Second Hand News.

In reactie op het logje van mijn vriend/collega toch even dit.

Hij schrijft dat hij het een schande vind dat onze mooie Markt er zo erbarmelijk uitzag na de doortocht van Engelse supporters. Zijn volste recht, natuurlijk, en zijn foto’s getuigen : het lag vol rommel, dus daarin had hij gelijk.

Toch vind dat enige nuace op zijn plaats is. Je weet het waarschijnlijk al, maar ik heb het voor het Engelse Volkje. Ik vind ze vriendelijk, beleefd en hoffelijk. Zoals in elke bevolkingsgroep, bevestigen de paar fanatieke uitzonderingen de regel.

Er is altijd meer Politie op straat bij (zo’n) wedstrijd(en) maar dat zagen ze niet als provocatie, eerder als bescherming. Hun vlaggen, shirts en sjerpen hadden de meesten netjes in hun tassen gehouden tot in de tribunes om geen aanstoot te geven. Ze hebben allen mee geappaudiseerd op de 23ste minuut ter nagedachtenis van, de verongelukte Brugse speler, François Sterchele.

Er waren ongeveer 6000 supporters op het Marktplein. Ze zijn samen gebleven, hebben een feestje gebouwd en hebben nergens schade aangebracht. Ze hebben zoveel gedronken dat er tapkranen die niet meer dicht zijn geduwd tot ze rustig met de bussen naar het stadion zijn gebracht. De handelszaken zullen gouden zaken hebben gedaan !

Mijn schat heeft ze gezien aan het station en heeft met enkele zitten praten. Ze waren heel vriendelijk, zoals we ze kennen. Geen rellen, geen hooligans maar uitgelaten bezoekers die naar een voetbalmatch kwamen kijken en onderweg plezier maakten bij een glas bier. Als er al bier in glazen geschonken werd was dit niet te merken, want het mocht niet, maar ik vermoed dat er weinig glazen gesneuveld zijn.

Dat de Markt er vuil bij lag nadien ? Ja, dat kan ik geloven want ik veronderstel dat er geen extra vuilbakken voorzien werden en deze die er al staan, vind ik ook moeilijk. Ik ben al vaak tot een van de laatste gebleven na een concert en wat er dan allemaal op de grond ligt is onvoorstelbaar ! Het is soms te vergelijken met waden door laag water maar dan van bekers, gebroken glas, blikken, plastiek zakken, fietbakjes, … Ik vind het eigenlijk nog meevallen na de doortocht van zo’n grote groep mensen.

Neen, ik vind dat die 6000 man het heel netjes gehouden hebben.

Advertenties

Traag – trager – traagst.

Mijn pc werkt zodanig op mijn zenuwen dat ik er grijs van word !

Nu, ik wil wel grijs worden en liefst vlugger dan het gaat omdat ik dat een haarkleur van wijsheid vind. Vrienden en collega’s zeggen dat ik er dan ouder zal uitzien, maar ook dat vind ik niet erg. Ik heb geen probleem met mijn leeftijd aangezien ik al 20 jaar langer leef dan ik zelf gedacht had. Maar we dwalen af.

Het is dus mijn pc die op mijn zemels werkt omdat het zeer traag is en bijna elk uur opnieuw moet opgestart worden omdat de internetverbinding weg is !

Probeer zo maar eens foto’s op te laden om een (gratis) fotoboek te maken of om ze door te zenden naar het onderwerp van bedoelde foto’s. Zelfs om een logje met foto’s hier te krijgen moet al zeer goed getimed worden. Een toernooi op Spigo mag ik ook vergeten want halverwege vlieg ik eruit !

En traag ! Niet te doen ! Om een andere pagina te openen moet je veel geduld hebben, zeer veel geduld ! En als je dan zo 2 tot 3 minuten (letterlijk) hebt zitten wachten, heb je 2 kansen : ofwel komt er dan ‘kan pagina niet vinden’  Op zo’n momenten hoor je me brullen tot in het centrum van Brugge ! ofwel krijg je de gevraagde pagina en duurt het nog eens zo lang eer die helemaal geladen is en je kan scrollen !

Eerst werd er gedacht dat de harde schijven te vol zaten dus hebben ik er een van 2 terra laten insteken. Veel heeft het niet geholpen maar we hebben nu toch meer plaats om al onze foto’s in te laden. De andere schijf is 40 GB groot en daar zitten alle programma’s op en die is nog niet half vol.

Een (dure) telefoon naar Telenet heeft ook niet veel opgeleverd want daar hebben ze gezien dat alles in orde is. ‘Misschien was mijn netwerkkaart defect ?’. Daar ben ik vet mee want ik weet niet wat dat is.  

Zou het kunnen dat ik een nieuwe versie van Windows moet (laten) installeren ? Nu zit er Windows XP op …

Toch straf vervelend wanneer je er geen kl*ten van kent !

HELP !!!!!!!!

Gevraagd : Maagd met ervaring.

Heeft er dan niemand nog handen aan zijn lijf ? Je zou het haast denken !

Het huis van mijn moeder is nog steeds niet verkocht. Gisteren bij de Agence geweest en zij wisten ons, mijn zus en ik, te vertellen dat ze slechts 3 bezoeken hebben moeten/kunnen doen in 3 maanden tijd. Het probleem is dat er nog ‘werk’ aan is.

Ja, wat willen ze eigenlijk voor die prijs ? Had het volledig in orde geweest en uitgerust met de laatste snufjes, zou het zeer veel duurder zijn. Het is nu perfect bewoonbaar. Ha ja, mijn moeder heeft er altijd gewoond en mijn broer woont daar nu nog. Een nieuw papiertje aan de muur, andere gordijnen, een tapijtje hier en daar … meer ‘moet’ er niet gebeuren. Wil men het ‘moderniseren’ dan zijn er premies voor te krijgen. Het huis heeft mogelijkheden te over, voor wie een beetje verbeelding heeft.

Blijkbaar willen ze een huis waar ze hun koffers en meubels kunnen zetten en ze zijn klaar, ze kunnen wonen. Hier en daar een kadertje aan de muur, wat planten rond zetten en klaar is kees !  

Vroeger kwam de familie helpen, vaders, broers, nonkels, neven maar met al die certificaten die moeten afgeleverd worden durft niemand zich er nog aan wagen. Dus kopen ze liever een simpel rijhuisje met een klein tuintje, dat volledig instapklaar is, dan een ruime villa waar nog ‘werk’ aan is.

Ze willen dus een maagd met ervaring. Pfff.

De bezoeker van de week : Gezinshereniging.

Ja, ik heb de titel ‘geleend’ van mijn vriend/collega Stef. Ik mocht toch, hé ?

Ik doe nu ook geregeld bezoek, zoals julie reeds weten. De ‘beste’ van deze week vond ik deze:

Een dame met een jongere kerel. De dame neemt het woord :’Hij is hier in het kader van gezinshereniging. Hij komt zijn dop aanvragen.’

Na enig vragen leerde ik dat hij nog geen dag gewerkt had in ons land en dat hij in Marokko, waar hij vandaan kwam, ook nog geen jaar gewerkt had. Dus geen recht op uitkeringen.

Stomverbaasd was deze dame want hij was hier als gezinshereniging ! En ik maar uitleggen dat dit wil zeggen dat hij in ons land kan blijven, dat hij vrijgesteld is van arbeids- en verblijfsvergunning, maar dat hij daarom niet automatisch stempelgeld kan krijgen. Dat hij hetzelfde moet bewijzen als iedereen anders : de Belgen maar ook die uit het Buitenland.

Zij vond dat helemaal niet eerlijk ! Tja …

De Pijnders.

Zie hier een deel uit de recensie van www.moonartgallery.be , aangepast naar mijn mening.

De pijnders trappen het af.

‘Vrijdagavond is ‘De Pijnders’ van Cie. Cecilia in première gegaan in de Magdalenazaal. Het is gedeeltelijk ook een Brugse productie, omdat De Werf heeft helpen financieren, maar dat is dan ook alles.

Er waren twee uitgangspunten voor dit stuk: de acteurs Dominique Van Malder en Joris Hessels wilden een voorstelling maken over mannen die van het platteland naar de stad verhuizen omdat het leven op den boerenbuiten niet meer draaglijk is, regisseur Arne Sierens wou een stuk maken over pijnders, dragers van zware processiebeelden. Uiteindelijk is het een stuk geworden over dat eerste, met de titel van het tweede. Het bindmiddel: de ‘emigranten’ vinden elkaar in een pijndersvereniging in de stad.

De voorstelling is ontstaan uit improvisatie. Vijf maanden werd eraan gewerkt. Met, dat dient gezegd, uitstekende acteurs: Johan Heldenberg, Titus De Voogdt, Robrecht Vanden Thoren, Tom Vermeir, en de reeds genoemde Joris Hessels en Dominique Van Malder. Zij stellen zes ordinaire boerenpummels voor, met hun  grote en kleine kantjes, hun geluk en hun miserie, hun idealen, hun huishoudelijke problemen, hun verliefdheden, hun jaaginstincten en hun onmacht om vrouwen te versieren, hun complexen en hun hebbelijkheden. Sommigen zijn bevriend met elkaar, sommigen zijn familie, anderen komen minder goed overeen, maar samen vormen ze een hechte kliek: de pijnders.

Ze wachten op een zevende pijnder, die maar niet afkomt, omdat er een koe moet kalven. Ondertussen houden ze elkaar bezig. Ze stoeien wat met elkaar, verklappen elkaar intimiteiten, geven elkaar goede en slechte raad, beklagen zichzelf of maken sarcastische opmerkingen over de anderen, vertellen anekdotes, sluipen binnen in elkaars privéleven, enz.  Heel af en toe hebben ze het ook over hun opdracht: het beeld dat ze tijdens de processie moeten dragen, een gevaarte dat zoveel weegt dat het dragen ervan veel training vergt. Maar er zijn potentiële kapers op de kust (onnozelaars van een carnavalsvereniging) en er wordt zelfs over nagedacht om het beeld op wieltjes te laten lopen, zoals in Brugge, in de Heilig Bloedprocessie.

Je zag acteurs die gezwoegd hadden om er iets indrukwekkends van te maken, en daar waren ze ongetwijfeld in geslaagd. Wat ze aanvankelijk voor ogen hadden, werd het niet, en de uittekening van de personages klopte ook wel niet helemaal, maar het eindresultaat was zeer genietbaar, indrukwekkend zelfs.

Ik  heb schitterend theater gezien. Een uitstekende Johan Heldenbergh als Joep, de dichter-kunstenaar die zich een tijdlang in Parijs gevestigd had, maar vol frustratie teruggekeerd was.  Een schitterende Dominique Van Malder, die als Rik, de lichtjes verwijfde voorzitter,  de pijnders bij elkaar houdt. Een getormenteerde Titus De Voogdt, die als Kristof, de jongste pijnder ooit, miserie als een ‘manier van leven’ ziet. Een onovertreffelijke Robrecht vanden Thoren als Ludwig, die in de politiek wil gaan, maar de uitstraling mist en daar –terecht- niet eens een punt van maakt.  Joris Hessels als Andy, die een ernstige monoloog afsteekt over zijn biobedrijf en de tol die ervoor betaald moet worden. Ten slotte Tom Vermeir als Bertrand, die ooit danser bij Jan Fabre, Wim Vandekeybus of Anne Teresa De Keersmaeker wou worden, maar zijn ambitie opgaf om in het hotel van zijn moeder te werken. Vergeten we ook niet de drie muzikanten die de hele voorstelling inkleuren met bijpassende muziek.  Het decor van Guido Vrolix, een kantelend hellend vlak, was misschien niet orgineel (al veel gezien in dansvoortellingen), maar wel erg functioneel omdat de acteurs ook fysiek heel wat te verduren hadden. ‘

Alle pijnders samen.

Needless to say dat ik het prachtig vond ! Heel apart, die mannen staan geen seconde stil, moeten veel tekst van buiten kennen en het nog overtuigend brengen ook ! Chapeau !

Geen moment staan ze stil !

Achteraf was Johan Heldenbergh heel tevreden met de foto die mijn schat mee had voor hem van de vorige voorstelling die we gezien hebben met hem : Vorst. Zo erg blij dat hij het wel wilde tonen aan zijn medespelers, maar niet wilde afgeven of op ‘zijn’ tafel laten leggen. Hij stelde mijn liefste voor aan zijn companen als ‘zijn’ fotograaf die heel mooie foto’s nam. Nice.

Alle spelers zijn zo sympathiek, bescheiden en aanspreekbaar dat ik er ongemakkelijk van werd. Je mag ze alles vragen, werk gerelateerd natuurlijk, wat ik ook doe (Ha ja, ik krijg niet elke dag de kans om een babbeltje te slaan met één van de hoofdrolspelers van ‘Hasta La Vista’). Zij zijn blij met de aandacht en geven prompt antwoord. Ook werden we betrokken in hun (onderlinge) gesprekken. Heel normale jongens. We hebben nog gelachen met die ‘Hollywood’-toestanden. Niet aan hen besteedt, gelukkig.

Een echte aanrader dus voor wie eens goed wil lachen en meeleven in hun rollen. Check it out !

You don’t want to know

Jullie willen niet weten welke 13de ik weer heb moeten ondergaan !

Het begon weer schitterend :

  • Ik kom uit bed en val op de grond. Ik weet niet hoe het komt. (Blauwe knie – gelukkig niet mijn dikke)
  • Ik wil mijn voeten in mijn pantoffels steken en schop er ene onder het bed. (Godver-de-godver-de-godver)
  • Ik trek de gordijnen open en de boel valt naar beneden. (Bijna hartaanval van ’t verschieten)
  • Ik loop tegen een deurpost. (Blauwe plek aan mijn schouder)
  • Op de trap struikel ik en val bijna. (Bijna hartaanval)
  • Ik struikel over een kat en val bijna. (Mompel-de-mompel-de-mompel)
  • Ik giet mijn glas multivitaminen grotendeels in mijn décoleté ipv in mijn mond. (Om dood te vallen)
  • Ik struikel bij het binnen gaan van de douche. (Hoe is dat nu mogelijk)
  • Mijn voet schuift weg bij het buiten komen van de douche. (Bijna hartaanval)
  • Ik verslik me bij het eten van mijn ontbijt. (Bijna gestikt)
  • Wat ik tijdens het poetsen van mijn tanden heb uitgespookt is hier niet deftig onder woorden te brengen. (Niet te doen)
  • Bij de derde poging het zwart rond mijn ogen een beetje deftig gekregen. (Mompel-de-mompel-de-mompel)
  • Mijn tas laten vallen in de uitgietbak – gelukkig niet gebroken. (Godverd*mme)
  • Mijn handtas wilde niet in mijn (zeer grote) draagtas. (Bijna in tranen uitgebarsten)
  • Gelukkig zonder ongelukken, want heel voorzichtig gereden, aangekomen op het werk. (Oef)
  • De lift blokkeert (Maar ja, dat kan er ook nog bij) maar gaat dan gelukkig weer verder.
  • Bij het uitladen van de draagtas vallen mijn propere tas (gelukkig niet gebroken) en alle sigaretten uit het pakje. (Dat is toch Godgeklaagd)
  • Op weg naar de collega’s om een handje te geven 2 keer gestruikeld (mompel-de-mompel-de-mompel) en tegen 1 bureau gelopen. (Blauwe plek op mijn bil)

Het was toen pas 7u40 !  Need I say more ?

Pfffffffff ! Volgende maand blijf ik in bed !

Razorreel Fantastic Film Festival 2011

Het programma van het RRFFF is uit ! Het loopt van 27/10 tot en met 5/11 in verschillende locaties. Check it out : www.rrfff.be ! Jan verheyen is weer peter en komt de openingsfilm aankondigen.

Mijn schat is nu al enkele jaren een van de huisfotografen en moet er meestal alleen naar toe omdat horror- en slasherfilms niet mijn ding zijn. Ook van die buitenlandse hou ik niet echt. Dit jaar zal dat anders zijn.

Ik had enige tijd geleden gezegd tegen een van de organisatoren dat ik om bovengenoemde redenen niet kwam kijken. Hij verzekerde me dat er ook andere films tussen zaten. ‘Als er een hoek af is, komen ze in aanmerking.’  Zijn woorden.

Ik zal hier nu niet beweren dat het door mijn opmerking komt, maar dit jaar zijn er zeker een dozijn films die ik wil zien : enkele SF, enkele Fantasy, enkele Thrillers, … meestal Engels gesproken.

Mijn liefste is ook blij dat ik veel mee zal gaan. Zo blij, dat ik ook voor fotograaf mag spelen wanneer er Q&A’s zijn met cast en/of directors. Hoera !

See you there !