Illusies.

Morgen moet ik melden bij de chef van de andere dienst, zei de directeur. Hij was tevreden dat ik me als vrijwilliger had opgegeven. Ik heb hem van die illusie afgeholpen door te zeggen dat ik nood had om eventjes uit mijn dienst te zijn. Tegen hem heb ik niet gezegd wat er (allemaal) op mijn zenuwen werkt : ik bewaar dat voor mijn functioneringsgesprek met mijn chef en onderdirecteur. Hij wàs nu (eens) tevreden (over mij). 😉

Er zijn hier 4 springballen waar de kleine poes graag mee speelt, maar je moet niet denken dat we nog 1 terug vinden, hoor. Als een volleerde illusioniste doet ze die speeltjes al na 5 minuten verdwijnen. Waar onder, tussen en achter we ook zoeken, we vinden ze niet terug. En dan opeens zien we haar spelen met 1 of meerdere van die balletjes. Ik zou toch graag haar schuilplaats kennen, zodat ik ze zelf kan (terug)geven wanneer ze erom vraagt.

Ik dacht een rustig weekend te hebben, maar dat blijkt een illusie te zijn. Vrijdagmorgen terug naar de dermatoloog. In de namiddag naar de opendeurdag van de Academie van Oostende. Het zal een leuk weerzien worden. Zaterdagnamiddag zal mijn zus opnieuw 5 km lopen (details volgen nog) en wil ze dat ik haar opnieuw ga aanmoedigen. Natuurlijk, zusje. Met plezier ! Voor ’s avonds heeft mijn schat frontpassen weten te bemachtingen voor het optreden van De Dolfijntjes, met Wim Opbrouck, in Hulste. Joepie ! 😀