Shock ! Horror !

Gisteren zat ik hier rustig een puzzelke te maken toen ik plots iets uit de hoek van mijn oog zag. Het was een grijze poes. Mijn eerste gedacht was dat het een was van hier uit de buurt : grijs met wit. Een kater die samen met zijn broer (vermoed ik) die rost met wit is, geregeld mijn katin komt bezoeken.

Ik keek nog eens goed en zag dat het een volledige grijze was. Ik tranen in mijn ogen : mijn verloren poes was terug ! Toen zag ik hoe uitgemergeld het was ! Echt vel over been ! De arme schat kon z’n hoofd niet meer opheffen van ellende en keek me van opzij aan. Ik was uitzinnig van verdriet en vreugde.

Voorzichtig deed ik de schuifdeur verder open maar het liep sukkelde weg. Ik direct het eetbakje van mijn poezen gepakt en buiten gezet. Het vertrouwde het niet en waggelde verder. Ik heb het toen gelokt met hun korrels. Het herkende het geluid en kwam terug. Terwijl het aan het eten was heb ik het een streeltje kunnen geven.

Terug binnen heb ik foto’s genomen. Deze heb ik dan vergeleken met die van Chewy want deze was zo groot. Ik zag direct dat het de mijne niet was want deze had wit aan de pootjes en mijn poes heeft nergens wit. Oef ? Niet echt.

tn_IMG_8782

  tn_IMG_8784

tn_IMG_8785

 

 

 

Het at afwissend van het vlees en de korrels. Na een mini-dutje heeft het nog een beetje gegeten.

Daarna heeft het een tukje gedaan tussen de planten in de zon. Toen ik nog eens ging kijken is het terug weggewandeld en kon ik het niet meer terug vinden.

Natuurlijk heb ik slecht geslapen en ben vroeg opgestaan om te kijken waar het was. Ik heb het gevonden op het braakliggend terrein, niet ver van de tuin. Het ligt te rusten in de zon. Hopelijk komt het terug eten zodat het weer sterker wordt …

Deze moet al lang op de dool zijn. Ik begrijp niet hoe iemand die zo’n schepsel ziet er geen compassie mee krijgt en het niets te eten geeft.

Ben zojuist nog eens gaan kijken en ik vrees het ergste : het wil niet eten van de speciale korreltjes die ik mijn schat heb laten meebrengen of drinken van de kattemelk. Het is te laat en ligt te sterven … 😥

Advertenties

Voorbij, over and out.

Dit is de laatste dag van mijn meer dan 3 weken verlof.

En dat het heerlijk was ! Heerlijk gewoon dat zalig niets doen, tijd genoeg om niets te doen, geen stress, geen haast, niet vroeg moeten opstaan, niet vroeg gaan slapen, heel de dag on line puzzels maken mag, eten wanneer honger, de poezen zien binnen en buiten komen, ze zien liggen maffen in de zetels, de digicorder van 85 naar 40 % vol krijgen, op dvd naar films en series kunnen kijken tot een gat in de nacht, de schuifdeur meer of minder open naargelang de wind, … Wat kan het leven mooi zijn !

Mijn wereld is natuurlijk zeer klein geworden want ik heb bijna geen mens gezien. Ik weet dus niets over mijn vrienden en collega’s. Over mijn buren weet ik des te meer, voor de verandering. Het nieuws heb ik wel meer gezien dan anders, of beter gehoord want de radio staat hier op.

Hoe het met iedereen is zal ik maandag wel vlug genoeg weten. Ik zal vlug genoeg weer helemaal opgaan in de rattenkoers en weer vlug-vlug alles moeten doen, stress hebben, moe zijn, de poezen missen, …  Maar dat zijn zorgen voor dan. Eerst nog genieten van het weekend.

Die 3 weken zaligheid kunnen ze me niet meer afpakken !