Welkom bij de RVA !

In oktober 2005 is er, na vele jaren, nog eens een aanwervingexamen om vast benoemde ambtenaar te kunnen worden – niveau C. Dat is een week na het lang verwachtte bevorderingexamen van D naar C, waar ik aan mee gedaan had. C is opsteller van vroeger. We waren al ingeschreven van maart 2005.
Samen met tienduizenden anderen gaat mijn schat ook naar de Heizel. Bij thuiskomst zegt hij dat hij vermoedt dat hij geslaagd is. Dat dacht ik ook na mijn examen.
In december krijg ik mijn uitslag : geslaagd. Enkele weken later krijgt mijn lief ook zijn verlossende brief. Ook hij is er door. Hoera ! Dat betekend dat ik meer geld zal krijgen en dat hij, eindelijk, na 10 jaar contractueel, nu benoemd zal worden. Met alle vervorderingsmogelijkheden en pensioenvoordelen die er aan vast hangen.
In juni 2006 krijg ik bericht van mijn werk dat ik met ingang van 1.04.06 mijn bevordering krijg. Van zijn werk : ze zijn er mee bezig om alle geslaagden bij hen in dienst te houden.

Verleden week krijgt hij een brief van Selor, die alle aanwervingen en bevorderingen regelt, dat hij kan beginnen bij de RVA, ergens in West Vlaanderen, mits een kleine proef. Op mijn aandringen, heeft hij gebeld naar de personeelsdienst van mijn hoofdbestuur voor verdere informatie. Daar wisten ze niet veel : niet over hoeveel plaatsen het zou gaan, niet waar de tewerkstelling zou zijn àls het al in West Vlaanderen zou zijn, niet wat de proef zou inhouden, niet voor wanneer de aanwerving zou zijn. Niets wijzer dus. Typisch !
Na een telefoontje naar Selor weet hij dat hij 3 keer een aanstelling kan weigeren zonder zijn examen te verliezen. Die met een extra proef tellen niet mee in die 3.

Dat hij geen zin heeft om dit te aanvaarden is niet verwonderlijk : al 8 jaar hoort hij mij klagen over mijn chef, sommige collega’s, de directie, … maar niet over het werk zelf. Ik heb hem uitgelegd dat niet alle diensten of Werkloosheidsbureau’s hetzelfde zijn. Alleen het werk is gelijk.
Hij ziet het niet zitten om niet meer met zijn fiets te kunnen gaan werken en op weg naar huis enkele boodschappen te doen. Hij wil blijven waar hij is : waar hij het werk, de collega’s en de bazen kent, dat is begrijpelijk. Maar aangezien de geslaagden van ‘mijn’ examen op zijn werk, hun bevordering nu nog niet gekregen hebben, is de kans klein dat hij binnenkort daar zal benoemd worden. Ze zijn er (nog steeds) mee bezig …
Het is zijn beslissing en die is : hij doet het niet !