Droom.

Ik was weer onderweg. Zoals steeds vaker, de laatste tijd.

Deze keer was ik te paard. Mijn schat reed naast me en voor zover ik kon zien was er geen gebouw in de omtrek. Ik voelde me zeer goed en reed perfect. Ja, het is in mijn droom, hé.

Na een hele tijd komen we aan de Ranch. Er komt een man naar me toe en begint te vertellen dat alles goed gaat en op schema zit, in het Engels/Amerikaans. Ik knik wijs want weet niet zo goed waarover hij het heeft. Dan valt het me in dat hij ‘onze’ voorman is en de stand van zaken meldt.

De paarden worden van ons aangenomen en weggeleid door de stalknecht.

We wandelen naar onze (grote) villa. De telefoon gaat en mijn zus vraag of het goed is dat ze komt logeren voor een weekje. Ik zeg zonder aarzelen : ‘Oh ! Wat leuk ! Ja, kom zeker en blijf eventueel wat langer. Je paard moet nodig nog eens bereden worden. Ik stuur de Jet morgen naar Oostende. Is dat goed ? ‘

Ik kom wakker met een grote smile op mijn smoel. Zou het vorig logje nog in mijn gedachten geweest zijn ? 😆