Alleen.

Mijn schat liet me gisteren weten dat hij ‘zo vroeg mogelijk’ naar huis kwam, na het werk. Ik vond dat leuk, maar ik had eigenlijk beter moeten weten. Rond 17 uur kwam de telefoon om te zeggen dat hij er nog niet direct zou zijn : er waren ex-collega’s langs gekomen en ze waren nog ‘iets’ aan het drinken. Ja,ja. Iets … 😉

Wanneer hij dan rond 20 uur thuis kwam zag ik het direct : hij had er teveel op. Niet erg : hij was met de fiets en was veilig thuis geraakt. Zoals gewoonlijk heeft hij enkele keren hetzelfde gezegd, heeft hij verwoedde pogingen gedaan om wakker te blijven tijdens de film (die ik ook aan het opnemen was, omdat ik hem ken) en zat hij tegen 21 uur in zijn bed. 🙂

Zo was ik gisteren de hele dag alleen. Het kwam nog goed uit want ik was op de sukkel met mijn breiwerk : ik moest van die groene pull nog alleen de mouwen breien en alles samen naaien. Dacht je dat echt ? Nee, toch ! Eerst zag ik dat de mouwgaten te klein waren dus moest ik de samengebreide schouders weer los maken en aan het voor- en achterstuk een eind bijbreien. Dan de kraag opnieuw doen en de mouwen op lengte maken en samen naaien. Klaar is kees, het was 23 uur. Ik pas het aan en zie dat ik de mouwen verkeerd heb ingezet.  😥 De mouwen moesten er weer uit en wetend dat wanneer ik iets samen naai het ‘voor nooit meer los’ is, was ik pas rond 1u30 klaar.  Vandaag zal ik ze er goed insteken en dan zal het goed zijn. Op naar de volgende … 😀

Het dashboard ziet er hier helemaal anders uit. Dat wordt wennen …