Als ik ooit eens rijk was …

Van zodra we er over gehoord hadden wisten we dat we het wilden gaan zien. Met wat moeite en geluk zijn we aan kaarten geraakt. We hebben alles gezien wat er op tv en internet te zien was. We hebben stukken van de oude film herbekeken. Vol ongeduld hadden we gewacht tot de avond kwam. Gisteren was dan eindelijk zo ver ! Fiddler on the roof in de Stadsschouwburg te Brugge.

Ik wilde vroeg vertrekken om zo mijn Mia in de parking van de Biekorf te kunnen zetten. Natuurlijk waren de verkeerslichten aan de Smedepoort verkeerd afgesteld en daar ging onze voorsprong. Gelukkig was er nog plaats.

Terwijl we buiten nog een sigaret aan het roken waren zag ik opeens dat er een ‘voorwoord’ zou gegeven worden in de Foyer. Wij vlug naar binnen gaan kijken maar er was niets speciaals te zien. We stonden nog te overwegen om te vragen aan iemand waar het dan wel doorging, toen we aangesproken werden een man in pak en iemand met een sweater met ‘crew’ op.

De man in het kostuum bleek de uitvoerend-producent van het stuk te zijn. De andere man was erbij voor het geval er ‘problemen’ zouden zijn, vermoed ik.

Pakkenman vroeg aan mijn schat of hij van plan was om foto’s te nemen misschien. Mijn schat legde uit dat hij trok voor Moon Art Gallery, de kroniek-site van Brugge. En neen, hij had geen aanvraag ingediend bij de organisatie omdat dat doorgaans niet nodig was. Dat hij altijd trok zonder flits dus niemand stoorde … Maar het mocht niet baten. De uitvoerend-producent zei dat er sommige acteurs niet wilden gefotografeerd worden tijdens een rol. Wel mocht hij enkele foto’s nemen na de voorstelling wanneer de spelers het applaus in ontvangst namen. Pfff.

We hebben niet verder aangedrongen, hebben schoon gezegd waar onze plaatsen waren (waarom dat nodig was, weet ik niet, maar ze wilden het weten) en zijn naar de zaal gegaan en gaan zitten.

Terwijl we wachtten flitsten de gsm’s naar hartelust. Hoe zouden ze die tegen houden tijdens de voorstelling, vroegen wij ons af. Maar het moet gezegd : ik heb geen enkele flits gezien eens de spelers op toneel stonden of ik moet er niet op gelet hebben.

Het stuk zelf was zoals we verwacht en gehoopt hadden : schitterend ! Lucas Van Den Eynde was subliem ! Ook alle andere acteurs, met oa de familie Cleymans, Clara en Jelle en moeder Karin Jacobs, … speelden, zongen en dansten met hart en plezier. De vertaling van de liedjes was zo goed dat ik soms dacht dat ze toch in het Engels zongen, maar neen, toch niet. Voor zover we ons herinneren werd de film nauw gevolgd. Het decor was slim opgebouwd met deuren en tafels die konden verdwijnen in de vloer. Ook het orkest (het was de eerste keer dat ik de orkestbak open zag) en de dirigent waren van de bovenste plank. Het plaatje klopte volledig ! Geen wonder dat de 2 dagen in Brugge volledig uitverkocht waren en alle plaatsen ook ingenomen waren.

Na 90 minuten was er pauze en het was alsof iedereen zijn adem had opgehouden. Toen de lichten aan gingen hoorde je een collectieve zucht en iedereen had een glimlach op zijn gezicht. De laatste 50 minuten waren voorbij voor je het wist.

Een staande ovatie was dan ook hun deel en zeer terecht !

Aangezien dit de enige soort foto’s was die mijn liefste mocht nemen en om niemand te afronteren kies ik voor deze :

Op weg naar huis hebben we gezongen : ‘If I were a rich man. Dideldiedel, dideldiedel, dideldom. Would not have to work hard …’

Advertenties

8 thoughts on “Als ik ooit eens rijk was …

  1. Twee maten en twee gewichten? Al zijn foto’s gemaakt met een gsm zelden echt goed, dan nog is het een beetje zuur. Dat sommige artiesten niet gefotografeerd willen worden, verrast me niet. Er zijn er waarschijnlijk bij met exclusieve contracten of er staat één of andere clausule bij het contract bij één of meerdere arbeidscontracten bij (ik zeg maar iets) de VRT zodat ze niet mogen gefotografeerd worden bij dat soort evenementen. Volgende keer misschien toch beter om voordien eens te informeren?
    Goed om te horen dat het zo goed spektakel was.

    • Zoals gezegd : ik denk niet dat er foto’s gemaakt zijn geweest, ook niet met gms’s.
      Dat was de eerste keer dat we zoiets voor hadden, dus waren we verbaasd. Ook van hoe vlug ze bij ons waren. Iemand moet ‘geklikt’ hebben …
      Ja, de voorstelling was schitterend !

Geef een reactie

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit / Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit / Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit / Bijwerken )

Google+ photo

Je reageert onder je Google+ account. Log uit / Bijwerken )

Verbinden met %s