Moe – moeder

Ik weet niet wat het was, maar gisteren, toen ik thuis kwam was ik zoooo moe. Ik heb me in de zetel gelegd, de kleine poes is bij me gekomen en we hebben een grote dut gedaan. Ik heb er zo’n deugd van gehad. Lang geleden dat ik dat nog gedaan heb. Zou het van het vervelende grijze weer komen dat vele mensen zich constant moe voelen ?

Ik ben vandaag, na het werk, naar de tandarts geweest om (opnieuw) bleech te kopen voor mijn tanden. Ik had er al enkele maanden geleden gekocht, maar die vond ik niet meer terug. Enkel de lege tubes waren er nog. Ik dacht : de volle (verkeerdelijk) weggesmeten en de lege gehouden. Ik kan dat tegen komen. Toen ik ze betaald had zei ze me : best in de koelkast bewaren hé. Toen wist ik het opnieuw : ze zijn niet weggegooid, ze zitten in de frigo. En inderdaad : daar heb ik ze terug gevonden. Alzheimer ? Waarschijnlijk wel 😉

Ik ben dan nog eens binnen gesprongen bij mijn moeder. Ik heb er de hele dag tegenop gezien omdat ze altijd commentaar geeft op mijn lange haar, mijn kledij … maar het was een zeer leuk bezoek : we hebben zitten praten, ze heeft me een complement gegeven over mijn kledij (ik had een rok aan), ze heeft andere dingen dan gewoonlijk verteld over haar vader, ze heeft pannekoeken gebakken die we samen hebben opgegeten, ik heb jonge plantjes mee gekregen, … We hebben haar suikerspiegel gemeten. Na veel moeite wisten we hoe het moest. Wat blijkt : de hare 72 en de mijne 96 ! We hebben goed gelachen dat IK nu bijna moet beginnen opletten en dat zij meer ‘stoute’ dingen mag eten.
Met een goed gevoel ben ik buiten gegaan. Voor herhaling vatbaar, zeer binnenkort.

Advertenties