Rod Stewart

Gisteren naar deze Britse Rockzanger, met Schotse roots, gaan kijken in het Sportpaleis in Antwerpen.

Het was schitterend !

Voor een ‘oude’ vent (°10.01.1945) staat hij geen minuut stil, is nog steeds een show-beest en heeft nog al zijn maniertjes en poses. Zijn stem was minder hees dan anders maar daarom niet minder krachtig. Hij zong met gemak boven de uitstekende muziek en zijn 3 (jonge) bancking zangeressen/danseressen. De muziekanten waren stuk voor stuk uitgekozen om hun vituositeit. Mens wat kunnen die spelen !

Hij had gekozen voor een rond podium in het midden van de zaal en nog 2 ‘catwalks’ zodat hij nog dichter bij het publiek kon komen, wat hij geregeld ook gedaan heeft.

Het waren meestal zijn oude nummers die hij gebracht heeft en waarop wij dan konden meezingen. Dat hebben we ook massaal gedaan en de rillingen die dan over mijn rug liepen, voel ik nu nog 😉

Toen hij ‘You’re in My Heart’ zong, met zoveel gevoel, liepen de tranen bijna uit mijn ogen. De tekst ligt zo dicht bij wat ik voel voor mijn schat. Zeker volgende woorden :

You’re in my heart, you’re in my soul
You’ll be my breath should I grow old
You are my lover, you’re my best friend
You’re in my soul

My love for you is immeasurable
My respect for you immense
You’re ageless, timeless, lace and fineness
You’re beauty and elegance

You’re a rhapsody, a comedy
You’re a symphony and a play
You’re every love song ever written
But honey what do you see in me

You’re an essay in glamour
Please pardon the grammar
But you’re every schoolboy’s dream
You’re Celtic, United, but baby i’ve decided
You’re the best team i’ve ever seen

And there have been many affairs
Many times i’ve thought to leave
But I bite my lip and turn around
‘Cause you’re the warmest thing i’ve ever found

Als je dan kan zeggen van de persoon bij wie je woont : zit je goed en moet je blijven. Kan je dat niet, zou ik eens goed nadenken …

Het was weer een prachtige avond en zeer zeker zijn geld waard !

Advertenties

congé – werk

Het is, op het werk, zoals ik gevreesd had : er zijn er veel in verlof en er is nu weer werk genoeg, maar de enkelen die komen werken zijn vergeten hoe het moet 😦
Ze zitten nog steeds heel de tijd te tateren en te kletsen en vergeten dossiers af te werken ! Erg vervelend. Zoals deze morgen : ik had een ingewikkeld dossier, maar kon me niet concentreren omdat ‘ze’ heel haar weekend moest vertellen … Ze sprak zo luid en vervelend dat ik onmiddellijk pijn aan mijn hoofd kreeg. Daar ging mijn humeur. Ze had dan nog het lef om te zeggen (niet vragen)dat ik de telefoon moest overnemen, omdat ze naar de kantine wilde om haar koffiepauze te nemen. Ik heb geweigerd, niet van mijn gewoonte want ik doe graag de telefoon, en heb zelf mijn pauze genomen. Ze keek vreemd want ze verstond het niet !
Het was zo’n dag dat ik echt strontdossiers had én dan nog eens dingen moest aanpassen die mijn voorgangers niet gedaan hadden. Waarom afspraken maken als ze toch niet nagevolgd worden ? Op een vergadering, wanneer de afspraken nog eens herhaald worden, zijn zij de eerste om te zeggen dat zij dat wel altijd doen ! Ze weten dan niet waarom dat nog eens herhaald moet worden … Het is altijd hetzelfde liedje, van dezelfde personen 😦
Ik had veel zin om eens kopies te nemen en ze dan onder hun neus te steken. Maar dat zou dan weer ruzie zoeken zijn, dus doe je dat beter niet. Zij zijn tenslotte de ‘goeie’ bedienden …
Ik zal maar stoppen met klagen en zeggen dat ik last heb van de warmte 😉

Klaproos

Morgen zijn we 8 jaar samen !

Ik woonde pas terug alleen en wilde naar het Axion Beach Rock te Zeebrugge want Simply Red en de zanger van The Fine Young Canibals kwamen optreden. Ik heb drempelvrees dus was ik aant zagen bij mijn vrienden om te gaan. Opeens de deurbel en hij staat daar met de vraag of ik niet mee wil naar Axion Beach ! Hij heeft vrijkaarten en ik een auto. Natuurlijk wel !
Wij, op 16 juli 1999, samen ernaar toe. Hij moest foto’s nemen en liet me soms alleen. Geen probleem : het was mijn eerste strandfestival en ik kon eens rustig rondkijken. Opeens krijg ik een zoen in mijn nek. Ik draai me om en daar is hij terug. Ik waarschuw hem dat hij niet verliefd op me moet worden omdat ik eerst wat alleen wil blijven om te ‘profiteren’ van mijn herwonnen vrijheid. Hij ging akkoord.
Na de optredens wij samen terug naar Brugge. We gaan nog 1 drinken in een café niet ver van waar we wonen, maar die was al dicht. Dan maar naar mijn huis : ik heb ook bier in de frigo …
Hij is niet meer weggegaan. Het stoorde me niet omdat ik dan iemand had om mee naar binnen te gaan want hij wist hoe het was : ik ging genieten van het leven.
Na enkele maanden hoorde ik hem binnen komen. Mijn hart sprong op, vlinders in mijn buik en ik was verliefd. Ik heb genoten van mijn vrijheid : met hem !
Nu, 8 jaar later, zijn we nog steeds gelukkig. We hebben soms een discussie of eens ruzie maar de gevoelens voor elkaar zijn er nog steeds. Soms, wanneer ik zijn voetstappen hoor of wanneer ik hem van op een afstand bezig zie, springt mijn hart nog op en voel ik vlinders 🙂

Daarom is dit voor jou, mijn liefste :

vaasje

.flickr-photo { }.flickr-frame { float: right; text-align: center; margin-left: 15px; margin-bottom: 15px; }.flickr-caption { font-size: 0.8em; margin-top: 0px; }

vaasje
vaasje,
originally uploaded by micheleeuw.

Zo zag mijn ontbijttafel eruit deze morgen : mijn zoetje heeft 8 verschillende bloempjes uit onze tuin gehaald en ze in dit vaasje gestopt. Lief hé.
Ik had opeens geen last meer van ochtendhumeur 😉

Komkommertijd

Het is rustig in Blogland. Ik ben zopas eens rond geweest bij de gewoonlijke bloggers die ik probeer dagelijks te bezoeken en niemand heeft al iets nieuws gezet. Kan gebeuren ofwel ben ik (te) vroeg.
Veel inspiratie heb ik ook niet : ik kom weinig buiten en als ik buiten kom schrijf ik erover. Ik kan er niet blijven over zagen hé.
Ik zal dan maar iets vertellen dat ik vroeger heb ervaren :
Toen ik ongeveer 24 was en pas alleen woonde ging ik paardrijden in een manege in De Haan nl. de North Sea Jumping Center. De eigenaar was Jean DeGrande, toen een jonge gast die nu nog in de paardenwereld vertoeft.
Hij was met een paard naar Duitsland gegaan en had daar een ongeluk gehad. Hij moest enige tijd daar in het ziekenhuis verblijven. In zijn afwezigheid, hadden Brit (zijn ex-lief) en ik het op ons genomen om de manege draaiende te houden. Zij gaf de manegelessen in de piste terwijl ik de bar deed en wanneer ik weg was om een wandelingen te leiden, deed zij dan de bar. ’s Avonds, na de lessen, deden we de bar samen. Sandra, een leerlinge van Jean, kwam ook helpen in de stallen. Een lief kind. Ik vraag me af of ze nu nog met paarden bezig is, want ze had er aanleg voor.
Het was een prachtige tijd ! We hebben ons geamuseerd en gewerkt alsof het voor ons eigen was. We konden ons uitleven en rijden zoveel we wilden, als het werk het toeliet. En werken hebben we gedaan hoor ! Alles lag er netjes bij, de paarden waren verzorgd, de bar draaide al nooit tevoren en wij waren dolgelukkig.
De moeder van Jean kwam soms eens kijken en vond altijd wel iets om over te klagen, want zij kon Brit niet zo goed verdragen. Mij negeerde ze volledig en ik vond dat prima want ik deed juist hetzelfde bij haar. Ze moest niet klagen want de zaak bleef open én draaide …
We waren een beetje ontgoocheld toen Jean ineens kwam opdagen en alles weer overgenomen heeft. We hadden het zo verder kunnen doen, en graag !
Waar is de tijd ? 😉

Fris !

Ik ben er weer door ! Ik voel me fris en monter 😉

Vroeger ging dat vlugger, na een avondje uit, maar tegenwoordig heb ik toch een volle dag nodig … Oud worden hé 😉

Gisteren was er nog BurgRock waar we naartoe zouden gaan. We hadden dinsdag, in de roes van de avond, afgesproken. Maar gisteren werd al vlug duidelijk dat niemand zin had om te gaan, aangezien we nog wat ‘doef’ waren … Mijn zoet had weer enorm last van hooikoorts en heeft de hele avond, tussen de niesaanvallen door, in de zetel geslapen tot hij naar ons bed is gegaan. Gelukkig heeft hij vannacht goed geslapen en is hij kunnen gaan werken.

Ik zal me vandaag weer onledig houden met zalig pc-en en dvd’s bekijken.

Het zal een warm, zonnig weekend worden, zeggen ze. Het mag wel en dan zou ik wat moeten zonnebaden, want ik ben nog spierwit ! Toch voor mijn doen. Ik ben zelfs nog niet naar de zonnebank geweest, wat ik normaal gezien doe. Het zal toch niet té warm worden hé ? Hier vallen we altijd van het ene uiterste in het andere. We zullen zien 🙂

Beetje moe !


Gisteren was De Bobby Setter Band steengoed ! Ze hebben gespeeld van 20 u tot middernacht. Vele verschillende soorten muziek van Salsa over Engelse Wals naar Rock, en alles er tussen.
Een van de zangeressen is de dochter van Bobby Setter, zijn zoon was niet aanwezig. De 10-koppige band heeft het beste van zichzelf gegeven.
Na een korte aarzeling was de dansvloer volledig vol en is dat gebleven tot het einde. Veel oudere mensen waren aanwezig en hebben, elk op hun eigen wijze, de verschillende dansen gedaan. De ene statig, de andere houterig, weer iemand anders vlot, ook iemand lenig, …
Mijn zus en ik hebben ook van jetje gegeven. We voelden ons maar half onze leeftijd en hebben ons laten meesleuren in de ambiance. Het was zeer leuk. We hebben op tijd en stond een pintje gedronken, om onze dorst te lessen 😉 Mijn lief en ik waren met de bus gekomen en mijn zus met haar fiets. We moesten ons niet inhouden en dat hebben we dan ook niet gedaan. Ik zet wat foto’s op Flickr.
Mijn goeie vriend Stef is ook eventjes komen kijken, wat ik zeer tof vind van hem. Hij heeft, tenslotte, de hele dag in Brussel moeten werken. Hij is zo’n lieve schat !
Toen de laatste noot gevallen was, zijn mijn zoet en ik met een taxi naar huis gekomen want de laatste nachtbus vertrok iets na 23 uur en ik wilde toen nog niet weg.
Pat heeft dan nog alle foto’s in de pc geladen, sommige verkleint voor het web en die doorgezonden naar Moonartgallery. Ik zag dat niet zitten en ben gaan slapen.
Deze morgen vroeg op om te gaan werken, ik maar voor een halve dag.
Ik heb een beetje een kater en heb gisteren veel teveel gerookt. Ik voel nu mijn leeftijd 🙂
Ik ga nu een dutje doen in de zetel, want ik ben een beetje moe …