Vraag van de dag.

Vanaf januari mag ik heel de woensdag onthaal doen ipv alleen in de namiddag. Hoera !

Ik had het meer dan 4 weken niet meer gedaan en moet toegeven : in het begin was het zoeken, zweten, giechelen en het dan toch goed doen. Na een tijdje kwam ik er volledig in en kon ik er ook van genieten. De collega’s naast mij genoten van mijn glimlach en enthousiasme.

Het was bij momenten erg druk, om dan weer 5 of 10 minuten te wachten tot er iemand binnen kwam of belde. Ondertussen heb ik de vernieuwde website van de RVA eens grondig onderzocht. Ik kan nu weer vlot de mensen begeleiden bij hun zoektocht.

Maar toch, ik zweer je : er staat een ‘oog’ aan onze voordeur die de telefoon activeert van zodra er iemand binnen komt. Je ziet het voor je : ik zit maar wat te lummelen en te wachten. Er komt iemand binnen. Die is nog niet tot aan de balie geraakt of de telefoon gaat 5 keer na elkaar af. Aangezien ik niet tegen het geluid kan van een ringende telefoon, doe ik dat dus eerst. Gelukkig hebben de meeste bezoekers geduld.

De ‘beste’ telefoon dat ik gekregen heb was deze :

  • Hij : Hebben jullie een juridische dienst ?
  • Ik : Ja, natuurlijk. Mag ik vragen waarover het gaat ?
  • Hij : Mijn zoon heeft een geschil met de RVA.
  • Ik : Dus met ons ? Je bent nu verbonden met de RVA.
  • Hij : Euh ! Oei ! Heb ik het verkeerde nummer ingedrukt ?
  • Ik : Moet zijn. Maar misschien kan ik je toch de dienst doorgeven ?
  • Hij : Neen, dat zal niet nodig zijn.
  • Ik : Ok. Uw zoon heeft duidelijk een brief gekregen van ons waar jullie niet mee akkoord gaan. Op de keerzijde van die brief staat wat, in zo’n geval, de stappen zijn die jullie kunnen ondernemen om onze beslissing aan te vechten.
  • Hij : Euh ! Ja, ik zal dat eens moeten lezen.
  • Ik : Kan ik je nog met iets helpen ?
  • Hij : Euh. Ja, heb je soms het nummer van de vakbond van mijn zoon ?

Ik heb het hem gegeven. đŸ™‚