Gevonden, maar niet van mij.

Ik lag nog zalig in dromenland toen ik de deurbel hoorde. Ik keek op de wekker en zag dat het pas 8u30 was. Een half uur voor ik moest opstaan ! Mijn reactie : negeren die boel !

Maar ze bleven bellen en bleven bellen dus ik naar beneden gaan open doen. Het waren 2 dametjes en 1 had een klein katje in haar armen. Ik wilde de deur terug dicht slaan en huilen ! Ze vroegen of het niet mijn verloren poes was. ‘Neen ! Neen ! De mijne was 2 jaar toen ze bijna 2 jaar geleden verdween ! ‘ wilde ik roepen, maar heb het zeer beleefd gezegd. Dit kleintje is amper 2 maanden oud.

Ze hadden het gevonden aan hun deur en binnen genomen. De buren hadden geopperd dat ik er een verloren had en daar stonden ze. Ik heb hun kateten en -drinken meegegeven. Ook een extra schaaltje en een snoepje voor het kleineke. Ik heb hun de site, gelinkt aan die van het Blauw Kruis van Brugge, van de verloren dieren opgeschreven.

Meer kon ik niet doen, want mijn schat zal me verlaten moest ik nog een kat in huis nemen. Alleen onze verloren katin mag terug komen en heel graag zelfs !

Ik hoop dat het kleintje vlug terug naar huis kan zodat de eigenaars ook niet te lang ongerust moeten zijn, want ik weet wat het is … Als het maar niet gedumpt is !

terras poezen4

Nu zal ik nog wat wenen voor mijn verloren Chewy … 😥

Advertenties

8 thoughts on “Gevonden, maar niet van mij.

  1. De dametjes waren beter hier langsgeweest. Ik had hen gratis ende voor niets twee dozen brokken meegegeven. Onze Winnie is er nu toch niet meer om ze op te peuzelen.

    Het lijkt mij wel lastig om een kat te verliezen op die manier omdat je totaal niet weet wat er gebeurd is hé. Komt ze nog terug of niet? Waar is ze? Leeft ze nog? Mja…

  2. @ Linn :
    Iemand die daar werkt heeft het mee naar huis. Ze hebben een boerderij en er zijn nog andere poezen. Het zal daar goed zijn. Mijn schat had het verleden week ook al in onze tuin gezien …
    Het is onmenselijk ! Die onzekerheid vreet aan me … 😥

  3. Dat kleintje komt wel goed terecht, ik voel het aan mijn water.
    Indertijd hadden wij 4 poezen, waarvan het jongste een potzwart katertje. Onze “Roet” was amper een paar maanden oud toen het wegbleef. We hebben ook nooit geweten wat er met dat zwarte kleintje is gebeurd. De onwetendheid, inderdaad, da’s vreselijk. Tot ik het verdriet omplooide met de gedachte/overtuiging dat hij gewoon ergens is binnengenomen en dat hij daar heel goed verzorgd en vertroeteld wordt.
    Moet je ook doen, Mich, want voor hetzelfde geld heeft Chewy al al die tijd een nieuwe en heel warme thuis.

  4. ja triest Miche ik ken het gevoel, heb er zelf zo ook eentje kwijt maar dat is al lang geleden, ik heb wat af gezocht … en goed mogelijk dat deze kitten gedumpt is …

    dus jij hebt ook zo’n manneke die van mij is ook zo, die accepteert de katten die er zijn 2 stuks maar echt geen meer … ♥

  5. dat is wel ware liefde dan ♥ allergische reacties zijn niet fijn namelijk, en ik hooikoorts hebbende weet daar alles van, maar ik kan wel tegen kattenhaar gelukkig 🙂

Geef een reactie

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit / Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit / Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit / Bijwerken )

Google+ photo

Je reageert onder je Google+ account. Log uit / Bijwerken )

Verbinden met %s