Illusies.

Morgen moet ik melden bij de chef van de andere dienst, zei de directeur. Hij was tevreden dat ik me als vrijwilliger had opgegeven. Ik heb hem van die illusie afgeholpen door te zeggen dat ik nood had om eventjes uit mijn dienst te zijn. Tegen hem heb ik niet gezegd wat er (allemaal) op mijn zenuwen werkt : ik bewaar dat voor mijn functioneringsgesprek met mijn chef en onderdirecteur. Hij wàs nu (eens) tevreden (over mij). 😉

Er zijn hier 4 springballen waar de kleine poes graag mee speelt, maar je moet niet denken dat we nog 1 terug vinden, hoor. Als een volleerde illusioniste doet ze die speeltjes al na 5 minuten verdwijnen. Waar onder, tussen en achter we ook zoeken, we vinden ze niet terug. En dan opeens zien we haar spelen met 1 of meerdere van die balletjes. Ik zou toch graag haar schuilplaats kennen, zodat ik ze zelf kan (terug)geven wanneer ze erom vraagt.

Ik dacht een rustig weekend te hebben, maar dat blijkt een illusie te zijn. Vrijdagmorgen terug naar de dermatoloog. In de namiddag naar de opendeurdag van de Academie van Oostende. Het zal een leuk weerzien worden. Zaterdagnamiddag zal mijn zus opnieuw 5 km lopen (details volgen nog) en wil ze dat ik haar opnieuw ga aanmoedigen. Natuurlijk, zusje. Met plezier ! Voor ’s avonds heeft mijn schat frontpassen weten te bemachtingen voor het optreden van De Dolfijntjes, met Wim Opbrouck, in Hulste. Joepie ! 😀

Advertenties

Andere dag, betere dag.

Gisteren was (alles) raar, vandaag alles normaal. 🙂

Mijn fiets is hersteld voor 10 euro. Ik heb een ‘uitgangsbon’ genomen en ben om 10u30 naar de fietsmaker, in de buurt van het werk, gegaan. Gelukkig hadden ze tijd en konden ze het herstellen terwijl ik wachtte. Pas achteraf was ik verwonderd over de prijs. Eigenlijk niet goedkoop voor 15 minuten werk. Maar ik ben blij dat ik terug kan fietsen zonder vrees dat er een pedaal los komt.

Ik krijg toch al fietsvergoeding vanaf 1 juni. De chef van de Administratie had gezegd dat het pas vanaf 1 juli zou zijn. Blijkbaar heb ik met 6 ritjes al 6,30 euro verdiend. Ik zal me nog rijk fietsen ! 😆

Mijn chef was in een veel beter humeur. Altijd aangenaam. Ik had werk genoeg om mijn dag te vullen. Er waren nog minder collega’s aanwezig dan gisteren. Blijkbaar wisten ze ook wat gedaan, want het was veel stiller dan anders.

Ik heb 1 miljoen euro gewonnen met de Powerball European E-mail Lottery ! Ach, weet je, ik denk dat ik het niet zal opeisen. Ik fiets me toch al rijk. 😉

Mijn schat zal de voetbalmatchen volgen op tv. Ik zal hem (proberen) wakker te houden en spelletjes spelen op de pc.

Hoe zal morgen zijn ?

Strange monday.

Vandaag met de auto gaan werken. Op de terugweg was er file en moest ik wachten. Was het niet meer gewoon en vond het raar.

Mijn chef was duidelijk ziek maar kwam toch werken. Dat haar humeur eronder leed hebben we geweten. Eigenaardig.

Ik vroeg werk en kreeg er geen. Vreemd.

Ze vragen versterking in een andere dienst en ik wil wel gaan. Ongewoon.

Me zo hele dagen zitten vervelen, steekt me tegen. Wonderlijk.

De fietsenhersteller is op maandag dicht maar blijkbaar nu toch open. Zonderling.

Het zou een mooie, warme, droge dag worden vandaag. Er is een koude wind en het heeft geregend. Typisch.

Zie hier enkele wijze woorden:

“Er gaat meer boven je petje dan eronder”


Toon Hermans

Indy is still the best !

Gisteren is mijn kuisvrouw (weer) niet afgekomen : ze sukkelt nogal met haar gezondheid. Hopelijk komt alles goed met haar.

Dus hebben we zelf ons huisje terug proper gemaakt. Ik heb de beneden gedaan en mijn schat heeft de boven voor zijn rekening genomen. Hard werk, en dan nog van het soort dat ik niet graag doe, maar het resultaat is er : het mag weer gezien worden. 😉

Aangezien er, buiten voetbal, niet veel op tv was, wilde mijn liefste naar de cinema. Ik was zeer tevreden over hem, dus waarom niet. Ik kijk liever thuis maar was zelf benieuwd. We zijn met de fiets geweest. Halverwege voelde ik dat er iets niet in orde was met mijn linker pedaal. Bijna aangekomen is het eraf gevallen. We hebben alle stukken verzameld en ik heb besloten eerst naar de film te gaan kijken en daarna pas te proberen te herstellen.

De film ‘Indiana Jones and the Cristal Scull’ was zeker de moeite om te zien ! Dat Harrison Ford ouder is, werd volledig geïntregreerd in de film. De film was spannend, grappig, leuk, … in één woord : schitterend ! Ik kan bijna niet wachten tot we de dvd hebben, zodat ik nog eens kan kijken mét alle extra’s. 😀

We hebben dan de pedaal er terug op gekregen maar wel verschillende keren moeten stoppen omdat het opnieuw los kwam. Mijn schat heeft zojuist nog een testritje gedaan en het is nog niet in orde. Ik vrees dat ik er morgen mee naar de fietshersteller moet. Hij zal wel raad weten. Ik weet wat gedaan na het werk.

BBQ

We hebben het weer gehad : de bbq van het werk.

Iedereen was op zijn Paasbest, het eten was voortreffelijk, zoals we gewoon zijn, en bediening was zeer goed. Ze kunnen er wat van in Denotter te Zedelgem. Er was zeer lekkere (witte) sangria waarvan ik heb 5 glazen heb gedronken. Het speciaaltje voor mij van hesp en meloen was heerlijk – ik lust geen vis. Het worstje was pikant en de steak was zeer zacht. Er was een uitgebreid assortiment groentjes. Dit jaar waren er ook pasta’s en rijst. Er was ook nog kip, maar wegens roken, kletsen en drinken ben ik dat vergeten te gaan halen. Van de pannenkoekjes, ijscreem, chocoladesaus en slagroom heb ik met 2 keer bediend. 😉

Ik kon nu eens lang blijven en de meesten moesten vroeg naar huis. Enfin, zo is het leven, zeker. Toch heb ik met velen aangenaam staan kletsen en lachen. Met zus ben ik nog een gaan drinken in de Cohiba en was rond 20 uur thuis.

Na het bekijken van Without a Trace, op tv, ben ik gaan slapen. Ik wilde niet ontnuchteren terwijl ik wakker was. Ik haat dat gevoel.

Deze morgen, na 11 uur slapen, was ik zeer uitgerust. Ik moest om nieuwe nagels en het ritje per fiets, in de lichte regen, heeft me ook deugd gedaan. Ik was er weer helemaal door. 😆

Goed, beter, best.

Zoals als eens vernoemd komt er een woonerf achter ons huis. De meeste gronden zijn eigendom van onze buur, die een vervoersbedrijf had, maar nu uitgeweken is naar Zeebrugge. Wat hij nog nodig had voor de realisatie heeft hij bijgekocht.

Daarom kwam de promotor ook aan mij vragen of ik geen stuk van mijn grond wou verkopen. Aangezien het stuk te groot was dat hij wilde en ik er te weinig geld voor kreeg, heb ik geweigerd.

Toen kwam de buur zelf eens een klapke doen. Man tot vrouw heeft hij gezegd wat hij eigenlijk nodig had, en dat was heel wat minder dan eerst. Daar kon ik mee leven. Ik heb mijn reden van weigering gezegd : omdat ik een garage wilde bouwen (met electrische poort) en ik geen tuin meer zou over hebben. Hij kon dat begrijpen. Ik stelde voor dat hij een garage bouwde in ruil voor de grond. Hij was onmiddellijk akkoord. Hij zou het gebouw met poort zetten en een deur richting tuin. Verder niets. Ik was blij.

Enkele weken later kwam hij af dat er een probleem was. Ik dacht : here we go ! Het was te mooi om waar te zijn. Djutoch, hé. Zijn probleem was dat het eenvoudiger zou zijn als hij mijn garage in zijn project betrekt. Zijn achtitect zou het plan tekenen. Hoera ! Ik moest geen archtect betalen ! Ik meer blij.

Enkele maanden geleden kwam de promotor terug. Opnieuw een probleem. Of hij ook mocht zorgen voor de bouwaanvraag ? Mogen ? Mogen ?  Natuurlijk, mogen jullie ! Geen geloop noch kosten voor mij. Ik weer meer blij.

Enkele weken geleden of hij nog eens mocht langs komen ? Ja, jongen, natuurlijk. Kom maar af. Hij wou eens polsen hoe ik de garage wilde. Ik, met mijn stoute schoenen aan : zo breed als mijn eigendom toestaat, 6 meter lang, met de poort aan 1 kant, een deur én venster aan de tuinkant, goot aan mijn kant zodat ik het regenwater kan opvangen. Hij gelukkig dat ik geen eisen stelde over de stenen. Hallo ? Wat kan mij de kleur van de stenen schelen ? Als ik alles krijg wat ik vraag. Hij gelukkig en ik nog meer blij.

Gisteren is hij gekomen met de plannen ter goedkeuring en of ik wou tekenen. Wat blijkt ? Alles wat ik wou én er is een electrische, sectionale poort voorzien ! Zomaar ! Omdat ik zo ‘gemakkelijk’ ben. De andere garages zullen er ook zo een hebben, dus 1 meer of minder, komt er niet op aan. Ik nu veel meer blij !

Ik heb een kopie van het plan gekregen en het project ziet er mooi uit. Elk huis is hetzelfde maar toch anders : een ander kleur gevelsteen, meer naar voor of naar achter, hoger of lager, … Het is geen ‘kazernebouw’. Er is een speelruimte voor kinderen voorzien, overal lichtpunten, bomen om inkijk te belemmeren. De inrit naar de ondergrondse garages, die ook via de woningen te bereiken zijn, is niet in de buurt van mijn garage. Er komt geen uitweg aan de andere kant, dus wordt het geen sluipweg voor ander verkeer. Ik krijg levenslange ‘recht van doorgang’. Aan anderen zal de toestemming om een garage te bouwen geweigerd worden.

Volgend jaar beginnen ze eraan. Er zal wel stof- en lawaaihinder zijn, maar ik krijg toch maar een super-de-luxe garage in ruil. 😀

België …

Mijn fiets is getatouëerd. Het rijksregisternummer van de vorige eigenaar staat op het frame gegraveerd. Om problemen te vermijden bij controle of diefstal wil ik dat nummer op mijn naam hebben of er mijn RRN op laten zetten.

We hebben her en der raad gevraagd hoe dat best aan te pakken. Ook aan onze ‘vrienden’ de politie. Wat we meestal te horen krijgen is : verwijder het nummer dat er nu op staat en laat er een nieuw in zetten !

Dat betekent dat ik een (gegraveerde) fiets steel, het nummer eruit vijl en er, met een uitgestreken gezicht, er een nieuw nummer in laat zetten ! Dat kan toch niet ! Dan heeft het niet veel nut er geld aan te geven, hé.

Ik heb een verkoopbewijs gevraagd aan de vorige eigenaar.  Zou ik daarmee naar de politie gaan of zal ik het laten voor de moeite ?