Nog een paar ‘oude rockers’

Advertenties

4 jaar Cohiba !

Hier dan, eindelijk, het verslagje van de optredens op het 4- jarig bestaan van de Cohiba, onder leiding van Anne-Sophie.
Vanaf 20u30 waren de mensen welkom, maar wij maar rond 21 uur aangekomen. Kwestie van niet de eersten te zijn hé. Had ik uit mijn raam gekeken dan had ik gezien dat de parking al half vol stond tegen dan en er dus al veel volk binnen was.
We kregen onmiddellijk een bandje rond de pols zodat we in de VIP-ruimte konden vertoeven waar champagne werd geserveerd. We kregen ook hapjes, maar die waren allemaal met vis dus was mijne Pat gelukkig want hij kon er dan 2 eten (de mijne en de zijne). Ik ben na 1 glas overgeschakeld naar Rodenbach want ik wilde niet dat de wijn naar mijn hoofd ging : ik moest nog foto’s kunnen nemen hé.

Mijn Zus en haar man en met enkele vrienden zijn dan ook aangekomen en ik ben bij hen gebleven want de vip-ruimte geraakte goed vol en het was er te warm. We hebben een goed plaatsje gevonden want het café geraakte al goed vol. Het was toen nog maar 22u30.

Udo was ruim op tijd aangekomen zodat zijn optreden tijdig (om 23u30) begon. Hij is zo’n lieve, bescheiden jongen : de avond ervoor had hij op tv ‘een’ het muziekprogramma ‘Zo is er maar 1’ gewonnen met het liedje van Will Tura ‘Ik mis je zo’. Toen hij gewonnen had en het liedje nog eens moest brengen kon hij bijna niet zingen van emotie (wegens het overlijden van mijn moeder – naar ik meen gehoord te hebben).

Hij is dus begonnen met te zeggen dat hij de grootste ‘bléter’ van het land is, maar het publiek was daar niet mee akkoord. Mens wat kan die gast zingen ! Hij heeft zo’n volle, warme stem en de verschillende genres die hij gebracht heeft, deed hij allemaal even gemakkelijk en vlot.

De zaak was stampvol en ik was blij dat ik aan de zijkant van het podium kon staan en zo uit de ‘gedrum’ kon blijven. Ik heb tijdens het optreden ongeveer 100 foto’s genomen en voor enkele heeft hij geposeerd, de lieverd.

Hij heeft, na 9 liedjes, nog 2 bisnummers gebracht die we zelf mochten kiezen en natuurlijk wilden we oa. ‘Ik mis je zo’. Met plezier en zonder tranen heeft hij het gezongen, maar toch zo teder dat wij met de ogen vol tranen stonden.

Volgens mij heeft hij evenveel genoten van het optreden als wij.
Na het optreden is hij naar de verkleedruimte (de kelder) gegaan maar moest wel door het volk om er te geraken. Met engelen-geduld heeft hij alle felicitaties in ontvangst genomen, handtekeningen gezet en geposeerd voor foto’s. Na een vlugge omkleding was hij terug klaar om met de ‘inner cirkel’ nog foto’s te laten nemen, een praatje te maken en extra handtekeningen te zetten. Geduldig en lief dat hij is ! Niet te doen : “en nu nog een foto met die, en nu nog ene met deze, wil je ook eens staan met die, nog vlug een met deze, …” En steeds was hij bereid én met de glimlach. Hij moest dan naar de vip-ruimte voor … foto’s en handtekeningen. Ik heb nog nooit zo’n zachtaardige mens meegemaakt.
Sam Gooris was toen ook al beneden en ook bij hem is het leuk vertoeven : een grapjas eerste klas. Hij stond daar onnozel te doen en zijn optreden moest nog beginnen …

Rond 00u40 was het dan zijn beurt om het publiek te vermaken en dat heeft hij gedaan ook ! Met zijn aanstekelijke lach en zijn meezingers, want iedereen kent toch de tekst van ‘Laat het gras maar groeien’ en ‘Marijke’ ? Ook al vind je die liedjes een beetje minder, toch doe je mee door het enthousiamse van de zanger. Door het feit dat hij geen minuut stil staat en zijn verschillende vormen van ‘moonwalk’ was het bijna niet te doen om hem deftig op de foto te krijgen. Gelukkig voor mij heeft, ook hij, enkele keren geposeerd.
Toen ik vlug eventjes naar de andere kant van het podium wilde, moest ik achter hem passeren (want door de massa geraken was niet meer te doen) en zo heeft hij me de ene aangekondigd als zijn danseres en de volgende keer als ‘Esterella’ 🙂 Ik ben toen maar gebleven waar ik stond want het ging de verkeerde kant uit … Anne-Sophie keek verschrikt op, bij het laatste, maar ik kan er tegen hoor.

Na het zinderend optreden is Pat mee gegaan om de rest van de kiekjes te nemen. Ik had dorst en wilde nog wat tijd met mijn zus spenderen.

Mijn zus en co zijn rond 2u30 naar huis gegaan, wij iets later. Iedereen was moe maar gelukkig.

Een geslaagde 4de verjaardag ! Proficiat Anne-Sophie : je bent er weer in geslaagd het vorige jaar te overtreffen.

drukke dagen

Het zijn drukke dagen geweest :

3 dagen weest gaan werken waarvan ik woensdag, eindelijk, weer eens goed hebben kunnen doorwerken : ik heb de ‘provisionele uitkeringen’ erdoor gejaagd. Dat zijn dossiers van mensen die, door omstanstandigheden, geen opzeg of verbreking hebben ontvangen en die een ‘vraag’ hebben ingediend. Ze krijgen dan, voorlopig, uitkeringen maar wanneer de werkgever dan toch betaald, moeten ze die voorgeschoten sommen terug betalen. Die sommen vertegenwoordigen een periode die dan, door mij, wordt omgezet van werkloosheid naar verbreking, zodat hun dossier moet aangepast worden. Een hele uitleg voor een (tamelijk) simpel werkje. Voor mij toch simpel want mijn chef vindt deze dossiers moeilijk. Daarom doe ik ze meestal, en graag !
De ‘gewone’ indieningen zijn zo ingewikkeld geworden :
– alles tellen met ‘dmfa’ (= kwartaal aangiftes van de werkgevers) : op zichzelf niet zo moelijk maar bij interim-tewerkstellingen en/of verschillende deeltijdse-tewerkstellingen wordt dat toch veel moeilijker dan vroeger toen we gewoon naar de C4 keken : 1 C4 per tws en met/zonder onderbrekingen nazien en alles was ok.
– nazien of er aanvullende vergoedingen worden betaald (is meestal niet ingevuld dus terugzenden)
– het scherm van het beroepsverleden (S11) aanpassen aan de dmfa gegevens. Vroeger niet.

– de opgenomen verlofdagen, tijdens de tws, apart invoeren in S11. Vroeger moesten we dat niet doen.

– speciale regeling voor + 45-jarigen. Heel vroeger niet.
– vele speciale tewerkstellingen : activa, wedertewerkstellingsprogramma’s, …
– speciale toeslagen : werkhervattingstoeslag, kinderopvangtoeslag, mobiliteitstoeslag, jeugdvakantie en nu ook seniorenvakantie, …
– …
Als ik dan nog eens op de ‘oude’ manier mag werken, spring ik een gat in de lucht. Het is soms een beetje zoeken naar de juiste uitkeringsaanvraag en dan de volgende aanvragen ook aanpassen, maar dat is enkel opletten.

Donderdag was ik thuis omdat ik bloed ben gaan geven. Dat is een voordeel om aan den ‘staat’ te werken : je kan tot 4 dagen voor bloed en 4 dagen voor plaatjes/plasma krijgen. Wat ik dus elk jaar doe ! Het wordt een beetje goochelen om alles in 1 jaar te krijgen want ze beginnen ook al moeilijk te doen : tussen bloedgiftes moeten minstens 2 maanden zitten, na plasma (of plaatjes)mag je in geen 8 weken bloed geven, … Maar ik kom er nog uit 😉
Ik ben eerst met mijn auto naar de ‘keuring’ geweest. Ik ben rond 11 uur vertrokken en was al voor 12 uur terug thuis ! Geen enkele ‘stek’, dus alles goed maar wel 30,5 euro kwijt. Toch vind ik het goed dat het bestaat : ik weet nu dat mijn karretje veilig is en ander zou ik nooit gaan en blijven rijden tot opeens een van mijn wielen mij voorbij steekt 😉 Ik vrees dat de meeste dat zo zouden doen. Zie maar eens naar Frankijk met welke wrakken ze daar rond rijden : levensgevaarlijk !
’s Avonds zijn we nog naar een optreden geweest in de Biekorf van Gunther Lamote : die jonge komiek die meegedaan heeft aan dat tv-programma ‘de slimste mens’. Ik vond het niet zo goed want hij trekt zijn grappen te lang en is niet fijn genoeg. Het is meer ‘café-humor’ en dat vind ik zeer leuk op café maar niet in een zaal(tje) waarvoor je moet betalen. Anderen zullen mijn mening niet delen want er zaten mensen voor ons die bijna uit hun stoel lagen van het lachen. Zo zie je maar hé. We zijn voor en na het optreden ene gaan drinken in het café aan de Biekorf (ik ken de naam niet) en Noel stond achter de toog dus zaten we goed. We hebben wat zitten zeveren over 1 mei en de optredens op de Burg. Noel zit in de jury van de ‘Red Rock Ralley’ en moet dus mee beslissen wie er mag meedoen aan die wedstrijd en wie er als winnaar mag optreden. Pat heeft zijn perspas binnen en (hopelijk) zal er dit jaar geen probleem zijn wanneer hij foto’s neemt.
Het was die dag dus ‘verkleed-dag’ want ik draag binnen een oude, versleten training, waar ik niet mee buiten kom, dus moest ik telkens van kleren veranderen …

Vrijdag is mijn kuisvrouw gekomen na een week afwezigheid want haar dochter trouwde. Ze had foto’s mee en een heel verhaal over hoe alles verlopen was. Jammer dat ik er niet bij was maar er was niemand gevraagd, dus moet ik me niet tekort gedaan of schuldig voelen.
Ik moest om 10 uur om ‘nieuwe’ nagels en het was nodig ! Het was nog nooit zo’n ramp geweest : bijna allen waren gekraakt of geplooid geweest zodat er een luchtbel onder zat waardoor ze niet meer vast zaten. Ik heb er een tubetje seconden erdoor gedraaid, die laatste week ! Nu zijn ze weer netjes en mooi 🙂
Om 15 uur moest mijn mama bij de kapper zijn. Ik heb haar gebracht en dan, na een dik uur, weer gaan ophalen om naar huis te brengen. Ze heeft vandaag ‘koffieklets’ met de weduwen uit haar buurt en morgen is het Pasen, dus moest ze ‘schoon’ zijn aan haar kopke. Ze heeft zich kunnen inhouden en heeft geen commentaar gegeven over mijn vuile auto of mijn hang haar. Of zou ze het vergeten zijn ?

Vandaag een rustige dag en morgen naar mijn moeder met taart voor Pasen. Ik zal mijn haar maar wassen (en misschien opsteken) en een rok of kleed aan doen : zo ziet ze me graag. Of ik ga gewoon als mezelf. Ik zal nog zien …