze heeft heel haar leefomgeving aan hem getoond. Ze praatte tegen hem alsof hij naast haar zat. Wij dachten dat ze gek aan het worden was maar lieten haar doen. We hielden haar wel goed in het oog, voor het geval dat …  Dat heeft enkele maanden geduurd. Opeens verklaarde ze dat hij ‘weg’ was en werd ze weer zichzelf. Ze begreep niet wat hij had komen doen. Ik heb haar uitgelegd dat Rudi waarschijnlijk gestorven was en dat hij, voor hij naar ‘het volgende’ ging, wou zien wat er van haar gworden was. Nu hij gezien had dat ze een goed leven had, kon hij vertrekken. Daar kon ze vrede mee nemen. Wat moest ik anders zeggen ?

De volgende jaren waren voor haar de gelukkigste. Ze had haar huisje voor haar alleen (Ik moet nooit nog een man in huis hebben ! ), had eindelijk meer dan geld genoeg, was haar eigen baas (van haar tijd, haar huishouden en ook van de tv), haar kinderen waren gelukkig, hun zaak draaide goed (zo niet de rokerij, dan wel een andere), … Eerst ik, en later ‘haar’ zoon, reden elke week met haar naar de winkels om haar boodschappen te helpen doen. Ze ging geregeld voor enkele dagen naar haar familie, de kinderen van haar zus die bij haar aan de kust hadden komen logeren. Ze waren het niet vergeten.

Ik denk niet dat ze mijn vader heel erg gemist heeft.

De volgende keer het slot en de epiloog.

Advertenties

2 thoughts on “Mijn moeder (5)

Geef een reactie

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit /  Bijwerken )

Google photo

Je reageert onder je Google account. Log uit /  Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit /  Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit /  Bijwerken )

Verbinden met %s