Feestdag en brugdag -> ongeduld !

Ik ben deze week ‘van telefoon’.
Dat ik dat graag doe heb ik hier al gezegd, maar ik was vergeten dat ‘ze’ nogal lastig kunnen doen na enkele vrije dagen. Ik heb zeker 10 keer gehoord : ‘Ik heb donderdag (en/of vrijdag) reeds gebeld maar er nam niemand op !’ Waarop ik dan uitlegde dat donderdag een betaalde feestdag was voor ons en dat we vrijdag een brugdag gekregen hebben. En dan kwam steenvast de repliek : ‘En maar klagen dat jullie hard moeten werken, aan de Staat.’ Toen ik vertelde dat die brugdag eigenlijk een betaalde feestdag was die op een zaterdag of zondag gevallen was en dat ze die verplaatst hebben naar die brugdag, klonk er ongeloof. Het is inderdaad niet altijd simpel om uit te leggen, maar geen een was gelukkig voor ons, vond het een goed zaak. Dan kwam hun vraag : ‘Wil je eens kijken waarom ik minder ‘dop’ gekregen heb vorige maand ?’
Verdorie ! Voor hun is het elke dag feestdag : betaald worden en niet moeten werken. Ik heb daar geen probleem mee, maar kunnen ze een werkende mens dan ook eens iets gunnen ? In welke wereld leven wij ?
Eerst wachten ze tot halverwege de maand en dan moeten ze het direct, onmiddellijk weten. Kunnen ze geen 2 dagen wachten ? Typisch !

Advertenties

Dubbel

Een vreemd zicht zo vroeg in de morgen. Twee boten, zo aan elkaar vast gemaakt, dat ze eigenlijk één vormen. Het is niet de eerste keer dat ik deze boot zie/zag. Slim bekeken, al zal één lange boot misschien meer capaciteit hebben maar ook meer kosten om aan te schaffen. Beide motoren werken trouwens nog en dat maakt dit transport net iets gemakkelijker om te manoeuvreren in de toch wel kronkelig kanaal dat van Brugge naar Gent leid. Ik heb me al veel proberen voor te stellen wat het leven op zo’n boot nu eigenlijk is. Waarschijnlijk toch heel anders dan voor de meesten van ons. Het heeft iets romantisch maar het zal waarschijnlijk ook geen gemakkelijk leven zijn.
Posted by Picasa

Zondag …

Voor velen een zalige, rustdag. Voor mij betekent zondag de laatste dag voor ik terug moet gaan werken.
Een dag die begint met een boterkoek en de Zondagskrant. Het is de enige krant ik doorblader en sommige stukjes lees, tot ik mij erger dat de sensatiekop niet weerspiegelt in het artikel. Dan maar de sudoku invullen. Niet voor de te winnen prijzen want tickets voor een familiepark of een game voor Playstation interesseren me niet.
Na een wandeling in ons tuintje met de kleine poes is het tijd om de pc op te eisen. Vlug de mail nazien en de leuke mopjes doorsturen. De blogs zijn ook vlug overlopen, want in het weekend schrijven er niet veel. Dan is het tijd om Cubis te spelen, met een aperitiefje tot mijn schat zegt dat het eten klaar is. Tijdens het nuttigen ervan aan de salontafel, kijken we naar een opgenomen serie. Na het spoelen en in de vaatwas plaatsen van de vaat, kijken we verder. Mijn zoet valt dan meestal in slaap alhoewel hij dat niet toegeeft.
Rond 17u45 beginnen de series die we volgen en kijken we zoveel mogelijk rechtstreeks, een andere serie die we willen zien dat op het zelfde moment wordt uitgezonden wordt opgenomen, dit tot rond middernacht.
Mijn lief gaat naar bed en ik doe mijn ronde : kaarsen allemaal uit doen, schuifdeur gesloten, licht aan op de terras om te zien of mijn Chewy soms niet terug is, nazien of het kattenluik goed staat (binnen kunnen maar niet buiten), tv uit doen, de gebruikte glazen en tassen in de vaatmachine steken, het deksel van de kattenbak (hebben ze nog eten & drinken genoeg ?),… Na een bezoek aan het toilet ga ik ook naar bed.
Ik heb geen tijd om me neer te leggen of Toyah komt voor zijn uitgebreide streel- en knuffelsessie. Dan lig ik te wachten tot ik in slaap val en plots komt er in mijn hoofd : ‘Wat zal het morgen weer zijn, op het werk ? Zal mijn chef weer vies doen en me negeren of tegenwerken ? Zal er veel werk zijn ? Is er een vergadering voorzien ? …’ En ik ben klaarwakker ! Ik moet geen moeite meer doen om de slaap te vatten en ik zie elk uur op de klok komen en gaan. Meestal rond 3 uur val ik dan eindelijk in slaap om wakker te worden van de wekker, iets na 6 uur …
Als ik niet moet gaan werken, sta ik niet voor 9 uur op. Het is dus niet te verwonderen dat ik op maandag niet al te goed gezind toekom op het werk. Dat het eventjes duurt voor ik mijn aangeboren vriendelijkheid terug vind …

Underworld – Children in Need

Gisterennamiddag opnieuw ‘cinema’ bij ons thuis gehouden. Deze keer hebben we gekeken naar Underworld en Underworld Evolution. 2 Films die, alhoewel er 3 jaar tussen zit, eigenlijk gewoon op elkaar volgen en te bezien zijn als 1 geheel.
Selene, een mooie krijgervampier, geraakt vast in een oorlog tussen vampieren en weerwolven (Lycans). Alhoewel ze tegen de Lycans vecht, wordt ze verliefd op een mens die van groot belang is voor de weerwolven. Die mens is namelijk een directe afstammeling van de oervader van wie zijn ene zoon de oorspronkelijk vampier is na een beet van een vleermuis, en zijn andere zoon de oorspronkelijke weerwolf, na een beet van een wolf. De Lycans willen met het bloed van de mens een hybride maken die de twee rassen vermengt en zo de oorlog, na 6 eeuwen, doet eindigen. De oudste en clanhoofd-vampier Viktor ziet dat niet zitten …

Een stel zeer onderhoudende films van Len Wiseman met een bijna uitsluitende Britse cast in de hoofdrollen : Kate Beckinsale (Selene), Scott Speedman (de mens), Bill Nighy (Viktor), …
Het verhaal heeft veel vernieuwende elementen zonder de klassieke gegevens te verwaarlozen. Het gaat over leugens, verraad, liefde, trouw en wraak. Dit alles in prachtige decors met uitstekende acteurs, schitterende speciale effecten en goede gevechtscènes.. Zeer genietbaar.

Later hebben we de avond gevuld met ‘Children in Need’. Het jaarlijkse BBC 1 programma waarin gevraagd wordt om geld te storten voor de minder bedeelde kinderen in Groot Britanië.
Er waren, zoals gewoonlijk, zeer speciale optredens : The Spice Girls, Annie Lennox, Joss Stone, Kylie Minogue, …
De ‘jongensgroepen’ van weleer waren er ook : WestLife, Boyzone, Take That.
En speciaal voor dit doel opgenomen mini-afleveringen van de bekende series Doctor Who en Hotel Babylon.
De cast van de lopende musicals zijn ook een stukje komen brengen : Grease, Dirty Dancing, Footloose, …
De mensen van de nieuwsdienst hebben het nummer ‘That Jazz’ uit Chicago gebracht. De cast van Eastenders een ode aan The Beatles.
Er was een speciale mini-aflevering van ‘Nevermind the Buzzcocks’ en ‘QI’.
En zoveel meer … dit alles voor liefdadigheid.
Genoeg om je geen moment te vervelen 😉

Kill Bill.

Gisteren hebben we een dvd-marathon gehouden. We hebben de 2 dvd’s van Kill Bill na elkaar bekeken.
Gezellig in de zetel samen met mijn schat, groot scherm, de surround aan, poes op mijn schoot, thee op de salontafel, sigaretten en asbak in bereik, een knabbeltje, … Waarom zou ik nog naar de cinema gaan ?

Kill Bill Volume 1 vertelt het verhaal van ‘De Bruid’ die ontwaakt na 4 jaar uit een coma. Haar ongeboren kind is verdwenen. Het enige dat ze wil is wraak nemen op het moordteam die haar verraden heeft – een team waar ze vroeger zelf bij hoorde.
In Volume 2 gaat ze verder met het opruimen van haar ex-teamleden en ook haar baas, Bill.
Zo zijn de 2 films eigenlijk 1 geheel, die wegens teveel goede scènes en te lange duur in twee delen is uitgebracht.

Het is een typische Tarantino-film : het bloed druipt van het scherm zonder dat je je ogen af keert want de humor is altijd aanwezig. Het genre is ook niet duidelijk. Is het een Spaghettiwestern met een vleugje Kungfu erbij, of omgekeerd ? Het is een liefdesverhaal maar ook een actiethriller. De gevechtscènes zijn subliem en alles is zeer goed in beeld gebracht.

Dat hij kon rekenen op een topcast is zeker :
Uma Thurman als De Bruid
David Carradine als Bill
Michael Madson als Bill’s broer Budd
Darryl Hannah als Bill’s nieuwe liefje Elle
Lucy Liu als O-Ren Ishii
Vivica A. Fox als Vernita Green

Alle acteurs spelen de pannen van het dak.

Ook van hem zijn Resevoir Dogs, Pulp Fiction, Jackie Brown, From Dusk till Dawn, Death Proof, …

Tarantino : je houdt ervan of je haat zijn films. Iets anders is niet mogelijk. Wij houden van zijn projecten, anders zouden we niet kijken, hé.
Hij leeft in een heel andere wereld en zijn verbeelding is eindeloos. De film zit al helemaal in zijn hoofd voor eraan begonnen wordt. Het eigenlijke filmen is dan slechts kwestie van het in beeld brengen. Gelukkig kan er al zeer veel gedaan worden met speciale effecten, zodat zijn films worden zoals hij ze ‘gezien’ heeft.
Hij maakt films die hij zelf graag zou zien. Of iemand anders ze ook wil zien, is bijzaak voor hem. Gelukkig heeft hij een grote schare fans en heeft hij veel succes. Zo kan hij blijven ‘zijn’ films maken, tot groot jolijt van onder andere, ondergetekende.

Kira aan de leiband.

.flickr-photo { }.flickr-frame { float: right; text-align: center; margin-left: 15px; margin-bottom: 15px; }.flickr-caption { font-size: 0.8em; margin-top: 0px; }

Kira
Kira,
originally uploaded by micheleeuw.

Zo ga ik elke dag eens in de tuin wandelen met mijn kleine poes.
Ze kent het al goed : “Kom, mee naar buiten ?” Ze staat dan aan de schuifdeur geduldig te wachten tot ik haar leibandje aanklik en de deur open schuif.
Eerst rond de potplanten snuffelen, van het water in de onderzetters drinken en dan verder de tuin in. Ondertussen komt de grote Toyah ook kijken waar we mee bezig zijn om zich dan onder een struik te verstoppen.
Opeens een windvlaag of een vrachtwagen die passeert met veel lawaai en de kleine vlucht terug naar de terras, waar ze het veiliger vindt. Daar op de tuinbank nog eens alles inspecteren en terug naar binnen. Genoeg voor vandaag.
Bij regen is ze met geen stokken buiten te krijgen, gelukkig 😉

Schoon

Gisteren stond er een klein artikeltje in de krant. Iets dat ooit een ‘fait diver’ genoemd werd. Dat is een artikel met als titel ‘Bakkerfiets in de Reien’ eigenlijk wel. Een klein berichtje dat echter toont hoe men al jarenlang leeft en dat niet alleen in Brugge. Jarenlang hadden de Reien een slechte naam: ze stonken. Afval werd er naar hartenlust in gedumpt en de kanalen, die lang welvaart naar de stad brachten, werden ook open riolen. Een gekend fenomeen dat wereldwijd opduikt. De Reien zijn eigenlijk al sinds de middeleeuwen als riool gebruikt en helaas word nog steeds heel wat in die kanalen gekieperd. Elk jaar worden de Reien enkele keren ‘schoongemaakt’ en halen de stadsdiensten heel veel troep boven waaronder vele fietsen. Vreemd toch dat een mens telkens zo kwistig om springt met zijn eigen leefwereld. Terwijl men aan de ene kant inspanningen levert om het behoud van het weinig groen die nog overschiet, blijkt in de praktijk toch dat veel mensen toch weinig doen om milieuvriendelijker te leven. Ik weet niet of de bakkersfiets op deze foto die is van het krantenartikel. De foto is echter genomen aan de Verversdijk en die fiets staat daar regelmatig dus de kans is groot dat het wel degelijk deze fiets is die men in het water gesmeten heeft. Misschien als grap maar dan was dat naar mijn bescheiden mening een heel flauwe grap. Nog een geluk de daders niet op het idee gekomen waren om ook nog eens auto’s in het water te smijten.
Posted by Picasa