Weg …

Toen ik deze ochtend opstond vond ik de poes niet. Hij lag niet op ‘zijn’ plaatsje, onder een paneel van de schutting.

Ik ben de hele dag op mijn ongemak geweest. Toen ik terug thuis kwam was hij er nog niet. Ik heb gezocht maar niet gevonden. Ook mijn buurman heeft hem niet meer gezien en het eten is onaangeroerd gebleven.

Ik weet dus niet of hij verder getrokken is of ergens weggekropen om (toch) te sterven …

In elk geval heb ik gedaan wat ik doen moest : ik heb hem eten, drinken, liefde en knuffels gegeven. Zoveel ik kon. Ik verwijt mezelf niets.

De dierenarts die vanavond voor hem zou langs komen heb ik afgebeld.

Ik zal blijven uitkijken en hopelijk zie ik hem nog eens terug : heel dik en gezond, al vrees ik ervoor. Ik kan maar hopen dat zijn lijden over is …

Advertenties

6 thoughts on “Weg …

  1. Damn, da’s slecht nieuws. Jezelf kan je absoluut niks verwijten, dat is een feit. Het is frustrerend dat je niet weet wat er precies gebeurd is, maar laat ons hopen dat hij idd uit zijn lijden verlost is.

  2. Ik had ooit een hond die weggelopen was en ik vond het zo zielig dat ik niet wist wat er van hem geworden was. Ik begrijp je dus volledig. Hopelijk vind je hem toch nog terug…

Geef een reactie

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit / Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit / Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit / Bijwerken )

Google+ photo

Je reageert onder je Google+ account. Log uit / Bijwerken )

Verbinden met %s