Gedaan met het mooie leven.

Mijn laatste dag in de andere dienst zit erop. Het was leuk, aangenaam, rustig werken. Werk waarvoor je geen kernfysica moet kennen. Gewoon opletten dat alles correct is ingevuld, zonder valkuilen, wolfijzers of schietgeweren. Werk genoeg om je dagen mee te vullen. Geen koppijn van luid en ijdel getater. Geen vies gezicht of stress.

Het is niet mooi om te zeggen, maar die collega is nog ziek voor een tijd en ik wil hem blijven vervangen. De andere chef zal het in elk geval vragen : ze is tevreden van mijn werk. Ik vrees dat mijn chef me niet zal laten gaan nu de verlofperiode begint. Maar ik mag toch hopen, hé.

Morgen terug naar mijn ‘oude’ dienst. Ik heb dan ook mijn functioneringsgesprek. Ik zal eens goed mijn gedacht zeggen. Niet dat het iets zal opbrengen maar mijn hart zal toch gelucht zijn.

Vrijdag gaan we figureren in de jeugdfilm ‘Blinker’. Ik had gezien bij Melissa dat er figuranten gezocht werden. Er is ook een scéne op een nudistenstrand. Omdat we beiden nogal bleek zijn, gaan we deze week enkele keren onder de zonnebank. Vandaag was de eerst keer en ik was vergeten hoe warm het eronder kan zijn. Gelukkig nog slechts 2 of 3 keer en dan zullen we onze ‘grondlaag’ wel hebben. We zullen er dan tegen kunnen om een hele namiddag op het strand door te brengen zonder te verbranden. Dat we er iets voor betaald worden, is leuk meegenomen !

Advertenties