Pakje verzenden.

Advertenties

Het is beslist !

De kogel is door de kerk : we gaan vanavond de tv en het fototoestel, met de lenzen, gaan bestellen !

Ik altijd al een vlugge beslisser geweest en had eigenlijk al besloten het toch te doen, toen mijn zoeteke thuis kwam met het goede nieuws dat ik alles kan kopen op afbetaling, 0 % interesten. Toen was het vlug geklonken. Bij PhotoHall in Brugge zijn ze zo vriendelijk om te actie van de tv uit te breiden naar het hele pakket. Zo kan ik toch nog wat spaarcenten overhouden en de maandelijkse aflossing zal ik wel aankunnen, want ik heb geen andere afbetalingen te doen (buiten mijn huis, natuurlijk).

Ik heb dan onmiddellijk gebeld naar de winkel dat ze alles mochten bestellen. We zullen straks, wanneer Pat thuis komt van zijn werk, het voorschot gaan betalen. Ze zullen waarschijnlijk volgende week zaterdag de tv al leveren. Goed hé ! Het kan niet vlug genoeg want veel geduld heb ik niet : wanneer ik iets beslist heb, moest het eigenlijk al de dag voordien gebeurd zijn 😉

Zotte dag, plasma tv, belofte

Wat een zotte dag was het vandaag !
Ik weet niet hoe het komt maar iedereen was ‘uitgelaten’ : goedlachs, opgewekt, blij, zag het zitten, tot plagen bereid, …
We waren met zeer weinig op het werk want het is woensdag en velen hebben dan hun 4/5 dag. Er zijn ook 2 zieken en nog een paar die de zon gezien hadden en verlof aangevraagd hadden.
De dossiers waren (weer) zeer vlug afgewerkt en voor de volgende kwamen, hadden we tijd om te kletsen, lachen, plagen, roken, … Iedereen deed mee, wat uitzonderlijk is, want meestal hebben de chefs wel ergens kopzorgen over, maar vandaag dus niet. Ook de collega’s van de andere diensten liepen met een ‘smile’ op hun snoet.
Wat een beetje zon, blauwe lucht en warmte toch kan doen hé. Morgen opnieuw ? 🙂

Ik wil, eindelijk, mijn ‘grote’ tv kopen. Nu is hét moment : een Philips 107 cm plasma voor net geen 1000 euro. Het goeie eraan is dat ik het op afbetaling kan kopen zonder extra kosten: 195 euro aanbetaling en dan maandelijks 67 euro voor 1 jaar. Dat laatste valt tussen de plooien dus moet ik mijn spaarboek niet aanspreken.
Ik weet dat het een enorm grote zal zijn en iedereen zal zeggen dat ie té groot is, maar daar trek ik mij niets van aan. Ik wil het gevoel dat ik, elke dag, in de cinema zit. Aangezien we er geen 4 meter vandaan zullen zitten, zal dat wel lukken zeker ? 🙂

Ik wil ook voor mijn zoeteke’s vaderdag én verjaardag een digitale fotocamera kopen. Ik heb dat aan mezelf beloofd. Hij spreekt daar nu al zo lang van en telkens wanneer hij er ene ziet, beginnen zijn oogjes te blinken.
We hadden gemerkt dat ze nu, eindelijk, betaalbaar worden dus heeft hij eens deftig onderzoek gedaan. Wat blijkt : zijn ‘oude’ lenzen zullen dus nooit passen op een digitale, wat vroeger anders gezegd werd, met als resultaat dat niet alleen een body moet aangekocht worden maar ook de lenzen moeten vervangen worden 😦
Hij wil weer een Canon, dat is zijn recht, maar de 400D zou te licht zijn (letterlijk én figuurlijk) voor zijn gebruik omdat hij ook veel concertfoto’s neemt en reportage’s doet. De 30D zou beter zijn maar die is, natuurlijk, duurder. Ik zal veel (meer) van mijn spaarcenten moeten bovenhalen, maar dat doe ik met liefde. Waarom niet ? Ik kan het evengoed uitgeven aan dat fototoestel want voor de tv heb ik het niet nodig. 🙂
We zullen wel nog eens uitkijken naar welke winkel we zullen gaan …

Slapen of niet ?

Mijn zoeteke was niet gelukkig, deze morgen bij het opstaan.
Blijkbaar is onze ‘kleine’ (poes) rond 5 uur thuis gekomen met zeer veel lawaai. Vanaf de tuin, beneden, op de trap tot in de slaapkamer is ze al miauwend binnen gekomen. Er was niets aan de hand want ze doet dat ook wanneer we in de zetel zitten. Het is alsof ze ons niet direct vindt (?) en al van buiten roep : ‘Waar ben je ?’
Blijkbaar heb ik gezegd : ‘Kom en wees stil’, maar dat weet ik niet meer. Resultaat : mijne man wakker en eens wakker, kan hij niet meer in slaap vallen. He was not amused 😦
Ik daarentegen, word dikwijls wakker en val direct weer in slaap. Alleen de eerste keer, bij het naar bed gaan, is het een Japans ritueel : op mijn rug, op mijn ene zij, op mijn andeze zij, mijn hoofd omhoog en dan maar hopen dat de slaap komt. We zijn dan wel vlug een uur verder …

sneeuwpoes, Rufo

sneeuwpoes
sneeuwpoes,
originally uploaded by micheleeuw.

Met foto’s op te laden voor Flickr, ben ik zo op deze gestoten van onze vorige poes : Rufo. Ze was toch zo klein toen ze bij ons kwam en ze is zo’n mooie schat geworden. We hebben haar, jammer genoeg, niet lang bij ons gehad want ze is overreden geworden. Ik heb 3 dagen lopen huilen van verdriet en dan beslist om opnieuw een poes/poezen in huis te halen want ik kon niet ophouden met wenen. Zo zijn Toyah en Chewy er gekomen, broer en zus. Het verdriet is nog lang gebleven, maar ik kon toch weer wat lachen met de zotte kapriolen van die 2 kleine rakkertjes.