Goed, beter, best.

Zoals als eens vernoemd komt er een woonerf achter ons huis. De meeste gronden zijn eigendom van onze buur, die een vervoersbedrijf had, maar nu uitgeweken is naar Zeebrugge. Wat hij nog nodig had voor de realisatie heeft hij bijgekocht.

Daarom kwam de promotor ook aan mij vragen of ik geen stuk van mijn grond wou verkopen. Aangezien het stuk te groot was dat hij wilde en ik er te weinig geld voor kreeg, heb ik geweigerd.

Toen kwam de buur zelf eens een klapke doen. Man tot vrouw heeft hij gezegd wat hij eigenlijk nodig had, en dat was heel wat minder dan eerst. Daar kon ik mee leven. Ik heb mijn reden van weigering gezegd : omdat ik een garage wilde bouwen (met electrische poort) en ik geen tuin meer zou over hebben. Hij kon dat begrijpen. Ik stelde voor dat hij een garage bouwde in ruil voor de grond. Hij was onmiddellijk akkoord. Hij zou het gebouw met poort zetten en een deur richting tuin. Verder niets. Ik was blij.

Enkele weken later kwam hij af dat er een probleem was. Ik dacht : here we go ! Het was te mooi om waar te zijn. Djutoch, hé. Zijn probleem was dat het eenvoudiger zou zijn als hij mijn garage in zijn project betrekt. Zijn achtitect zou het plan tekenen. Hoera ! Ik moest geen archtect betalen ! Ik meer blij.

Enkele maanden geleden kwam de promotor terug. Opnieuw een probleem. Of hij ook mocht zorgen voor de bouwaanvraag ? Mogen ? Mogen ?  Natuurlijk, mogen jullie ! Geen geloop noch kosten voor mij. Ik weer meer blij.

Enkele weken geleden of hij nog eens mocht langs komen ? Ja, jongen, natuurlijk. Kom maar af. Hij wou eens polsen hoe ik de garage wilde. Ik, met mijn stoute schoenen aan : zo breed als mijn eigendom toestaat, 6 meter lang, met de poort aan 1 kant, een deur én venster aan de tuinkant, goot aan mijn kant zodat ik het regenwater kan opvangen. Hij gelukkig dat ik geen eisen stelde over de stenen. Hallo ? Wat kan mij de kleur van de stenen schelen ? Als ik alles krijg wat ik vraag. Hij gelukkig en ik nog meer blij.

Gisteren is hij gekomen met de plannen ter goedkeuring en of ik wou tekenen. Wat blijkt ? Alles wat ik wou én er is een electrische, sectionale poort voorzien ! Zomaar ! Omdat ik zo ‘gemakkelijk’ ben. De andere garages zullen er ook zo een hebben, dus 1 meer of minder, komt er niet op aan. Ik nu veel meer blij !

Ik heb een kopie van het plan gekregen en het project ziet er mooi uit. Elk huis is hetzelfde maar toch anders : een ander kleur gevelsteen, meer naar voor of naar achter, hoger of lager, … Het is geen ‘kazernebouw’. Er is een speelruimte voor kinderen voorzien, overal lichtpunten, bomen om inkijk te belemmeren. De inrit naar de ondergrondse garages, die ook via de woningen te bereiken zijn, is niet in de buurt van mijn garage. Er komt geen uitweg aan de andere kant, dus wordt het geen sluipweg voor ander verkeer. Ik krijg levenslange ‘recht van doorgang’. Aan anderen zal de toestemming om een garage te bouwen geweigerd worden.

Volgend jaar beginnen ze eraan. Er zal wel stof- en lawaaihinder zijn, maar ik krijg toch maar een super-de-luxe garage in ruil. 😀

Advertenties