RRFFF, dag 3.

We hebben gisteren alweer 2 prachtige films gezien op het Rarorreel Fantastic Filmfestival. Alle info over dit fantastisch festival, druk op de link.

Ik was eerst niet zeker van Corridor, een Zweedse film van Johan Storm en Johan Lundborg. Mijn Zweeds is niet al te best meer (hum-hum) dus kon ik moeilijk inschatten of de Engelse ondertitels genoeg zouden zijn.  Ook werd de film omschreven als een mysterie/thriller. Wat moest ik me daar bij voorstellen ? Kunnen die Zweden ook niet raar uit de hoek komen ? Gelukkig heb ik een leuk praatje gehad met een van de regisseurs op zaterdagavond. Hij stelde me gerust dat ik niet al teveel zou schrikken, dat het zeker geen goor-, horror-  of slasherfilm was maar eerder een stevige thriller. Op zijn aanraden hebben we toch besloten om de film te gaan bekijken. We zijn niet teleurgesteld geweest : het was zeker de moeite ! Zonder die babbel hadden we een goede film gemist. Ja, een mens moet keuzes maken in het leven, hé.

Het gaat over een student geneeskunde die met niemand contact zoek. Zijn wereldje wordt verstoord door zijn bovenbuurvrouw. Zo krijgt hij te maken met haar jaloerse vriend, een rol uitstekend gespeeld door Peter Stormare, die de nonkel is van de regisseur Johan Storm. Ja, zo kan je natuurlijk rekenen op een schitterende performance van een gekende acteur, hé. Maar de film zat goed ineen en we werden vaak op het verkeerde been gezet. Die vriendelijk mannen hebben het goed gedaan.

De Q&A achteraf met de 2 regisseurs hebben we moeten inkorten omdat we al te laat waren voor de volgende film. We hebben nog juist kunnen meepikken dat de 2 mannen elkaar hebben ontmoet in de filmschool en hebben samen gewerkt aan elkaars studentenfilms. Corridor is geboren uit een kortfilm dat is uitgegroeid tot een volwaardig thriller. Dat de hoofdrolspeler een Noor is en dat hij meestal in zijn dialect heeft gesproken. Is er een probleem tussen de Zweden en de Noren ? Neen toch ? Toch ook niet tussen Vlamingen en Walen. Vlug enkele foto’s genomen van de mannen

en het weeral talrijke publiek en naar de Biekorf.

Zo hebben we de eerste minuten moeten missen van The Whisperer in de Darkness. Een film van Sean Branney naar het werk van H.P.Lovecraft. Een mysterie/SF, dus. Horror zou ik het niet noemen, toch niet de horror waar ik niet tegen kan. Het originele verhaal werd volledig gevolgd maar de laatste 40 minuten van de film werden toegevoegd om het nog wat spannender te maken. Het is een zwart/wit film maar je zou zweren dat het gemaakt werd in de jaren ’40! Het verhaal gaat over een professor folklore, maar deze staat daar zeer sceptisch tegenover. Hij heeft een briefwisseling met een boer uit Vermont die beweert dat er ‘vreemde’ wezens rond dwalen op zijn erf. Are there aliens amounst us ? Heel prachtig en verrassend tot de laatste seconde. Een aanrader voor wie van Lovecraft houdt  en ook voor wie hem niet kent, of kende, zoals ik !

De Q&A was met de regisseur, Sean Branney, en acteur Marc Colson die ook in de film zou meegespeeld hebben, maar wij weten niet in welke rol. We zullen het vandaag eens vragen aan iemand van de organisatie. Update : Marc Colson was wel degelijk in de film te zien en wel als een van de slechterikken ! Shame on me dat ik hem niet herkend heb maar hij is zo’n lieve vent. Hij werkte onder de naam Martin Wateley. Branney wist te vertellen dat er 3 jaar aan het script is gewerkt. De monsters/aliens werden gemaakt met CGI, computer generated images. Dat scheelde een hele duit  in productiekosten (goedkoper) dan miniaturen, zo konden ze ‘gefilmd’ worden in hevige regen en zag het er uit zoals het in 1931 zou gefilmd zijn. Slimme kerels, want het resultaat mag er zijn !

Er waren zeer veel Lovecraft-kenners aanwezig en die bleven maar vragen stellen over Lovecraft en alle aanverwanten. Aangezien de schrijver (en heel die wereld) nieuw was voor mij, heb ik me buiten terug getrokken om een welverdiende sigaret te roken en van mijn frisse Rodenbach te genieten. De films waren bekeken en de foto’s genomen. Ik was klaar voor de avond.

Terug binnen heb ik nog deze gekiekt. Ja, ik kon het niet laten.

We waren rond middernacht thuis, de foto’s ingeladen en vlug naar bed want dat uur moest nog (steeds) verteerd worden.

Advertenties

Geef een reactie

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit / Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit / Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit / Bijwerken )

Google+ photo

Je reageert onder je Google+ account. Log uit / Bijwerken )

Verbinden met %s