Voorbij, over and out.

Dit is de laatste dag van mijn meer dan 3 weken verlof.

En dat het heerlijk was ! Heerlijk gewoon dat zalig niets doen, tijd genoeg om niets te doen, geen stress, geen haast, niet vroeg moeten opstaan, niet vroeg gaan slapen, heel de dag on line puzzels maken mag, eten wanneer honger, de poezen zien binnen en buiten komen, ze zien liggen maffen in de zetels, de digicorder van 85 naar 40 % vol krijgen, op dvd naar films en series kunnen kijken tot een gat in de nacht, de schuifdeur meer of minder open naargelang de wind, … Wat kan het leven mooi zijn !

Mijn wereld is natuurlijk zeer klein geworden want ik heb bijna geen mens gezien. Ik weet dus niets over mijn vrienden en collega’s. Over mijn buren weet ik des te meer, voor de verandering. Het nieuws heb ik wel meer gezien dan anders, of beter gehoord want de radio staat hier op.

Hoe het met iedereen is zal ik maandag wel vlug genoeg weten. Ik zal vlug genoeg weer helemaal opgaan in de rattenkoers en weer vlug-vlug alles moeten doen, stress hebben, moe zijn, de poezen missen, …  Maar dat zijn zorgen voor dan. Eerst nog genieten van het weekend.

Die 3 weken zaligheid kunnen ze me niet meer afpakken !

Advertenties