Thuis, nog een week.

Ik heb gisteren de dokter laten komen voor mij. Mijn rug deed pijn en ik wilde nog wat bij mijn poezen blijven. De controledokter heeft de ziektedagen bevestigd.

We zijn gisteren in de vooravond met Toyah naar de dierenarts geweest. De arme poes liep na 5 dagen nog altijd op 3 poten. Hij heeft een verstuikte elleboog. De dokter heeft hem een prik met pijnstiller & antibiotica gegeven en ook zijn jaarlijkse spuitjes. Daar is hij nu ook al vanaf. Ik moet hem nog 4 dagen een halve pil geven. Hopelijk gaat het een beetje en werkt hij een beetje mee. Bij de dokter was hij zo moedig. Ze heeft zijn poot erg geknepen en hij gaf geen krimp. Enkel op de pijnlijke plek trok hij zich een beetje terug. Maar geen geblaas of krabben of bijten. Hij is zo’n sterke schat. Enkel in de auto zat hij in zijn reismand te miauwen als een klein kind. Hij zit niet graag in de auto want hij ziet de bui dan al hangen …

Volgende week mag Kira haar spuitjes krijgen. Ik vraag me af hoe zij zal reageren in de auto en bij de dokter.

Een vriedin heeft me laten weten dat haar moeder gestorven is. Ze heeft nog maar enkele maanden geleden haar vader verloren. De ruzie over de verdeling is al volop aan de gang. Jammer dat bij het verdriet, dat er nu ook nog moet bijkomen.

Advertenties