De schat …

… zat onderwater en kon niet worden opgegraven ! De organisators hadden een berekeningfout gemaakt : wegens het springtij komt het water 1 meter verder dan anders 😉

Er was een half verbrandde, crypisch omschreven ‘perkament’. Dat was de vindplaats. We kregen 4 zoekopdrachten (ook crypisch) die je moest weten te vinden. Daar kreeg je een stuk van het ontbrekende perkament. Wanneer je ze alle 4 had mocht je de puzzel in het perkament ontrafelen en je naar de vindplaats gaan. Daar kreeg je nog een opdracht. Bij goed antwoord mocht je graven naar de schat. Wanneer de schat gevonden was kregen de overige ploegen een sms dat het spel afgelopen was.

Wij hadden er 2 gevonden en hadden geen idee waar de andere 2 zich konden bevinden. De beschrijvingen waren niet te doen ! We hebben half Oostende rond gelopen zonder te weten of we er dicht bij waren of niet. Kilometers hebben we afgelopen en ik doe dat niet graag. De mannen in mijn ploeg hebben nog een ultieme poging ondernomen door nog een ander deel te verkennen, terwijl ik ben blijven wachten. Zonder resultaat. We hebben het dan maar opgegeven en hebben ons op een terrasje gezet. Zo hebben we nog een half uurtje kunnen genieten van het zicht in Oostende.

Toen het bevrijdende smsje kwam zijn we terug gegaan naar het beginpunt. Daar kregen we te horen dat er slechts 6 van de 15 groepen waren die het perkament volledig hadden. Aangezien de schat, een kistje met oude munten, niet kon worden opgegraven wegens hoogwater, waren er 2 winnaars. Wij hebben de troostprijs gewonnen en zullen de fles Champagne op een andere gelegenheid koelen en uitdrinken.

Het was, voor mij, een zeer lastige namiddag. Mijn lief vond dat ik het zeer goed gedaan had om zover te wandelen (zonder klagen) en was zeer tevreden over me. Ik ben al rond 22u30, zonder noten eten, gaan slapen. Niet van mijn gewoonte.

Advertenties