Alles ok !

Het is hier wat stil geweest maar nu is alles terug in orde.

Ik was tijdens het weekend een beetje ziekjes : snotvalling en bronchite. Daardoor lag mijn hersencel in het snot en had ik geen inspiratie. Ik kan toch niet blijven zagen ventilleren over mijn kuiswerken, poezen, series en films op tv, mijn werk, … en aangezien ik niet buiten gekomen ben, vond ik geen ander onderwerp.

Gisteren zijn we de donsdekens gaan wassen in een wasserette. Voor mij was het de eerste keer dat ik in zo’n etablissement kwam, voor mijn schat al heel lang geleden. Gelukkig was er iemand die er geregeld kwam en kon ze ons vertellen waar het geld in moest, hoe we de machines aan de praat moesten krijgen, welke droogkasten te nemen, … Ondertussen hebben we Scrabble gespeeld en ging de tijd vlug voorbij. Toen we terug thuis waren was het tijd voor tv.

Vandaag zijn we met de poezen naar de dierenartse geweest. Ze moesten hun jaarlijkse prikken krijgen tegen de katte- en katteniesziekte. De grote Toyah wilde niet in de reistas dus hebben we hem moeten dwingen. De kleine mocht in mijn armen blijven, maar aan de leiband. Bij de dokteres waren ze heel flink. Mijn schatten zijn weer gezond verklaard en ik ben 65 euro lichter. Maar dat heb ik er graag voor over.

Over geld gesproken : ik heb 300 euro gespaard. Toen de werkers klaar waren wilde de ploegbaas weten of ik zijn werkuren ook op factuur wilde. Ik viel uit de lucht want ik dacht dat het uitkasten van de koepels in de prijs begrepen zat. Hij dacht van niet. Aangezien mijn hoofd vol zat met stof & snot, en ik géén geheugen heb, wilde ik geen discussie aangaan. Hij was zo lief een zeer goede prijs te maken ‘omdat ik hen van (veel) koffie had voorzien’. Het zou op 300 euro komen. Zondag heb ik nog eens mijn logje bekeken dat ik geschreven had ten tijde van de bestelling en daar stond ook dat alles inbegrepen zou zijn. Op de bestelbon zag ik ‘+manuren’ staan en voelde me al sterker in mijn schoenen staan. Deze morgen heb ik gebeld met de vertegenwoordiger die de bestelbon heeft opgemaakt. Hij dacht ook dat het werk inbegrepen was want zo was zijn manier van werken. Hij raadde me toch aan om naar ‘de bureau’ te bellen zodat ze de originele bestelbon nog eens konden nazien. Daar verzekerde een man me dat ik niets meer extra moest betalen, meer nog : indien de werkman twijfels had mocht hij bellen naar die man. Ik blij en 300 euro rijker !

Mijn neus en keel zijn nog niet volledig vrij maar sterven zal ik in het korte niet doen, hopelijk.

Advertenties