Leven en dood.

Dit mooie fictie verhaal bij Hans van enkele dagen geleden, heeft me diep geraakt en me aan het denken gezet.

Wie zou er niet van dromen om aan hoge leeftijd thuis te sterven omringd door zijn/haar geliefden ? Ook om als achterblijvende partner te mogen samen ‘gaan’ en zo samen de eeuwigheid tegemoet te gaan ? Ik in elk geval wel !

Maar toen bedacht ik :

  • Geen kinderen dus ook geen kleinkinderen. De groep rond mijn bed zal maar klein zijn.
  • Misschien wil mijn partner wel nog langer op deze aardkloot blijven ? Dan ga ik maar alleen verder, op naar wat volgt.
  • Misschien kon ik niet mee met mijn partner ? Of wilde ik nog niet ?
  • Ik geloof niet in God, maar kan bijna niet wachten tot ik voor Hem/Haar sta en uitleg eis.
  • Ik wilde niet naar het doodsbed van mijn moeder. Ik was niet zeker dat ze me daar zou gewild hebben. Toch heb ik er geen spijt van. Enfin, toch misschien een beetje.
  • We waren er niet bij toen onze vader 27 jaar geleden stierf. Dat vind ik wel jammer. Het had mijn verwerkingsproces misschien geholpen.
  • Nog meer dan 30 jaar hier blijven. Zie ik dat zitten ? Ik, die mijn 30ste verjaardag niet zou halen ? Als het mag blijven gaan zoals nu, wel ja.
  • Aan die leeftijd zal het verdriet ook minder fel zijn, hoop ik.
  • Misschien ga ik wel als de laatste van mijn nest ? Ik ben tenslotte de jongste en heb weinig contact met mijn neven en nichten.

Gelukkig , of misschien niet, maar we hebben het zelf niet te kiezen en dat vind ik ook goed. Laat komen wat komt en ondertussen maak ik er het beste van.

Advertenties

10 thoughts on “Leven en dood.

  1. Je kan het ook anders bekijken: geen kinderen noch kleinkinderen waar je ruzie mee kan hebben en/of die aan het wachten zijn op je dood om je erfenis te kunnen verdelen.
    Veel vragen waar je nooit op voorhand een antwoord op kan krijgen en veel vragen waar nadien ook nooit echt een antwoord op zal volgen. Misschien beter om er zo weinig mogelijk aan te denken?

  2. Ik ben er zeker van dat jij je leven samen met je man perfect invult zelfs al heb je geen kinderen. Je maakt je leven zo rijk als je dat zelf bepaald door leuke dingen te doen en te genieten van je leven.

    En niet teveel denken over de dood.. ééns gaan we allemaal en hoe daar hebben we het raden naar.

    Geniet maar!!!! 🙂

  3. Ik wil sterven zoals mijn ma: plots en ineens fataal. Geen aanslepende ziekte, geen lange lijdensweg, gewoon boenk en gedaan.
    Maar we hebben het idd niet voor het kiezen.
    Trouwens, ik opteer ervoor om nog een jaar of 40 niet aan mijn dood te denken, kwestie van volop te kunnen leven.

Geef een reactie

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit / Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit / Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit / Bijwerken )

Google+ photo

Je reageert onder je Google+ account. Log uit / Bijwerken )

Verbinden met %s