Kinderen.

ww_banner_4501.gif

Hier kan ik kort op zijn : ik heb er geen ! Nooit gewild en ervoor gezorgd dat ik er geen kan krijgen. 🙂

Moedergevoelens zijn mij vreemd. Wat niet betekent dat ik een kind niet zou beschermen met mijn leven ! Bij het zien van een boorling krijg ik geen zin om ook zo eentje op de wereld te zetten. Wanneer ze aanbieden om het in mijn armen te leggen, zeg ik beleefd dat het niet nodig is. Het is te breekbaar en ik denk dat ik te ruw ben en het pijn zou doen. Kindergehuil maakt me gek. Kort en simpel. 😐

Ik heb als kind nooit met poppen gespeeld. Kinderkleertjes maken deed ik met een nietjesmachine. Liever Mecano of een racebaan. 😀

Ik heb heel Brugge afgebeld om mij gesteriliseerd te krijgen. Elke vrouwendokter zei me dat ik moest terug komen na mijn 40ste verjaardag, binnen enkele jaren. Alsof dat er iets aan zou veranderen. Ik heb dan een bereidwillige dokter gevonden die me, na mij te hebben aanhoord, geopereerd heeft. Hij heeft me ook bewerkt met laser zodat ik niet mee ongesteld wordt. Hoera ! Alles wat ik wou : geen pillen meer, niet zwanger kunnen worden en geen vervelende bloedingen meer. 😆

Ik begrijp dat er mensen zijn voor wie kinderen krijgen hun grootste wens is, maar ik kan me daar niet in terug vinden. Ik kan niet omgaan met (kleine) kinderen. Nooit geweest. Ik heb nooit inspiratie om iets ‘leuks’ te doen of om hen bezig te houden. Babysitten heb ik dus bijna nooit gedaan. Gelukkig waren de kinderen van mijn ‘mannen’ al groter zodat ik hen kon uitleggen waarom ik het zus of zo wilde. 😉

Dit is een postje in het kader van wijvenweek. Blijf hier vooral niet hangen, en check ook wijvenblogs.be voor meer van hetzelfde, maar dan helemaal anders.

Advertenties