Dit was de titel van een heel bijzondere muziekavond, gisteren in de Stadsschouwburg te Brugge. We mochten mee op het Kleinkunsteiland met Lucas Van Den Eynde, Jelle Cleymans, Maggie MacNeal, Jackobond (die de betreurde Yasmine verving) en 4 live muzikanten.
Heel speciaal omdat ze muziek brachten van Belgische en Nederlandse overleden artiesten. Soms leutig, soms ernstig en opeens grepen ze me bij de keel. We hebben gelachen, 
meegezongen en ja, ik heb een traan of twee gelaten. Heel ingetogen was hun ’Porcelijn’ van Yasmine en hun lied over ‘doodgaan’ met een foto van de betreurde zangeres op de achtergrond.
Dat Jelle een mooie, sterke stem had wist ik al van toen ik hem gezien heb in ‘Kuifje’. Maggie heeft nog steeds een stem als een klok. In Jackobond had ik het volste vertrouwen na haar overwinning van ‘Zo is er maar één’. Ik wist niet dat Lucas naast een hilarische stand-up en schitterende acteur ook zo goed kon zingen. Ze vulden elkaar goed aan.
Het was een zeer geslaagde avond met veel muziek dat ik niet kende, maar dat me toch niet onberoerd liet.
Elke was er ook en zij zal er zeker ook iets over schrijven. Check it out !
Hoe dat ge ‘t weet
Maar ik moet er wel nog aan beginnen, hoor.
Zo’n avond kan toch deugd doen hé?
Dit klinkt wreed in orde, inclusief de gevoelige snaar die ze hebben weten te raken.
@ Elke :
Neem gerust je tijd …
@ Zeezicht :
Ja, heel zeker.
@ Margo :
Ja, het was zeker de moeite.
Ik vond dat de Jelle een Louis Neefs-kapsel had… en … hebben ze eigenlijk iets van Louis Neefs gezongen, ik dacht het niet hé?
@ Marc :
Of was het een pruik ?
Lucas heeft toch ‘t winkeltje gezongen van Louis Neefs ?