Vier voor vijf

Mijn builen zijn nog niet helemaal weg van de vorige stokjes of ik krijg van Elke dit stokje toegeworpen :

Vertel mij vier herinneringen van voor je vijfde verjaardag.

Oei. Niet zo gemakkelijk want ik herinner me zeer weinig. Ik zal moeten putten uit de straffe verhalen over mijn peutertijd.  😉

1. Ik wou als kind altijd Indiaan zijn. Daarvoor moet je lang haar hebben. Om de zoveel tijd moesten we naar de kapper van ons moeder. Ze zei me dan het zinnetje voor dat ik moest zeggen tegen die man. Hij vroeg me wat ik wou, waarop ik altijd zei : langknippen. Toen hij vroeg wat ik moest zeggen van mijn moeder was het : à la garçon ! Hij haalde de tondeuze boven en ik begon te wenen. 😥

 2. Ten tijde van mijn kindertijd was onze buurt helemaal nog niet volgebouwd en was er veel minder verkeer. Op een keer waren mijn zus en broer al klaar en mochten ze gaan spelen. Ik moest nog gewassen worden. Toen mijn moeder terug kwam om verder te doen, was ik weg. Grote paniek ! Van de buurvrouw kwam mijn moeder te weten waar ik was : ik was mijn zus en broer aan het nalopen, in mijn blootje. 😉

3. We hadden een hond, Tosca. Hij was een kruising tussen een Maxi-Poedel en een Bouvier. Hij was groot met zwart, lang, gekruld haar en zeer lief. Ik heb menig uur op zijn rug doorgebracht waar ik ‘paardje reed’ en de nodige beenschoppen. Hij liet het allemaal toe, de lieverd. 🙂

4. In de kleuterklas waren de nonnen onze leerkrachten. Blijkbaar heb ik eens tegen zo’n non gezegd dat ik haar kap ging aftrekken. Mijn moeder kon er niet veel op zeggen want ik was opgestookt door mijn vader. 😆

Graag wil ik wel eens iets meer weten over de jeugd van Sandrissimo, Vandepotgerukte en mijn naamgenote Moeke Micheline. Dus mensen, als jullie het stokje voelen tikken, neme het aan. Als je zin hebt, natuurlijk. 😉

Advertenties