Zoete wraak.

Kon ik gisteren niets anders doen dan blogjes lezen en spelletjes spelen, zolang ‘de mannen’ bezig waren, eens ze buiten waren rond 18u30 wist ik niet waar eerst begonnen : overal lag er zaagstof en kalkbrokjes.

Het vuilste werk hebben ze buiten gedaan : zagen en fresen, maar aangezien ze de schuifdeur open lieten staan waaide het zo binnen. Er moesten ook stukjes kalk verwijderd worden en ze hebben wel dekens gelegd om het meeste op te vangen, maar schudden die dan binnen uit. Mannen, hé. Gelukkig waren het droge werken.

Met de Swifferduster heb ik eerst alles afgestoft, tot het kleinste boordje toe, om dan alles van de grond op te vegen. Daarna met de stofzuiger erover en zo ben ik bezig geweest tot na 19 uur. Pas dan was het weer een beetje presentabel. Alles moest dan nog terug op zijn plaatsje gezet worden.

Ik was juist klaar toen mijn schat binnen kwam van een ‘etentje’ met zijn collega’s. Dat hij een beetje boven zijn theewater zou zijn wist ik al, daarom heb ik hem liefdevol alles verteld wetende dat ik het vandaag nog allemaal eens zou moeten herhalen. Gelukkig is hij zeer vroeg gaan slapen.

Toen ik deze morgen opstond zag ik dat ik kon herbeginnen : overal lag weer stof. Ik zal opnieuw overal Swifferen, stofzuigen en dan dweilen. Dat zou voldoende moeten zijn. Ach, je kan geen omelet maken zonder eieren te breken, hé.

Op 5 November komen ze terug. Aangezien de latten er al overal hangen en de koepels uitgewerkt zijn, zullen ze dan niet meer zoveel vuil maken, hoop ik.

Advertenties