Leuke dingen voor de mensen.

Vrijdag, rond 20 uur was ik al klaar om te vertrekken naar ‘de overkant’. Ik had al een telefoontje gekregen van mijn schat dat hij zich steengoed amuseerde op de pensioenviering op zijn werk en dat hij nog niet onmiddellijk naar huis zou komen. Maar dat vermoeden had ik al. 😉

Er was weinig volk omdat het de opening was van de Meifoor en velen waren daarheen. Geen probleem, had ik plaats aan de bar om te zitten wachten op mijn ex-schoonzus. Zij zou rond 21 uur komen. Ik heb me dan later bij het ander feestvarken, Anne-Sophie, gezet en me goed geamuseerd.

Opeens zei mijn neef me dat mijn broer er was. Aangezien ik het wilde uitpraten met hem, ben ik ‘goededag’ gaan zeggen. Hij was blij me te zien en we hebben de rest van de avond samen gepraat, gelachen en gedanst. Hij begrijpt mijn standpunt nu beter, vind dat ik een vergissing gemaakt heb maar geeft toe dat het mijn recht is om te spreken tegen wie ik wil. We zijn weer vrienden. 😀

Rond 23 uur is mijn schat goeddronken binnen gekomen. Met moeite heb ik hem kunnen overtuigen dat hij beter zou gaan slapen, want hij moest de volgende ochtend gaan poseren. Ik kon zien vanuit het café dat het licht in de slaapkamer aan en uit ging. Zo wist ik dat hij was gaan slapen. 🙂

Er is dan nog een vriend van vroeger binnen gekomen waarmee ik, nadat mijn broer naar huis is gegaan, nog verder heb staan praten en drinken. Rond 4 uur was ik thuis : vol ! De Rodenbach’s waren lekker. 😉

Mijn schoonzus is niet afgekomen. Ik heb later gezien dat ze rond 21u50 gebeld heeft. Jammer, maar ik heb me toch zeer goed geamuseerd.

Zaterdag ben ik blijven slapen tot 11 uur. Ik was een beetje niet goed : een kater van jewelste en mijn longen naar de vaantjes van al de sigaretten. Ik wilde de dag doorbrengen in mijn zetel, maar dat kon niet. We zouden ’s namiddags naar Oostende gaan om de wedstrijd tussen Guillermo Vilas (°1952) en Bjorn Borg (°1956) te zien. Een heruitgave van de Roland Garros finale 1978 destijds gewonnen door Borg.

Terwijl ik zit te wachten tot mijn schat thuis komt met de auto, zodat we direct weer kunnen vertrekken, belt hij me op. Hij heeft de lichten laten aanliggen en de batterij staat plat. Hij wacht op Touring en komt zo vlug mogelijk … Met een uur vertraging zijn we kunnen aanzetten. Ik had gevreesd dat de match al zou begonnen zijn, maar de Goden waren ons opnieuw gunstig gezind want ze hebben gewacht tot we er waren. We hebben als voorprogramma een parade gezien van oud-medaillewinnaars van de Olympische Spelen. Er waren ook de Belgische kampioenen mountainbike en fiets-trial die kunstjes deden. En nog veel meer.

De wedstrijd zelf was leuk om te zien. Die oude knarren kunnen het nog steeds. Ze hebben het beste van Vilas & Borgzichzelf gegeven en ze zijn ervoor gegaan. Vilas doet nog steeds zijn ballen-in-de-hand-wissels bij zijn opslag. Hij loopt erbij als een wise-guy uit de Soprano’s. Borg is een pezige man geworden met grijs haar, die nog steeds te fijne touches heeft. Hij was de betere en heeft terecht gewonnen. Het was een leuke namiddag. Mijn schat heeft zich goed geamuseerd en ongeveer 150 foto’s genomen. Hij was blij dat ik er ook was. 🙂

Rond 19 uur waren we thuis. Mijn zetel, eindelijk ! 😉

Advertenties