Crisis maar toch gezellig.

Wegens de crisis wordt dit ons kerstdiner …

Gelukkig zullen de geschenkjes veel goed maken. ūüėČ

Voor iedereen een gezellig kerstfeest !

Advertenties

Liever buiten drinken.

Enkele dagen geleden zag ik mijn grote kater weer buiten uit het water drinken. Dat is regenwater samen met alle andere brol die erin gevallen is.

Ik ging vlug kijken waar hun eten en drinken staat om dit aan te treffen :

Waarom hij liever van dat vuil water buiten drinkt is me een raadsel. Zou het zoiets zijn als voor ons buiten plassen tov binnen in een toilet ?

Ook nog dit : De rekening voor het halfuurtje plafondwerken is toegekomen : 70 euro + BTW. Is nog te doen, hé. Of niet ?

Zo komt de kerstsfeer er stilletjesaan in.

Mijn liefste heeft deze ochtend een groot deel van ‘zijn’ kerstversiering opgehangen.

Ik mag niet helpen, hij doet dat liever allemaal zelf. Geen probleem, ben ik er gelijk vanaf. Meegenieten doe ik toch.

De boom, tot zover :

De slingers :

Hier en daar is nog een versiering te vinden :

Voor de kaartjes :

Het schuifraam is weer prachtig !

  

 

 

Zo is het totaalbeeld :

Ja, hij heeft het weer goed gedaan, hé.

Fase 2 en veel drank.

Gisteren, in de voormiddag, ben ik om mijn ex en zijn vriendin, M. gereden. Ik heb een nieuwe transfo gekocht, hij wist welkeen het moest zijn.

Terwijl mijn ex en mijn schat bezig waren het onding aan te schakelen, heb ik met M leuk  zitten kletsen. We waren zo gezellig bezig, dat we amper merkten toen het gefikst was en de verlichting weer werkte. Hoera !

We hebben er dan maar¬†1 op gedronken, en dan nog 1 en dan nog 1 en … Mijn liefste heeft op een zeker moment kaaskroketten klaar gemaakt voor iedereen. Zo hadden we toch iets van voedsel in onze maag. Dat betekende ook dat het drinken kon verder gaan.

We hebben zitten vertellen en lachen tot ze in de vooravond naar huis gingen. Het was onverwacht en zoals vaak, zeer leuk. Een soort pre-kerstviering.

Het was een hele tijd geleden dat ik nog eens ‘in de drank’ heb gezeten. We zijn net op tijd gestopt en het was net goed want vandaag geen koppijn¬†of last aan mijn maag.

Voor fase 3 zal mijn ex nog eens terug komen om de kabeltjes in een gootje te leggen. Hopelijk is M dan ook terug mee. Dan zal de wijn, waar de transfo nu op staat, kunnen gedronken worden. Niet op dat moment door ons, want we zijn eerder bierdrinkers. Wedden dat het dan weer gezellig zal worden ?

Leven en dood.

Dit mooie fictie verhaal bij Hans van enkele dagen geleden, heeft me diep geraakt en me aan het denken gezet.

Wie zou er niet van dromen om aan hoge leeftijd thuis te sterven omringd door zijn/haar geliefden ?¬†Ook om als achterblijvende partner te mogen samen ‘gaan’ en zo samen de eeuwigheid tegemoet te gaan ? Ik in elk geval wel !

Maar toen bedacht ik :

  • Geen kinderen dus ook geen kleinkinderen. De groep rond mijn bed zal maar¬†klein zijn.
  • Misschien wil mijn partner wel nog langer op deze aardkloot blijven ? Dan ga ik maar alleen verder, op¬†naar wat volgt.
  • Misschien kon ik niet mee met mijn partner ? Of wilde ik nog niet ?
  • Ik geloof niet in God, maar kan bijna niet wachten tot ik voor Hem/Haar sta en uitleg eis.
  • Ik wilde niet naar het doodsbed van mijn moeder. Ik was niet zeker dat ze me daar zou gewild hebben. Toch heb ik er geen spijt van. Enfin, toch misschien een beetje.
  • We waren er niet bij toen onze vader 27 jaar geleden stierf. Dat vind ik wel jammer. Het had mijn verwerkingsproces misschien geholpen.
  • Nog meer dan 30 jaar hier blijven. Zie ik dat zitten ? Ik, die mijn 30ste verjaardag niet zou halen ? Als het mag blijven gaan zoals nu, wel ja.
  • Aan die leeftijd zal het verdriet ook minder fel zijn, hoop ik.
  • Misschien¬†ga ik wel als de laatste van mijn nest ? Ik ben tenslotte de jongste en heb weinig contact met mijn neven en nichten.

Gelukkig , of misschien niet, maar we hebben het zelf niet te kiezen en dat vind ik ook goed. Laat komen wat komt en ondertussen maak ik er het beste van.

Bedankt, lieve Weergoden.

Ik had gevraagd aan mijn liefste om me om 7u30 wakker te maken. Deze keer was hij het niet vergeten. Niet zoals vorige keer.¬†Die kattebel die ik aan zijn ontbijttafel had¬†gelegd heeft er niets mee te maken, zei hij. ūüėČ

Vroeg, ik know, zeker wanneer ik in verlof ben, maar ik wilde persé naar de Liddl want daar hadden ze een reklameverkoop van brei-katoen. Iedereen weet dat je daar dan vroeg bij moet zijn en aan de deur moet staan tegen dat ze open doen.

Het regende onophoudelijk en hard toen ik op stond, terwijl ik ontbeet, toen ik mijn douche nam, mijn kleren aandeed … Ik was aan het bedenken hoe ik naar daar zou gaan. Met de auto ? Te stom, want tegen dat de ruiten ontdampt waren, was ik er al. Met de fiets ? Ik heb al een hekel aan fietsen en zeker in de regen ! Te voet, dan ? Ja, dat was het beste : ik kon me kleden tegen de regen met mijn regenjas en de kap over mijn hoofd trekken. Mijn broek zou minder nat worden en ik zou direct weten hoe waterdicht mijn nieuwe botjes waren.

Opeens regende het niet meer. Het was nog te vroeg ! Ik had geen zin om daar, als een onnozelaar, 20 minuten voor die deur te staan wachten. Het begon weer te gieten. Shit ! Had ik mijn kans, om er droog te geraken, verkeken ?

Het was tijd om te vertrekken. Ik had wat tijd nodig¬†om ingepakt te geraken als een Eskimo zonder bont. Toen¬†deed ik de voordeur open en … het regende niet meer !

Ik bedankte de Weergoden, greep mijn fiets en als een bezetene reed ik de korte afstand. Ik zocht, vond (toch bijna) en betaalde. Opnieuw in het droge reed ik terug naar huis. Ik was 15 minuten weg geweest en droog gebleven. Opnieuw bedankte ik de Weergoden. Ja, dat moet je nu eenmaal doen als je nog eens van Hun diensten wil gebruik maken om jezelf of iets droog te houden.

Ik was goed en wel binnen toen het opnieuw een ferme bui deed. Alsof Ze me wilden laten weten dat Ze speciaal voor mij de regen hebben laten ophouden. Ik was nederig dankbaar.

Mijn buit ? 3 pakken ecru, 2 geel en 1 donker groenachtig. Ik wilde meer van dat groenachtig maar dat was er niet. Ik heb het bleekblauw laten liggen, als ook 3 pakken ecru en 4 gele. Meer was er niet ! Goed dat ik de eerste was. Jammer voor de volgende. Ja, zo ben ik : ‘Eerst oomke en dan oomkes kinderen’ en ‘Het leven is voor de rappe’.

Ik kan me weer bezighouden met dingen breien die ik waarschijnlijk nooit zal aan doen. Nu nog inspiratie hoe ik het gekochtte zal verwerken in nutteloze kledingstukken.

Fase 1 voltooid.

Gisteren is de jonge man gekomen van Extenzo voor het spanplafond.

Ik legde het probleem uit. Hij zei dat ze zoiets vaak voor hadden en ging zijn materiaal halen. Ik zorgde voor de ladder.

Een stukje van het plafond werd los gemaakt, de snode transformator werd los gekoppeld en eruit gehaald, er werd een gaatje geboord, de bekabeling werd verlengd en door het gaatje gestoken, het plafond werd weer aangespannen, een stukje uit het sierlatje knippen en er terug op plaatsen. Klaar !

In nog geen half uurtje was het gefikst. De rekening volgt …

Fase 2 is dat ik iemand vind die weet of die transo nog te herstellen is (er zouden daar zekeringen in kunnen zitten) of dat er een nieuwe moet komen en welke dat moet zijn. Die er om kan gaan en kan aansluiten. Eens bellen naar mijn ex en afspreken …

Update : We hebben afgesproken voor dinsdagvoormiddag.

Wordt vervolgd.