Toen ik gisteren nog eens ging kijken naar de poes kwam hij(?) naar me toe. Ik kon hem niet overtuigen iets te eten of te drinken maar knuffelen mocht ik wel. Zo ben ik er een hele tijd bij gebleven en heb hem gestreeld tot hij er zelf genoeg van had. Hij genoot er zichtbaar van. Ondertussen vielen mijn tranen op hem. Ik dacht dat hij nog een laatste keer gepaluft wilde worden voor hij stierf.
Na opnieuw een slechte nacht was ik blij te merken dat hij deze morgen nog leefde. Hij kwam weer naar me toe en ik heb hem nu kunnen overtuigen om iets te eten en te drinken. Hij is echt vel over benen : nergens is er nog iets van vlees te zien.
Natuurlijk moet het nu gebeuren, nu ik terug moet gaan werken nadat ik 3 weken thuis was en hem beter had kunnen verzorgen.
Ik zal straks nog eens proberen en zo hopelijk kan hij er weer door komen.
Ja, ik, sentimentele ziel, ben hoopvol ! Mijn hart zal weer breken moest hij nu toch nog sterven. Het is zo’n lieverd.
Als je hem zou willen blijven knuffelen en verzorgen, waarom ga je niet even met hem/haar naar de dierenarts? Misschien heeft hij enkel een antibioticakuur nodig om nog een heerlijk kattenleven te hebben.
hopelijk komt het nog goed met die poes met jouw goeie zorgen vast wel
daaaag
@ Margo :
De dierenarts komt morgen want ik wil hem het trauma van het vervoeren besparen …
@ Aquarius :
Ik hoop het ook. Morgen zal ik meer weten ..