Donderdagavond was het KleinKunstavond. Het regende nog terwijl ik een douche nam, maar van zodra we buiten kwamen hield het op en we hebben zelfs nog de zon gezien ! Dankt u ! 
De affiche was schitterend en daar wou ik niets van missen !
Bart Van Den Bossche : die ook de boel aaneen praatte en fungeerde als backing. Een zeer vriendelijk kerel.
Miek & Roel : die zingen alsof ze nooit zijn weggeweest. Een heel nieuwe generatie kan hun muziek leren kennen. De thema’s zijn nog steeds actueel.
Amaryllis Temmerman : kende ik niet maar zingt als een ster. Haar stem en muziek spreekt me wel aan.
Dimitri Van Toren : oud (geworden), maar zeker nog niet versleten ! Zijn stemgeluid en typische manier van zingen, haal je er nog steeds uit.
Hannelore Bedert : kende ik ook niet maar zingt als een engel ! Ze bespeelt verschillende instrument en haar stem is er 1 uit duizend.
Armand : met rode haar. Nog steeds een waarde ! Hij heeft zijn bekendste liedjes gebracht en was duidelijk niet gewoon dat iemand (Bart) meezong als backing.
Johan Verminnen : een schitterende afsluiter. Hij staat er nog steeds ! Iedereen heeft luidkeels meegezongen op zijn prachtige songs.
Gisterenavond was het aan de jeugd met BurgRock, een wedstrijd voor jong talent, om zich te bewijzen. Wegens de regen hebben we die aan ons voorbij laten gaan. Pas toen het ophield met druppelen zijn we vertrokken. We waren wel net op tijd om de winnaars van vorig jaar aan het werk te zien : Cosmic Fools.
Na het ombouwen van het podium was het de beurt aan Les Truttes. Een wervelende show met veel lichtwerk, veel rood, steengoede muziekanten en schitterende zang. Ze brengen bekende liedjes in een heel eigen stijl. Zeker de moeite om die 2 of 3 druppels regen te trotseren.
Deze avond is er De Bobby Setter Band die komt optreden, maar wij hebben bezoek. Niet toevallig, want mijn schat had verleden jaar al duidelijk gemaakt dat zij niet zijn ‘cup of tea’ zijn.
Het 11 juli Komitee is erin geslaagd om de burgers van Brugge, en omstreken, enkele mooie avonden te bezorgen. Bedankt !
Ik was gisteravond op het Cactusfestival (dank u, Ionesque) om de B52’s te zien. Hier had ik wat meer vuurwerk verwacht, vooral van meneer dan. Maar al bij al zeker niet slecht.
Les Truttes heb ik al een keer of 4 gezien. Ik vind het ferm wat die gasten doen. Veel glitter en glammer een een knappe aaneenschakeling van vanalles en nog wat. Heerlijk om eens goed uit de bol op te gaan!
(de andere die je noemde zijn niet mijn dada, sorry)
Amaryllis ken ik wel, daar zag ik eens een show van samen met Johnny Voners. Ze kan vele genres aan.
Dimitri Van Toren, dat is mijn muziek wel, vooral wanneer hij samen met Bart Herman optreedt. Ze passen perfect bijeen, en zingen veel over wijn en vrouwen.
Ik denk ook dat ze veel teksten samen schrijven tussen pot en pint.
En Bobby Setter? Leeft die nog? Het is een eeuwigheid geleden dat ik die band voor de eerste maal zag!
@ Elke :
Blij dat je het leuk vond.
@ Margo :
Voor ons was het de eerste keer en we wisten niet waar eerst gekeken en wat eerst getrokken : hij meer dan 100 en ik 65 foto’s genomen.
Geen sorry ! Gelukkig mogen we hier (nog) kiezen welke artiesten we graag horen en zien.
@ Zeezicht :
Dan had je je ook goed geamuseerd !
Wij hebben er ook nog een seconde aan gedacht om af te zakken naar Brugge… om de B52’s te zien.
@ Zapnimf :
Elke en Ionesque zijn blijkbaar geweest …
Hmm, wat een toeval. Vorige week hoorde ik voor het eerst in mijn leven over Bobby Setter en nu kom ik hem hier op je blog tegen.
Djuu, en ik dacht dat je wou komen om ons te zien…
@ Linn :
Ja, de zomertourneés zijn weer begonnen.
@ Elke :
Dan had je op de Burg moeten zijn …
Bekentenis:
Ik heb een gesigneerde cd van Amaryllis T’s debuut (in alle eenvoud), gekregen op de cd-voorstelling in tijdens een jaarbeurs in flanders expo (2003?) waar bijna niemand aanwezig was (misschien 5 of 6 mensen) … en die door telenet live op het net uitgezonden werd (wat niet helemaal lukte).
Die cd heeft sindsdien nauwelijks gespeeld… misschien 10 keer. Staat onder jeugdzondes, zowel voor haar als voor mij
@ Mark :
Kan gebeuren, hé.
Ik was op donderdag aanwezig in het Minnewaterpark alwaar Leonard Cohen mij via een werkelijk uniek concert bijna drie uur in een toestand van schoon sentiment en aangrijpende nostalgie wist te dompelen. Die nederlandse kleinkunst heb ik dan ook geen seconde gemist.
@ Urbain Alpain :
Kan ik goed geloven !
Aangezien mijn relatie met ‘de mannen van het Cactus’ niet aangenaam meer is, was voor mij de keuze ook vlug gemaakt.