Te laat thuis,

deze week, om te bellen naar het Blauw Kruis, dierenasiel in Brugge. Ik zal het morgen zeker moeten doen, wil ik voor het weekend, voor mij begint dat op donderdagnamiddag, een kitten in huis halen.

We hadden nog werk in te halen dus ben ik gebleven tot 17 uur. Ik ben tevreden en mijn chef ook : veel kunnen doen. Nog 1 zware dag afwerken en we zijn weer bij. Het is relatief vlot gegaan. Ik had niet gedacht dat we er voor het eind van de maand al zouden zijn. Zijn we goed of zijn we goed ?

Ik wil eerst bellen naar het asiel om te vragen of ze een vrouwelijke kitten hebben van 6-8 weken en hoeveel het me zal kosten. Ook wil ik niet in de kooien moeten want ik kan niet weerstaan aan die smekende oogjes : ik zou ze allemaal mee naar huis brengen. Kleur speelt geen rol, als ik er maar eentje kan redden. Hopelijk kan mijn grote Toyah het appreciëren en komt hij ermee overeen. Ik wil het morgen doen omdat ik dan enkele dagen thuis ben om er tussen te komen, moest het nodig zijn.

Eerst morgenmiddag met mijn moeder ietske gaan eten en wat praten. Hopelijk wordt het een leuke namiddag. Met mijn moeder weet he nooit. Het is alweer te lang geleden dat ik haar nog gezien heb, maar de laatste weken waren te gevoelig voor mij want rond deze tijd praten we maar over 1 ding : mijn vader. Aangezien ze niet altijd even goed over hem praat, heb ik haar gemeden. Ik had het niet tegen verdragen, deze keer niet. Dat de weken voorbij vliegen heeft er ook iets mee te maken, natuurlijk. We worden zo vlug oud, hé 😉

Advertenties