cover

Benieuwd of iemand deze zal vinden: van wie is het origineel. En Mich: geef de anderen ook eens een kans. 😉

Advertenties

Typisch ikke.

Deze morgen waren de ruiten van de auto opnieuw aangevroren. 😥

Wanneer ik thuis kom, met de zon in mijn gezicht, bedenk ik niet dat het kan/zal vriezen die nacht.

Dus ik begin het eraf te krabben en merk dat het niet zo vlot ging als gisteren. De ‘sneeuw’ ging er direct af, maar de ijslaag eronder niet. 😦 Toen ik bijna klaar was met alle ruiten weer doorzichtbaar te maken, bedacht ik dat een spuitbus in de auto liggen heb die deze klus in 1 ogenblik kan klaren. 😕

Deze avond, was er mist en ik heb wel aan gedacht een karton onder de ruitenwissers te steken zodat ik, hopelijk, morgenochtend toch die plaats niet moet krabben. 😆

Pestkopjes.

We waren nog heel klein. Mijn zus was een echte pestkop en ik, 5 jaar jonger, deed met haar mee. Mijn zus en ik sliepen in hetzelfde bed, mijn broer in de kamer ernaast met de tussendeur open.Wij plaagden mijn broer toen hij ’s nachts kwam plassen in de wc-emmer die in onze kamer stond. Ze riep : ik kan je pietje zien ! Waardoor mijn broer zich haastte zijn dingetje terug in zijn pyjama te krijgen wat natuurlijk, door de zenuwen, niet onmiddellijk lukte. 🙂

Wat we hem allemaal wijs gemaakt hebben om zijn flaporen plat te krijgen ! We deden hem slapen met een elastiek rond zijn hoofd. Hij heeft dagen met kleefband over zijn oren  gelopen. We hebben zijn oorschelpen nog tegen zijn hoofd vast gekleefd met van die sterkgeurende lijm.  Zijn haar hebben we over zijn oren proberen te leggen en dat een halve bus haarlak opgespoten. Hij heeft wat afgezien met zijn zussen. 😆

Ik ben er nu niet trots op en hij heeft ons vergeven : we waren tenslotte kleine kinderen. Zou hij er toch een complex aan over gehouden hebben, want rond zijn 18-de verjaardag mocht hij zijn gebroken neusbeentje laten vervangen en hij heeft ook zijn oorschelpen platter laten zetten … 😕

Opgevangen !

Dit is een (laat) opgevangen bruidsboeket, in het wilde weg geworpen door Annemie in haar post ‘Portret in Sepia’. Dit stokje bestond erin enkele foto’s ‘uit de oude doos’ op de blog te zetten. Ik vond het een leuk idee omdat de oude kiekjes nog eens daglicht zouden zien. 

Hier denk ik 5 jaar te zijn. Toen waren er nog echte zomers ! 🙂

img.jpg

Dit is 1970, vermoed ik. Als 10-jarige op de foto met mijn ouders, zus en broer. Ik sta links met die hatelijke kniebroek-met-kousen aan. 😦

img_0001.jpg

1976. 16 jaar. Klaar om de hele wereld aan te pakken ! 😉

img_0002.jpg

Links : 1981. De Haan. Klaar om een wandeling te maken nabij en op het strand. Keurig met rijbroek en -laarzen.

Those were the days !

img_0004.jpg

img_0003.jpg

 

 

 

 

 

 

 

Rechts : 1983. Zonder zadel, in jeans, op blote voeten, … Onnozel doen.

Ken je me ? 😆

Dit heeft bloed, zweet en tranen gekost want de foto’s wilden niet komen waar ik ze wou ! Toch de moeite om te doen, niet ? 😉

Nog een coverke

Met de bijkomende (heel originele vraag 🙄 ): van wie is het origineel? De winnaar krijgt eeuwige roem op deze blog en met wat geluk nog een beetje geluk. Ofzo. 😉

Een mooie cover trouwens (naar mijn bescheiden mening) maar die mens had beter eerst wat acteerlessen gevolgd voordat hij in een videoclip mee deed. De manier waarop hij die gitaar … eh …  bespeeld is niet echt geloofwaardig. Of ben ik hier te kritisch?

Willy DeVille


Willy DeVille
Originally uploaded by micheleeuw

Een afgeleefde, graatmagere, grote man die kan zingen, spelen en roken als de beste ! 🙂

Ik vind het schitterend dat je met zo’n ‘attitude’ op scène kunt staan en er nog voor betaald worden ook ! Hij trekt zich van niets aan, is schromelijk te laat voor zijn eigen optreden en toch blijven we wachten, zonder morren.
Zijn gitarist, Marc Newman, heeft dan een soort voorprogramma verzorgd en hij was zeer goed. 1 man met zijn gitaar en een krachtige, goed stem. Meer moet soms niet zijn. 😉
Toen hij er eindelijk op kwam was het een hele verschijning : lange man, lang haar, oorringen, lange mantel, cowboy/indiaan kleren, … zo weg gelopen uit een western. Mijn schat was op slag jaloers van zijn kledij. 😆

Hij heeft gezongen, de mondharmonica bespeeld als een virtuoos, op zijn gitaren zitten tokkelen, grappige verhalen verteld als bindteksten, gerookt, RedBull gedronken, … Kortom, ons geamuseerd zoals hij alleen kan. Iedereen vond het schitterend. We moeten blijkbaar ook in zijn smaak gevallen zijn want hij heeft, tot ieders genoegen, een bisnummer gebracht. Zijn interpretatie van sommige nummers is uniek maar steengoed !

Blij dat we erbij waren !

Willy DeVille, Amerikaans zanger en liedjesschrijver, geboren als William Borsay in Stamford, Connecticut op 25 augustus 1950.

Een typisch nummer van DeVille (in hoeverre ook maar een van zijn nummers ‘typisch’ genoemd zou kunnen worden) is gevuld met veel romantische overtuiging en hunkering. Latin, bluesriffs en invloeden van country zijn te herkennen. Spanish Stroll was een hit in de V.S. en het Verenigd Koninkrijk in 1978. Met de groep ‘Mink DeVille’ bracht hij Spanish Stroll uit. Het werd een grote hit.

Waarom DeVille minder populair is (gezien zijn invloed) en bekender is in Europa dan in Amerika, zal voor zijn fans altijd een raadsel blijven. DeVille heeft vele jaren onder zijn drugsverslaving geleden, wat zijn carrière tevens beïnvloed heeft. Onder muzikanten en liedjesschrijvers, is hij zeer gerespecteerd.

Hij woont tegenwoordig in New Orleans, Louisana.

Bron : Wikipedia.

Wij weg …

We gaan dan straks naar het Stadstheater van Brugge voor het optreden van Willy DeVille. Hopelijk kan die ouwe rakker er nog iets van. 😉

Morgennamiddag gaan we, zoals elk jaar, tennis kijken op de Diamond Games te Antwerpen. Deze keer zijn we geen VIP’s maar dat zal de pret niet bederven. Ik hoop op minder mist, want rijden in die soep vind ik niet leuk.

Verslagje volgt …